Flagą izraelską wielu macha do woli

Współczesny Izrael jest zdeterminowany do tego by za wszelką cenę utrzymać swoje prawo do istnienia, a co więcej – prawem boskim wynosi swoją wyjątkowość narodu wybranego, dając światu czytelny sygnał, iż temu ludowi wolno wszystko. Usprawiedliwianie zbrodni, popełnianych przez IDF jako „samoobrony” i „wyższej konieczności” jest domyślną pozycją, zajmowaną w debacie publicznej. Mówienie prawdy jest niestosowne, przekracza jakieś granice. Cywilizacja łacińska nie zna tego sposobu myślenia, gdzie tylko mit o wyjątkowości pewnej grupy etnicznej może doprowadzić do zagłady atomowej całego regionu. „Interwencja humanitarna”, „działanie wyprzedzające”, „misja stabilizacyjna”. Świat nie chce akceptować praktyk, gdzie kara śmierci ma należeć się tylko i wyłącznie Palestyńczykom – to jawna segregacja rasowa i apartheid.

Państwo Izrael uzurpuje sobie prawo do stosowania bezprawnej siły, arbitralnych zatrzymań i tortur, represji wobec kogokolwiek, kto ma inne zdanie co do wielkości Izraela. „Palestyńczycy nadal są poddawani masowym konfiskatom ziemi i pozbawiani dostępu do zasobów. Skutkiem tego jest pozbawienie ich ziemi i domów, a także inne formy systemowej dyskryminacji, w tym postępowania karne przed sądami wojskowymi, podczas których systematycznie naruszane są ich prawa do rzetelnego procesu sądowego i sprawiedliwego procesu”.

Przyjrzyjmy się bliżej działaniom Izraela. Nie mają one charakteru incydentalnego, ale metodyczny, celowy i regularny. Izrael morduje cywili, dziennikarzy, pracowników medycznych i humanitarnych. Izraelskie wojsko już przed inwazją na Gazę potrafiło zabijać dziennikarzy w kamizelkach oznaczonych napisem „Press” i zamiatać tę sprawę pod dywan. 1. kwietnia 2024 r. w ataku na konwój humanitarny World Central Kitchen śmierć poniósł również polski wolontariusz z Przemyśla, Damian Soból. Został on z premedytacją zamordowany przez operatora drona IDF. Izraelskie władze najpierw odmawiały przeprosin (dopiero po kilku dniach usłyszeliśmy zaledwie relację o przeprosinach ambasadora tego kraju z zamkniętej rozmowy z wiceszefem MSZ), a następnie odmówiły wypłaty odszkodowania rodzinie Sobola. Minister spraw zagranicznych Izraela, Gideon Sa’ar jednoznacznie wykluczył możliwość wypłaty odszkodowań rodzinom wolontariuszy, którzy zginęli podczas ataku izraelskiego wojska w Strefie Gazy.

Wiceminister spraw zagranicznych, Władysław Teofil Bartoszewski poinformował, że polskie władze podejmowały liczne, bezskuteczne kroki w tej sprawie. Jak ujawniono, raport końcowy został przekazany polskim władzom 18. października 2024 roku, jednak dokument ten ma status poufny. Rząd RP opracował stanowisko w tej sprawie, które zostało przyjęte przez Radę Ministrów 6. grudnia 2024 roku. Najczęściej Izrael oskarża, czasem post mortem, ofiary o związki z Hamasem. Izrael zawsze przerzuca winę za śmierć na rzecz swojej ofiary. 80 proc. ofiar rzezi (trudno nazwać tę nierówną walkę wojną) to cywile. W sumie od 2 lat prawie 65 tys. mieszkańców Gazy zostało zabitych przez izraelskie siły zbrojne. Prawie jedna trzecia z nich to dzieci. Kolejne 164 tys. zostało rannych. Ponad 10 proc. populacji Gazy odniosło obrażenia lub zginęło w wyniku działań Izraela (te liczby potwierdził sam Tel Aviv).

Zdjęcia i filmy, którymi chętnie dzielą się sami izraelscy żołnierze w mediach społecznościowych – uśmiechając się i śpiewając w trakcie bombardowań budynków cywilnych. „Zobacz, posikał się. Zaraz pokażę ci jego plecy. To będzie dopiero zabawne”. Rechoczą podczas celowania armatą w morze namiotów uchodźców, wiedząc, że za chwilę dokonają zbrodni wojennej. Znęcanie się nad Palestyńczykami w izraelskich więzieniach jest systemowym, a nie incydentalnym problemem. „Tak! Wszystko jest dozwolone. Wszystko!” – odpowiedział poseł z Likudu, partii premiera Netanjahu. Kilka dni później w największej telewizji w Izraelu, Kanale 12, jeden z gości w studio stwierdził, iż żałuje, że gwałty na Palestyńczykach nie są zinstytucjonalizowane (sic!). Zdaniem ministra bezpieczeństwa narodowego Izraela, Itamara Ben-Gvira, nie ma takiego działania, które nie jest dopuszczalne, jeśli tylko służy to bezpieczeństwu i interesowi państwa Izrael. Aresztowanych żołnierzy IDF – gwałcicieli nazwał bohaterami narodowymi. (Cdn.)

Roman Boryczko,

23. kwietnia 2026