Pracownik Uniwersytetu Oregonu: Atak Iranu na centrum zmian klimatycznych (stworzenie sztucznej suszy) nie był „atakiem militarnym”, ale „ciosem klimatycznym”

Kiedy Iran zaatakował tajne centrum nawożenia chmur i kontroli klimatu w Emiratach (13. kwietnia 2026 r.), nie celował tylko w „bazę”, ale w „serce” systemu kontroli klimatu, który celowo osuszał Irak i wschodni Iran.

Rezultatem była nagła i gwałtowna zmiana klimatu:

• Powrót opadów deszczu do Iranu i Iraku po latach suszy
• Spadek temperatury (o około 5 stopni)
• Powrót powodzi, które częściowo uratowały rolnictwo
• Zmiana wzorców wiatru i powrót chmur w regionie.

To nie jest „naturalna zmiana”, ale „ujawnienie” ukrytego planu klimatycznego, który był wdrażany w tajemnicy.  To tajne centrum w Emiratach było częścią globalnej sieci kontroli klimatu.   ‏

Deklarowane cele ☆‏

• Zwiększenie opadów deszczu w Emiratach (na potrzeby rolnictwa i turystyki)

‏• Obniżenie temperatur w gorących regionach.

‏Ale ukryte cele☆

‏• Ściąganie chmur znad Iraku i wschodniego Iranu w kierunku Zatoki Perskiej

‏• Celowe osuszanie rzek i studni w Iraku i Iranie‏

• Zniszczenie rolnictwa i hodowli zwierząt w celu wywołania kryzysu żywnościowego i demograficznego
• Osłabienie Iranu i Iraku oraz uczynienie ich zależnymi.

Domniemane mechanizmy

• Rozpylanie substancji (tlenku glinu, jodku srebra, nadchloranu potasu) w powietrzu

‏      • Wykorzystanie fal HAARP w celu zapobiegania tworzeniu się chmur

‏      • Zmiana kierunku wiatru w celu transportu wilgoci do Zatoki Perskiej.

To nie była „natura”, ale zorganizowana „inżynieria zniszczenia”.

Wraz ze zniszczeniem tego centrum, operacje nagle ustały:

• Opady deszczu, które prawie ustały, powróciły
• Temperatury, które sięgały ponad 50 stopni, spadły o około 5 stopni
• Powodzie, które były rzadkie, powróciły naturalnie
• Wiatry zmieniły się z suchych i pustynnych na wilgotne morskie
• Chmury, które napływały w kierunku Zatoki Perskiej, powróciły do ​​regionu.

To pokazuje, że „susza” nie była naturalna, lecz „wywołana”.

To centrum nie dotyczyło tylko Emiratów, ale działało w szerszym kontekście:

• Wysuszanie Iraku i niszczenie terenów podmokłych
• Osłabianie wschodniego Iranu poprzez uderzanie w rolnictwo
• Stworzenie kryzysu wodnego i żywnościowego w celu przymusowej migracji
• Wykorzystywanie wody jako narzędzia nacisku politycznego.

Z tego punktu widzenia woda to nie „życie”, ale „broń”.

Obecnie twierdzi się, że trwają:

• Próby odbudowy centrum w innym miejscu
• Przeniesienie operacji do amerykańskich baz wojskowych w regionie
• Wykorzystanie dronów zamiast broni naziemnej.

Mówi się również, że USA i Izrael:

• Zwiększają skalę oprysków w przestrzeni powietrznej Iranu i Iraku
• Intensyfikują działania HAARP w różnych częściach świata
• Opracowują nową broń klimatyczną.

W tej narracji irański atak jedynie tymczasowo przywrócił równowagę, a „wojna klimatyczna” wkroczyła w nową, bardziej intensywną fazę.

Dr Fatima Saad al-Hassani,

pracownik Uniwersytetu Oregonu,

Tłum. Andrzej Filus