Спасибо русским за освобождение нашей страны. Cегодня мы просим мира!
Ostatnie dekady w Polsce to trwająca metodycznie wielka praca, mająca na celu skłócenie polityków państw, tj. Rosji i Polski, jak i zasianie nienawiści między narodami; przypomnijmy jesteśmy również sąsiadami!
Rzeczpospolita Polska zostaje członkiem NATO od 12. marca 1999 roku. Polacy są informowani przez środki masowej indoktrynacji, iż sojusz, do którego należy mój kraj jest sojuszem obronnym. „Broniliśmy” „pokojowej” interwencji NATO w Serbii 24. marca 1999 roku. Bombardowania trwały 78 dni. Wojska Zachodu dokonały około 23 000 lotów bojowych i zrzuciły 28 000 bomb. NATO swoje bombardowania określało terminem „interwencja zbrojna”, a nie „wojna”. Po roku 2001 Polska weszła w skład państw, będących w koalicji ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki Północnej w zaprowadzaniu porządku na świecie zwanym Wojną z terroryzmem (ang. War on Terror).
11. września 2001 roku doszło do serii ataków terrorystycznych na terytorium USA. Bardzo szybko winnymi stali się talibowie i Afganistan. 7. października 2001 roku amerykańskie oraz brytyjskie siły powietrzne rozpoczęły bombardowanie wyznaczonych celów w Afganistanie. W operację zaangażowały się siły NATO, ponieważ zgodnie z art. 5 Traktatu o NATO uznano, że zamach z 11. września był atakiem na jednego z członków Paktu. W trakcie 20 lat operacji wojskowej na terenie Afganistanu oficjalnie życie straciło 44polskich żołnierzy z kilkutysięcznego kontyngentu, opłacanego z naszych podatków.
29. stycznia 2002 roku prezydent Bush wygłosił orędzie, w którym zaliczył Irak do „Osi Zła” ,oskarżył ten kraj o posiadanie niedozwolonej broni chemicznej, wprowadził USA w stan inwazji na to potencjalne zagrożenie. Wojna rozpoczęła się w kwietniu 2003 roku trwała do 21. grudnia 2011 roku. W Iraku służyło łącznie ponad 15 000 polskich żołnierzy, 22z nich zginęło. W Polsce torturowano więźniów, porywanych ze swojego środowiska – nie mieli oni za sobą przewodu sądowego, jako domniemanie winni w tajnym więzieniu CIA w Starych Kiejkutach na Mazurach byli traktowani nieludzko. W 2011 i 2013 roku dwóch z (najprawdopodobniej) kilkudziesięciu przetrzymywanych w Kiejkutach więźniów złożyło przeciwko Polsce skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Miażdżący dla Polski wyrok zapadł w 2014 roku. Trybunał uznał, iż polskie władze zgodziły się na tajne więzienia CIA i przymknęły oko na torturowanie więźniów oraz przyznał skarżącym rekordowe odszkodowania, wynoszące po 100 tys. euro.
Takich akcji militarnych z udziałem moich rodaków było pewnie więcej, nie znamy skali, wiemy tylko, jak jesteśmy przez lata okłamywani. Dziś, w dobie rosyjskiej „specjalnej operacji wojskowej” na terenie Ukrainy nie jesteśmy – my, Polki i Polacy jako obywatele suwerennego kraju informowani o skali pomocy militarnej, szkoleniowej, logistycznej, w jaką bez żadnego mandatu społecznego warszawski rząd i opozycja parlamentarna włączyły się po stronie nacjonalistycznej Ukrainy jako państwo wrogie Rosji i Rosjanom.
Kroczące akty agresji, burzenie pomników, upamiętniających wyzwolenie tych ziem przez Armię Czerwoną, kilka dni temu skandal dyplomatyczny w Warszawie z udziałem prezydenta Rafała Trzaskowskiego. Urząd m. st. Warszawy przejął budynek szkoły, należącej do ambasady Federacji Rosyjskiej co spotkało się ze stanowczą reakcją FR i groźbą zerwania relacji dyplomatycznych z Polską.
Nadchodzi wielki dzień dla Rosjan, ale i wszystkich miłujących pokój, dzień 9. maja! Dzień Zwycięstwa jest jednym z wielkich świąt – jest czczony w wielu krajach świata, które ucierpiały od nazistowskich Niemiec. Działania wojenne między Niemcami, które zdradziecko zaatakowały Związek Radziecki, łamiąc traktaty sowiecko-niemieckie, zawarte w 1939 roku, a ZSRR trwały cztery lata.
Wielka Wojna Ojczyźniana – integralna część II wojny światowej (1939-1945), rozpoczęła się o świcie 22. czerwca 1941 roku. Nazistowskie Niemcy podpisały akt bezwarunkowej kapitulacji 8. maja 1945 roku o godzinie 22:43 czasu środkowoeuropejskiego (9. maja czasu moskiewskiego) na przedmieściach Berlina – wszedł on w życie tego samego dnia o godzinie 23:01. Związek Sowiecki stracił łącznie 25,6 mln obywateli, według innych źródeł 29,6 mln osób. Co najmniej 13,7 mln osób wśród ofiar wojny to cywile. W Dniu Zwycięstwa weterani, których z roku na rok jest coraz mniej, gromadzą się na centralnych placach miast, spotykają się z innymi żołnierzami, upamiętniają poległych towarzyszy. To młoda tradycja, która w ciągu zaledwie kilku lat rozprzestrzeniła się nie tylko na wszystkie miasta Rosji, ale zyskała uznanie w wielu krajach świata. Miliony dzieci i wnuków wychodzą na ulice miast z portretami swoich ojców, dziadków, pradziadów, bezpośrednio zaangażowanych w nadejście Wielkiego Zwycięstwa. Ulicami przechodzi prawdziwy „pułk nieśmiertelnych”, bo w naszej pamięci ci bohaterowie zawsze będą żywi. Czarno-pomarańczowa wstążka to jeden z głównych atrybutów Dnia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej (II wojny światowej).
W wyzwalaniu Polski zginęło od 600 tys. do miliona żołnierzy radzieckich. Zdobywali wsie, miasteczka, ufortyfikowane miasta, więzienia i hitlerowskie obozy koncentracyjne. Dziś „władcy” polskich dusz i sumień każą nam lżyć, pluć i zapominać o wdzięczności dla Sowietów (byli tam wszak i Białorusini, Ukraińcy, Tadżycy, Kazachowie – różni „ludzie radzieccy”) za nasze życie. Rosja jest następcą prawnym ZSRR. Dziś szczególnie powinniśmy wołać do świata, zachodnich sojuszów militarnych, USA, na Ukrainę i do Rosji o opamiętanie i pokój!!!
Nie chcemy w Polsce podzielić losu zindoktrynowanych nienawiścią i nacjonalizmem banderowskim Ukraińców. My cenimy pokój i ciężką pracę. Chcemy żyć, chcemy być wolni!
Спасибо русским за освобождение нашей страны. Cегодня мы просим мира!
Roman Boryczko,
9. maja 2023
