Czas ognisk – jesień w Ałabino

 

Rytuał spalania złotych liści

Niszczenia ogniem obumarłych roślin

Starych desek

Pomiętych kartonowych pudełek

Wszystkiego co może zamienić w popiół

Domowe krematorium

Jesień w Ałabino – czas wyrzucania do lasu

Spełnionych latem

Teraz niepotrzebnych ludziom rzeczy

Szklane odłamki

Butelki

Konserwowe zabawki

Szorstkie buty

Rowerowe części

Lodówki

Kuchenki gazowe

I tak dalej

I tak dalej

I tak dalej

Tworzą żywiołowe śmietniki

Rozległe i obfite

Spacerując po lesie nie mogę ominąć

               ani jednego przedmiotu

Właśnie tutaj

Znalazłem mnóstwo przedmiotów

Ukazujących później

Mój stosunek do świata

Głowy ŻELAZNYCH PROROKÓW

Wszystko co tworzy

TRUMNĘ-MĘŻCZYZNĘ

TRUMNĘ-KOBIETĘ

TRUMNĘ-DZIECKO

Dokonałem wielkiego dzieła

Oczyściłem las

Tworząc SZTUKĘ-TRUMIEN

 

                                                    Wadim Sidur

                                                                                              Z j. ros. tłumaczył Z. T. Szmurło

 

Od redakcji: Wadim Sidur (1924-1986) był jednym z najwybitniejszych rzeźbiarzy wieku XX. W Polsce słyszało o nim niewielu, może jako o twórcy „Grob-Artu” czyli „Sztuki Trumien”. Podczas II wojny dowodził plutonem ciężkich karabinów maszynowych. Poważnie ranny, po 20 miesiącach pobytu w szpitalu został zdemobilizowany jako inwalida. Studia rozpoczął w Duszanbe (medycyna), ale ukończył w Moskwie (1953) jako rzeźbiarz. Poprzez socrealizm i fascynację sztuką prymitywną dotarł Sidur do własnego języka wypowiedzi. Jego dojrzałe prace powstawały często ze znalezionych, a niepotrzebnych nikomu przedmiotów. Pisze o tym zresztą w Czasie ognisk. Jego ideą, wyniesioną z wojennych przeżyć był kult miłości, tak kobiety i mężczyzny, jak braterstwa w człowieczeństwie. Jednym wojna każe wciąż zabijać, innym na odwrót – miłować bliźniego swego…

Wadim Sidur miał to szczęście, że – jako bohaterowi II wojny światowej – radziecka krytyka darowywała oryginalność. A kiedy – poprzez RFN – stał się sławą międzynarodową, także ZSRR zaczął się zmieniać.

Popularyzatorem postaci i dorobku Sidura jest w Polsce autor przekładu – elbląski krytyk i historyk sztuki – Zbigniew T. Szmurło.

(Visited 14 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*