Za Wolność Ukrainy i Polski będzie bić się polski żołnierz

Warto trzymać rękę na pulsie i interesować się tym, co dzieje się aktualnie na Ukrainie. Ukraina przerywa wojnę pozycyjną, ponieważ nie dysponuje wystarczającą liczbą mężczyzn, przeznaczonych na rzeź – do maszynki do mielenia mięsa w tej okrutnej wojnie pozycyjnej, gdzie drony bojowe dokonują spustoszenia na polu bitewnym. Jest koniec roku 2025 – media podają, iż Ukraina rozwiązała Legion Międzynarodowy, składający się z ochotników z całego świata. Legion początkowo funkcjonował w ramach Sił Obrony Terytorialnej, a później podporządkowano go  Wojskom Lądowym. W szczytowym okresie jednostka liczyła cztery bataliony, każdy po 400-600 żołnierzy, biorąc udział w walkach m.in. w regionie Charkowa, Bachmutu, Wowczańska i Czasiwego Jaru. Oznacza to, że jednostka przestaje istnieć jako samodzielna formacja – jej członkowie, zarówno Ukraińcy, jak i zagraniczni ochotnicy, są obecnie przenoszeni do regularnych jednostek szturmowych ukraińskiej armii, de facto z roli instruktorów, specjalistów ds. akcji dywersyjnych, stają się piechurami z przeżywalnością, sięgającą kilku godzin. Po przeniesieniu warunki służby ulegają znacznemu pogorszeniu. Bieda, brak jedzenia, wody, Internetu – póki mogą, „najemnicy” zaczynają  się wykruszać, dezerterują, zrywają kontrakty.

X X X

Pomysł na wytracanie niekończącej się liczby nieszczęśników wymaga „ochotników”. Rządy w Polsce – te z Prawa i Sprawiedliwości i Platformy Obywatelskiej (dziś KO) skutecznie zabezpieczyły interesy strony ukraińskiej, zupełnie nie dbając jak i nie informując Polaków o daninie z krwi, jaka jest szykowana dla polskich mężczyzn. Umowa ogólna między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Gabinetem Ministrów Ukrainy w sprawie wzajemnej współpracy w dziedzinie obronności, sporządzona została w Warszawie 2. grudnia 2016 roku. „W razie stanu wyjątkowego, katastrofy naturalnej lub stanu wojennego, ogłoszonego na terytorium jednej lub obu Stron, mogą one wzajemnie proponować sobie niezwłoczne wsparcie” – art. 12. umowy między Polską a Ukrainą z 2. grudnia 2016 roku. Niezwłoczne wsparcie w sytuacji upadku reżimu wojennego Zełenskiego może oznaczać li tylko jedno. 8. lipca 2024  przywódcy obu państw podpisali umowę o współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa między Polską a Ukrainą. Donald Tusk jasno sformułował myśl, iż Polska i Polacy zamierzają wypełnić te zobowiązania. Tusk przypomniał, że „gdyby wojna w Ukrainie miała mieć negatywne zakończenie, byłoby ono negatywne nie tylko dla Ukrainy, ale i Polski i całego świata zachodniego – dlatego zarówno ten dokument, jak i lata naszej pomocy (…) to pomoc także samemu sobie”. „Kto dzisiaj broni Ukrainy, broni także siebie” – zastosujmy te słowa do zmieniających się okoliczności i dynamiki frontu oraz zapowiadanej przez stronę rosyjską wiosennej ofensywy. Kto broni – ten wkrótce będzie bronił Ukrainy fizycznie, zgodnie z umową dwustronną, czyż nie tak?

X X X

Polski sejm uchwalił ustawę wraz z większością poprawek, które zostały zgłoszone podczas drugiego czytania. Ustawa, wniesiona do Sejmu przez posłów KO w grudniu 2024 r., zakłada „przebaczenie i puszczenie w niepamięć” określonych przestępstw i wykroczeń, polegających m.in. na wstąpieniu do armii ukraińskiej bez zgody właściwego organu, prowadzeniu werbunku do tej służby czy naruszenia wybranych przepisów ustawy o obronie Ojczyzny oraz – w okresie sprzed 23. kwietnia 2022 r. – Ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP. Abolicja ma obejmować czyny popełnione od 24. lutego 2022 r. do 31. grudnia 2026 r. i dotyczyć wyłącznie służby w Siłach Zbrojnych Ukrainy, podległych władzom, uznawanym przez Polskę za prawowite. Art. 1. 1. Przebacza się i puszcza się w niepamięć przestępstwa i wykroczenia, polegające na prowadzeniu w okresie od dnia 6. kwietnia 2014 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zaciągu obywateli polskich lub przebywających w Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemców do służby wojskowej w Siłach Zbrojnych Ukrainy; 3) art. 681, art. 682 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 683 ust. 1 pkt 1 i art. 686 ustawy z dnia 11. marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2025 r. poz. 825, 1014 i 1080 oraz z 2026 r. poz. 26).Art. 2. W sprawach o czyny zabronione, o których mowa w art. 1, postępowania karnego albo postępowania w sprawach o wykroczenia nie wszczyna się, a wszczęte, umarza się Art. 3. 1. Orzeczone prawomocnie za czyny, o których mowa w art. 1, kary, środki karne, środki związane z poddaniem sprawcy próbie, przepadki lub środki zabezpieczające niewykonane w całości lub w części, nie podlegają wykonaniu; nie podlegają również wykonaniu orzeczone prawomocnie nieuiszczone w całości lub w części koszty postępowania. Skazania i ukarania za te czyny ulegają zatarciu z mocy prawa, a wpis o skazaniu, ukaraniu i warunkowym umorzeniu postępowania o te czyny usuwa się z Krajowego Rejestru Karnego. Art. 4. Przez Siły Zbrojne Ukrainy rozumie się wojsko, podlegające władzom Ukrainy uznawanym przez Rzeczpospolitą Polską za prawowite. Art. 6. 1. Osoba, która bez zgody właściwego organu przyjęła obowiązki wojskowe w Siłach Zbrojnych Ukrainy, ma obowiązek w pisemnym oświadczeniu zawiadomić Ministra Obrony Narodowej o terminie i miejscu przyjęcia oraz terminie i miejscu zakończenia pełnienia tych obowiązków, w terminie 6 miesięcy po powrocie do kraju. Art. 8. 1. Koszty i opłaty, związane z postępowaniem o zastosowaniu amnestii i abolicji, ponosi Skarb Państwa.

Posłowie Koalicji Obywatelskiej, którzy przygotowali ustawę, zaznaczyli w uzasadnieniu, że przepisy nie zachęcają polskich obywateli do udziału w walce Ukrainy z rosyjską agresją ani nie wprowadzają w tym zakresie żadnych ułatwień. Powodują tylko, iż wobec tych obywateli nie będą prowadzone postępowania karne. W czwartek podczas połączonego posiedzenia sejmowych Komisji Obrony Narodowej oraz Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka posłowie pozytywnie zaopiniowali trzy z czterech poprawek, zgłoszonych w trakcie drugiego czytania do poselskiego projektu ustawy o niekaraniu ochotników, broniących wolności i niepodległości Ukrainy. Trzy poprawki były zgłoszone przez klub Koalicji Obywatelskiej. Pierwsza poprawka modyfikowała art. 3 ust. 1 projektu, regulujący skutki amnestii wobec prawomocnych orzeczeń. Zgodnie z nią z Krajowego Rejestru Karnego mają być usuwane wpisy nie tylko o skazaniu i warunkowym umorzeniu postępowania, lecz również o ukaraniu za wykroczenie, w tym zagrożone karą aresztu na podstawie ustawy o obronie Ojczyzny. Druga poprawka ma charakter techniczny dot. funkcjonowania KRK. Zakłada, że sąd – niezwłocznie po uprawomocnieniu się postanowienia o zastosowaniu amnestii – zawiadamia Biuro Informacyjne KRK. Celem jest doprecyzowanie podstawy przetwarzania danych i zapewnienie sprawnego usuwania wpisów związanych z czynami objętymi abolicją. Trzecia poprawka KO przewidywała, że ustawa wejdzie w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia. W uzasadnieniu wskazano, że wydłużenie vacatio legis ma zapobiec sytuacji, w której osoby objęte abolicją zostałyby zaskoczone natychmiastowym wejściem w życie regulacji. Za uchwaleniem ustawy było 406 posłów, przeciwko czterech, a 19 posłów wstrzymało się od głosu. Ustawę poparli wszyscy obecni na głosowaniu posłowie koalicji rządzącej (Koalicji Obywatelskiej – 151 osób, PSL – 30 osób, Polski 2050 – 26 osób oraz Lewicy – 21 osób), niemal wszyscy obecni posłowie PiS-u (171 osób, bez jednego), wszyscy posłowie Razem (4 osoby), a także 3 spośród 4 obecnych na głosowaniu posłów niezrzeszonych. Przeciwko abolicji dla polskich ochotników na Ukrainie głosowali Roman Fritz, Włodzimierz Skalik i Sławomir Zawiślak z Konfederacji Korony Polskiej oraz Witold Czarnecki z PiS. (Cdn.)

Roman Boryczko,

 15.02.2026