Pamiętajmy o naszych bliskich!

Przemijanie. Nasz wspaniały bogaty, zasobny w przepych i dostatek świat, w którym żyjemy, zapomniał o tej subtelności. Gonimy całe życie, ścigając niemożliwe do zrealizowania cele, a zapominamy, iż nasze dni i tak są policzone, że nasz ziemski byt kiedyś dobiegnie końca. Mamy do odegrania nasz ziemski film długometrażowy. To często tragikomedia – pełna zwrotów i upadków. Pełna zawodów miłosnych i starczych narzekań. Pełna zawodowych sukcesów i dna w portfelu. Pełna rodzinnego gwaru i ciszy w pustce samotności. Niezmiennie, nierozerwalnie do samego końca. Rodzimy się w kakofonii wrzasku, łapanego pierwszego ziemskiego tchu, umieramy zaś w ciszy, prosząc o przyszłe wspomnienie…

Pamięci mojej Mamy, która odeszła na wieczność.

Roman Boryczko