Palestyńczycy od dziecka „niszczą Izrael”. Być może w fanatyzmie, nienawiści niszczą też samych siebie… (2)

76-letnia Diane Disney Miller, ostatnie wciąż żyjące dziecko twórcy Myszki Miki – Walta Disney’a, skomentowała w amerykańskiej prasie swoje odczucia dotyczące serialu: „Mamy tu do czynienia z czystym złem i nie można tego ignorować”. Dalej skomentowała, że: „Nie chodzi tylko o Mickey’a, chodzi o indoktrynację takich dzieci, uczenie ich, jak być złymi. Świat kocha dzieci, a to jest po prostu sprzeczne z zasadami człowieczeństwa”.

W dniu 1. kwietnia 2008 r. republikanin Joseph Crowley przedłożył w Izbie Reprezentantów USA Uchwałę Izby Reprezentantów nr 1069, uchwałę „potępiającą wykorzystywanie programów telewizyjnych przez Hamas do indoktrynacji nienawiści, przemocy i antysemityzmu wobec Izraela u małych palestyńskich dzieci”. Serial dla dzieci Pionierzy jutra, nadawany był przez powiązany z Hamasem oddział telewizji Al-Aqsa od 13. kwietnia 2007 r. do 16. października 2009 r., a występowali w nim młoda prowadząca, Saraa Barhoum i jej współgospodarz Farfour, duża postać w kostiumie, przypominającym Myszkę Miki, wykonujący skecze (lub „sceny”) i omawianie życia w Palestynie w stylu talk show, z udziałem dzieci (zazwyczaj w wieku 9–13 lat, a niektóre nawet w wieku 3 lat). Format nadawany dla najmłodszych czerpał garściami z podobnych  dla przedszkolaków, takich jak Ulica Sezamkowa czy Barney i przyjaciele lub Pionierzy jutra, tyle że islamiści postawili na treści wysoce kontrowersyjne: antysemityzm, islamizm, antyamerykanizm i inne antyzachodnie motywy.

Program jest uważany za następcę wcześniejszej serii programów radiowych dla dzieci, nadawanych przez Hamas, zatytułowanej Ovan and Branches. Ów program nadawany był co tydzień w piątki i trwał 85 minut. Saraa Barhoum, zaczynając zdjęcia do programu Pionierzy jutra miała 10–11 lat. Po wzięciu udziału w konkursie wokalnym została zaproszona do prowadzenia programu. Reżyser programu, Hazim Al-Sha’arawi stwierdził, iż Saraa była idealnym wyborem do poprowadzenia programu, ponieważ „była świadkiem najazdów, burzenia domów, dziennego i nocnego ostrzału oraz przypadkowych, ciągłych ostrzałów”.

Saraa ujawniła, że „Izraelczycy uderzyli pociskiem w drzwi w jej domu. Dziewczynka została ranna w stopy, a jej młodszy brat, Youssef został ranny w nogi”. Saraa deklarowała, iż „Nie jesteśmy terrorystami. Nie wspieramy terroryzmu. Jesteśmy normalnymi ludźmi, ale bronimy naszej ojczyzny… My, jako muzułmanie, jesteśmy przeciwko zamachowcom-samobójcom. Ze wszystkich stron jesteśmy przeciwni śmierci ludności cywilnej. Jesteśmy jedynie wrogiem tych, którzy zagarnęli naszą ziemię i codziennie nas zabijają”.

W przerwach między zdjęciami Tomorrow’s Pioneers Saraa skorzystała z okazji, aby rozwinąć swoją karierę wokalną i dała kilka koncertów, wspierających swoją muzykę. Nagrała kilka piosenek z Fekry Namousem, autorem tekstów dla palestyńskich dzieci i zagrała w co najmniej jednym teledysku, który był przez pewien czas udostępniany w palestyńskiej sieci internetowej PALN. W tym teledysku Saraa śpiewa o ruchu młodzieżowym Hamasu, jego obecności w szkołach i podziale między Izraelem a Palestyną. Ten film był krytykowany za promowanie przesłania „że śmierć, a nie życie, jest wartością najwyższą”. W piosence i teledysku  Deprived you of Attiari Saraa śpiewa żałobną piosenkę o byciu matką w Palestynie, spacerując po gruzach. W tle wyświetlane są zdjęcia ciężko rannych niemowląt. (Cdn.)

Roman Boryczko,

maj 2024