Korea Północna proszona o wkroczenie do gry!

Korea Północna była niegdyś przemysłowym centrum Półwyspu Koreańskiego. Do lat siedemdziesiątych XX w. oba państwa koreańskie nie różniły się zasadniczo pod względem rozwoju ekonomicznego. Podczas gdy kluczem wzrostu gospodarczego w Korei Południowej stała się integracja z gospodarką światową, to Korea Północna pozostała wierna doktrynie politycznej swojego założyciela. Zgodnie z wciąż obowiązującą doktryną polityczną Dżucze (wprowadzoną jeszcze przez Kim Ir Sena) główną zasadą polityki jest gospodarcza samowystarczalność i wierność w sojusze internacjonalistyczne.

Do 1991 r. wymiana handlowa KRLD opierała się na współpracy z ZSRR. Umowy gospodarcze i handlowe gwarantowały towarom z Korei Północnej dostęp do rynku ZSRR, w zamian Koreańczycy z Północy zaopatrywali się w ropę naftową oraz pozostałe niezbędne surowce po cenach niższych od rynkowych. Związek Radziecki dostarczał Korei Północnej także maszyny i urządzenia. Po rozpadzie ZSRR zakończonym deklaracją o samorozwiązaniu, uchwaloną przez Radę Najwyższą ZSRR 26. grudnia 1991 wszystkie piętnaście republik ZSRR ogłosiło suwerenność, wystąpiło z ZSRR i stało się niepodległymi państwami. W Korei nasilił się proces izolowania się od gospodarki światowej. Priorytetem polityki KRLD stała się budowa potencjału nuklearno-rakietowego, co miało wzmocnić pozycję reżimu, rządzącego tym krajem.

Po silnym spadku obrotów handlowych w 1992 r., w kolejnych latach obroty handlowe kontynuowały trend spadkowy. W końcu lat dziewięćdziesiątych ich wartość kształtowała się już wyraźnie poniżej 2 mld dol., były więc prawie trzykrotnie niższe niż przed zakończeniem okresu zimnej wojny. Brak importu był jedną z przyczyn klęski głodu, jaka w tym czasie dotknęła Koreę Północną. Przyjęcie koniecznej pomocy humanitarnej wymusiło na KRLD poprawę stosunków z Japonią i Koreą Południową. Do 2014 r. najważniejszą kategorią w imporcie Korei Północnej były ropa naftowa i produkty jej rafinacji (od 2015 r. ze względu na sankcje oficjalny import tych towarów uległ znacznemu zmniejszeniu), ryż, soja, wieprzowina, owoce, tkaniny z włókien syntetycznych oraz samochody ciężarowe. Co ciekawe w tym okresie czynniki polityczne osłabiają handel z Chinami i Rosją. Kraje te zaczęły bardziej przestrzegać sankcji, nakładanych na Koreę Północną przez Radę Bezpieczeństwa, co w wydatny sposób zwiększyło ich skuteczność.

Znalazło to odzwierciedlenie w spadku obrotów handlowych między obydwoma krajami. Statystyki organizacji międzynarodowych wskazują, że dziś najważniejszym partnerem handlowym KRLD są Chiny. W związku z zawieszeniem działalności w strefie Keaseong (współpraca gospodarcza pomiędzy obiema Koreami) Chiny zdominowały 2017 r. handel zagraniczny KRLD (przypadało na nie 91 proc. eksportu i 94 proc. importu). Korea Północna dziś się politycznie radykalizuje, stając w kontrze do zgniłego imperializmu. Wysadziła północne odcinki dróg i linii kolejowych, które łączą ją z Koreą Południową. Symboliczne gesty mają pokazać zdecydowanie Pjongjangu w dążeniu do zerwania wszelkich form współpracy między dwoma krajami. Kim Dzong Un wielokrotnie zapowiadał porzucenie idei pokojowego zjednoczenia Półwyspu Koreańskiego i słowa wcielił w czyny. (Cdn.)

Roman Boryczko,

 październik 2024