Gospodarka i politykaWyróżnione

Kanadyjski nacjonalizm rośnie w siłę, gdy USA zagrażają suwerenności

Wojna handlowa między Washingtonem a Ottawą przerodziła się ze sporu celnego w agresywną kampanię przeciwko kanadyjskiej suwerenności i tożsamości. Prezydent Stanów Zjednoczonych, Donald Trump podpisał niedawno dekret, zmieniający nazwę jeziora Ontario na „Jezioro Ameryka”, co nie ma mocy prawnej w Kanadzie, ale jest zniewagą narodową. Premier Mark Carney stanowczo odrzucił tę zmianę, zauważając, że rdzenne słowo „Ontari’io” w języku Wendatów ma ponad czterysta lat i że Kanadyjczycy nadal będą nazywać jezioro tym, czym zawsze było. Zmiana nazwy jeziora przez Trumpa nastąpiła zaledwie kilka dni po załamaniu się rozmów handlowych i wejściu w życie nowych amerykańskich ceł, co jeszcze bardziej napięło stosunki między dwoma północnoamerykańskimi sąsiadami.

Stany Zjednoczone, Kanada i Meksyk były zobowiązane do przeprowadzenia wspólnego przeglądu umowy między USA, Meksykiem i Kanadą w 2026 roku. Chociaż Ottawa i Meksyk dążyły do zawarcia nowej, 16-letniej umowy, Washington odmówił odnowienia paktu w obecnej formie, pozostawiając obowiązującą umowę w mocy co najmniej do 2036 roku. Kanada ubiegała się o zwolnienie z taryf sektorowych, nałożonych przez USA na stal, aluminium, samochody i drewno, a także zaoferowała ustępstwa w zakresie dostępu do produktów mlecznych, regionalnych list alkoholi oraz przepisów, dotyczących zawartości części samochodowych.

W połowie sierpnia Trump krótko twierdził, iż osiągnięto porozumienie i wstrzymał nowe 50% cło, ale umowa upadła kilka dni później, co doprowadziło do sankcji i środków wzajemnych. Dotknęło to jeszcze bardziej Kanadę, ponieważ ponad dwie trzecie kanadyjskiego eksportu towarów trafia do Stanów Zjednoczonych. Dlatego dywersyfikacja handlowa Kanady będzie długim i trudnym procesem zwłaszcza, że inne kraje zdywersyfikowały ją wcześniej.
Próby Trumpa, mające na celu ingerencję w kanadyjską suwerenność i tożsamość kulturową – w tym naciski na język francuski, rozmowy o aneksji i symboliczne gesty, takie jak zmiana nazwy jeziora – rozpalają nacjonalizm wśród Kanadyjczyków. Prezydent USA wielokrotnie twierdził, iż mógłby wchłonąć Kanadę jako państwo amerykańskie. W połączeniu z cłami i obywatelskim bojkotem niektórych amerykańskich towarów i podróży, działania te ponownie rozpaliły nacjonalistyczne nastroje wśród Kanadyjczyków.

Naciski USA na Kanadę rozpoczęły się za czasów premiera Justina Trudeau. Pod koniec jego rządów stanowisko Washingtonu stało się bardziej asertywne, po raz pierwszy pojawiły się dyskusje o aneksji. Sukces Carney’a wskazywał, że opinia publiczna popiera bardziej stanowcze podejście do USA, pozostawiając jednocześnie otwartą możliwość przyszłego porozumienia handlowego. To stanowcze stanowisko obejmuje obecnie zwrot w stronę dużych rynków poza orbitą USA.

W styczniu Carney odwiedził Pekin i ogłosił strategiczne partnerstwo z Chinami, koncentrujące się na energetyce, rolnictwie i handlu. Porozumienie obejmowało początkowy plan obniżenia chińskich ceł na kanadyjskie nasiona rzepaku z prawie 85% do około 15%, co wpłynęłoby na rynek o wartości około 4 miliardów dolarów dla rolników z prerii. Kanada zgodziła się również zezwolić na import do 49 000 chińskich pojazdów elektrycznych z zastosowaniem stawki najwyższego uprzywilejowania wynoszącej 6,1% oraz dążyć do zwiększenia eksportu do Chin o 50% do 2030 roku. Chiny zajmują już drugie miejsce na liście partnerów handlowych Kanady, a urzędnicy uważają, że wolumen handlu z Chinami jest kluczowy dla podwojenia przez Kanadę eksportu poza USA w ciągu dziesięciu lat. Pojawiają się jednak wątpliwości i obawy, iż Kanada po prostu zastępuje jedno uzależnienie drugim. (Cdn.)

Za: Southfront

Tłum. Andrzej Filus

(Visited 2 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *