Projekt DEFUSE (2)

Zwycięska oferta DARPA z 2018 r. dotyczyła projektu o nazwie PREEMPT, kierowanego przez dr Vincenta Munstera z siedzibą w NIH Rocky Mountain Lab Anthony Fauciego. Zarówno PREEMPT, jak i przegrany projekt DEFUSE Barica miały ten sam podstawowy pomysł: spróbować zapobiec (hipotetycznej) przyszłej pandemii, używając zmodyfikowanego wirusa SARS do zaszczepienia nietoperzy, z których prawdopodobnie taki wirus się rozprzestrzeni.

Pomysł był oczywiście taki, że zaszczepione nietoperze nie będą już rezerwuarem wirusa, „rozbrajając” lub „uprzedzając” odzwierzęcy rozlew. Brzmi szalenie? Zbyt słusznie – zbyt dużo ingerencji w naturę i pokładanie zbyt dużej wiary w zdolność szczepionek do zapobiegania zakażeniom i przenoszeniu. Ale szaleństwo czy nie, to właśnie zaproponowali naukowcy, a PREEMPT wygrał, a DEFUSE przegrał.

Kluczowa różnica między DEFUSE Barica a PREEMPT Munstera – poza tym, że PREEMPT jest o około 4 miliony dolarów tańszy, bo kosztuje 10 milionów dolarów – polega na tym, że zamiast polegać na spryskiwaniu jaskiń nietoperzy niezakaźną szczepionką wirusową, plan Munstera zakładał, iż szczepionka wirusowa będzie przenoszona między nietoperzami za pomocą aerozoli. Dzięki temu stała się samorozprzestrzeniającą się szczepionką, zdolną (teoretycznie) dotrzeć do wszystkich nietoperzy bez konieczności znajdowania przez ludzi wszystkich ich jaskiń i spryskiwania ich. Ryzyko takiego planu powinno być oczywiste. W rzeczywistości sam Baric, który zamilkł po tym, jak jego projekt DEFUSE wyciekł w połowie 2021 r., powrócił w połowie 2023 r., aby powiedzieć, że taka praca obejmująca projektowanie przenośnie przenoszonych szczepionek wirusowych była dla niego „zbyt niepewna”.

Po tym, jak fundusze DARPA trafiły do ​​PREEMPT, Fauci przybył Baricowi na ratunek, przyznając latem 2019 r. program o wartości 82 mln dolarów o nazwie CREID, w ramach którego zespoły Barica i Munstera współpracowałyby przy badaniach nad koncepcją Munstera, dotyczącą samorozprzestrzeniających się szczepionek dla nietoperzy.

Dokładne informacje na temat tego, co wydarzyło się później, nie są publicznie udokumentowane, więc musimy uzupełnić pewne luki. Wygląda na to, iż Munster wziął opatentowaną przez Barica szczepionkę przeciwko wirusowi SARS i stworzył w swoim laboratorium Rocky Mountain Lab wersję przenoszalną (wersja Barica nie miała być przenoszalna). Jakie są na to dowody? Być może najbardziej wymowne jest to, że jak zauważa Haslam, SARS-CoV-2 przenosi się skutecznie tylko u pięciu znanych ssaków, a te pięć – jelenie amerykańskie, myszy jeleniowate amerykańskie, chomiki syryjskie, norki amerykańskie i nietoperze owocożerne egipskie – wszystkie występują w laboratorium Rocky Mountain Lab Munstera (i Fauciego) w Montanie. SARS-CoV-2 nie zaraża zwierząt laboratoryjnych, powszechnie występujących w laboratoriach chińskich lub obecnych w WIV, takich jak podkowce chińskie. Sugerowałoby to, że SARS-CoV-2 nabył zdolność przenoszenia w kontekście laboratorium amerykańskiego, a nie chińskiego lub innego.

Po uczynieniu szczepionki wirusowej przenoszalną w Montanie, zostałaby ona następnie wysłana do WIV w celu przetestowania na nietoperzach chińskich, które nie były dostępne w laboratoriach amerykańskich. Nie ma wątpliwości, kto przeprowadziłby te testy w WIV, ponieważ był tylko jeden naukowiec z niezbędnymi powiązaniami i wiedzą specjalistyczną.

Dr Danielle Anderson, znana swoim kolegom jako Dani, zyskała sławę w czerwcu 2021 r. jako „ostatnia i jedyna zagraniczna naukowiec w laboratorium w Wuhan”, gdy publicznie przedstawiła argumenty na temat pochodzenia odzwierzęcego. Dani była członkiem komisji ds. pochodzenia czasopisma Lancet, której przewodniczył Jeffrey Sachs, a którą rozwiązał w październiku 2021 r. z powodu frustracji, że zachodni wirusolodzy, tacy jak Dani, nie współpracowali. Dani pracowała w WIV w laboratorium BSL4 o wysokim poziomie bezpieczeństwa (nie w laboratorium BSL2 Shi Zhengliego), ale nie pracowała dla WIV. Pracowała dla Duke-NUS, singapurskiej szkoły medycznej Duke University w Karolinie Północnej, pod kierunkiem wirusologa dr Linfy Wang. Linfa i Anderson byli częścią propozycji DEFUSE Barica, a Duke-NUS był później partnerem w projekcie CREID Fauciego. (Cdn.)

Za: The Daily Sceptic

Tłum. Andrzej Filus