Pakistan reaguje na zawieszenie „Traktatu o Wodach Indusu” – „Każda kropla jest nasza z mocy prawa!” (2)

Pakistan jest już jednym z najbardziej dotkniętych niedoborem wody krajów na świecie, a jakiekolwiek zakłócenie przepływu tych rzek pogłębiłoby istniejące zagrożenia, zagrażając bezpieczeństwu żywnościowemu, plonom i zaopatrzeniu w wodę miejską w dużych miastach, takich jak Karaczi, Lahaur i Multan.

Indie, jako państwo górnego brzegu rzeki, zyskały większą kontrolę nad zarządzaniem wodą w dorzeczu Indusu dzięki zawieszeniu traktatu. Umożliwia to Indiom podejmowanie projektów i zarządzanie zbiornikami bez konsultacji z Pakistanem, co może mieć dalszy wpływ na rolnictwo i dostępność wody w Pakistanie.

Minister obrony Pakistanu, Khawaja Muhammad Asif, ostrzega, że spór o Kaszmir może doprowadzić do „otwartej wojny” z Indiami.

Minister obrony Pakistanu, Khawaja Asif wydał surowe ostrzeżenie, iż trwający spór o niedawną masową strzelaninę w Kaszmirze może przerodzić się w „całkowitą wojnę” z Indiami, podkreślając poważne ryzyko konfliktu między dwoma państwami, posiadającymi broń nuklearną.

Ostrzeżenie to następuje po zabiciu 26 turystów przez uzbrojonych mężczyzn w administrowanym przez Indie Kaszmirze – śmiertelnym ataku, który ponownie rozpalił napięcia w regionie i tak już od dziesięcioleci obarczonym konfliktem i rywalizującymi roszczeniami terytorialnymi.

Indie szybko obwiniły Pakistan o atak, powołując się na rzekome powiązania transgraniczne, chociaż nie przedstawiono żadnych publicznych dowodów. Pakistan zaprzeczył jakiemukolwiek zaangażowaniu, a Asif zasugerował, że incydent mógł być operacją „pod fałszywą flagą”, zorganizowaną przez same Indie.

Grupa bojowników Kashmir Resistance, rzekomo powiązana z pakistańską organizacją Lashkar-e-Taiba, przyznała się do odpowiedzialności za atak.

Asif podkreślił, iż pakistańskie wojsko jest „przygotowane na każdą ewentualność” i odpowie „w naturze” na każdą indyjską agresję, stwierdzając: „Jeśli dojdzie do całkowitego ataku lub czegoś takiego, to oczywiście będzie to wojna”.

Rezultaty ataku wywołały szybkie i poważne pogorszenie stosunków dyplomatycznych i gospodarczych. Indie cofnęły wszystkie wizy dla obywateli Pakistanu, zawiesiły Traktat o Wodach Indusu, zamknęły przejście graniczne w Wagah i odwołały swoich dyplomatów z Pakistanu.

W odwecie Pakistan wstrzymał wszelki handel z Indiami, zamknął przestrzeń powietrzną dla indyjskich przewoźników, cofnął wizy dla obywateli Indii i ostrzegł, że jakakolwiek ingerencja w dostawy wody będzie uważana za akt wojny.

Oba rządy przyjęły retorykę twardej ręki. Premier Indii, Narendra Modi obiecał ścigać odpowiedzialnych „aż po krańce świata”, podczas gdy minister obrony Indii, Rajnath Singh zasugerował możliwe ataki wojskowe. Komitet Bezpieczeństwa Narodowego Pakistanu potępił „wojownicze środki” Indii, potwierdzając swoje zaangażowanie na rzecz pokoju, ale ostrzegając, iż nie pozwoli na żadne naruszenie swojej suwerenności.

Pomimo eskalacji Asif wyraził nadzieję, że kryzys nadal można rozwiązać poprzez negocjacje, wzywając do międzynarodowej interwencji – w szczególności Stanów Zjednoczonych – w celu złagodzenia sytuacji. Niemniej jednak ryzyko konfrontacji militarnej pozostaje wysokie, obie strony sygnalizują gotowość do bezpośredniego konfliktu, a presja opinii publicznej w Indiach narasta, aby zareagować stanowczo.

Kwestia Kaszmiru ma długą i pełną przemocy historię, w ciągu ostatnich trzech dekad zginęły dziesiątki tysięcy osób. Chociaż przemoc zelżała w ostatnich latach, ten ostatni incydent dramatycznie zwiększył ryzyko większego konfliktu, zwłaszcza biorąc pod uwagę potencjał nuklearny obu krajów. Regionalni i międzynarodowi obserwatorzy uważnie obserwują sytuację, ponieważ każda błędna ocena może mieć katastrofalne skutki dla Azji Południowej i nie tylko.

Opr. Andrzej Filus