Nuklearne dni na Bliskim Wschodzie?

UE – Kiedy postępowania sądowe przeciwko jej mężowi przybrały na sile, Sara Netanjahu oświadczyła: „Wyjedziemy… i niech Izrael płonie”. Wygląda jednak na to, że on sam nie odejdzie, zanim nie podpali Bliskiego Wschodu. Dziennik Ma’ariv napisał, iż Netanjahu postradał zmysły. Gabinet wydał armii polecenie zintensyfikowania przygotowań do ewentualnej operacji wojskowej przeciwko Iranowi – ignorując przy tym sprzeciw szefa sztabu, Ejala Zamira, który odmówił wszczęcia działań zbrojnych w obecnych warunkach okresu przejściowego.

W związku z tym Gadi Eisenkot wezwał Binjamina Netanjahu, aby „wziął na siebie odpowiedzialność narodową w tym delikatnym momencie, wykazał się powściągliwością i wystrzegał się podejmowania niebezpiecznych kroków, które można odłożyć w czasie – do momentu sformowania nowego rządu i uzyskania wotum zaufania przez Kneset”. Eisenkot podkreślił: „Uruchamianie sił zbrojnych w sytuacji braku bezpośredniego i nieuchronnego zagrożenia jest niedopuszczalne i może prowadzić do katastrofalnych skutków dla izraelskiej demokracji oraz zaufania obywateli do instytucji państwowych”.

Netanjahu natomiast mówił o tym, że Iran „odnawia zagrożenie nuklearne” – co stanowi stały, zwodniczy pretekst. Raporty wywiadowcze, docierające do Białego Domu wskazują, iż lider Likudu – który otwarcie zapowiedział zamiar obalenia reżimu ajatollahów – planuje uderzenia nuklearne na Iran. Doniesienia te pojawiły się po tym, jak dziennik Jediot Acharonot zacytował dobrze poinformowane źródło, według którego Netanjahu „za wszelką cenę chce wciągnąć Izrael w wojnę”. Źródło dodało, że „między Trumpem a Netanjahu doszło do gwałtownej konfrontacji”, opisując tę ​​„burzliwą wymianę zdań” jako „prawdziwe piekło”.

Czy to właśnie skłoniło Netanjahu do spotkania z Eisenkotem – być może w celu wypracowania wspólnej oceny sytuacji? Czy jednak człowiek, który zwiódł Trumpa i wciągnął go w wojnę, nie jest zdolny do tego samego wobec Eisenkota, który dopiero stawia pierwsze kroki w polityce?

Prezydent USA wciąż zajmuje nieprzewidywalne stanowisko, balansując między skrajnymi postawami. Mehdi Mohammadi, doradca głównego negocjatora, Mohammada Baghera Ghalibafa, stwierdził: „Trump oficjalnie ogłasza koniec opcji militarnej, lecz w rzeczywistości przygotowuje się do ograniczonych uderzeń”. Dodał, iż Stany Zjednoczone „nie chcą zakończyć wojny w Libanie ani znieść blokady”.

Nieustannie zadajemy sobie pytanie: czyż strategiczna filozofia Stanów Zjednoczonych wobec Bliskiego Wschodu nie opiera się na wywoływaniu i zarządzaniu kryzysami – aż do ostatniej kropli ropy w tym regionie?

W tej mętnej atmosferze sępy sekciarstwa wciąż podsycają płomienie uprzedzeń, podczas gdy New York Times bije na alarm: „Liban stoi w obliczu katastrofy gospodarczej”. A my – ani nie słyszymy, ani nie widzimy..!

Nehme Hamie,

Tłum. Andrzej Filus

Za: www.theinteldrop.org