Kłopoty „Ostoi” niestraszne

Do rąk Czytelników dociera właśnie kolejny podwójny numer „Ostoi”. Podwójny, gdyż wobec niechęci „uśmiechniętych” instytucji kulturalnych, pismo przejść musiało na finansowanie przez donatorów. Numer otwiera wstępniak red. naczelnego, dotyczący Grobu Nieznanego Żołnierza w Warszawie – historii miejsca i dodawanych/odejmowanych zeń – zależnie od woli chwilowo rządzących – tablic upamiętniających. Wiersz Andrzeja Sztumskiego oraz artykuł „Miejsce – symbol” zamykają blok, poświęcony temu, jakże ważnemu dla Polski, „sercu stolicy”.

Tradycyjnie redaktorzy nie zapomnieli o Narodowym Święcie Niepodległości 2025 – prócz tekstu wystąpienia Prezydenta RP podczas jego obchodów można obejrzeć zdjęcia z uroczystości w Warszawie, jak też z Marszu Niepodległości.

Postać Zbigniewa Kota: grafika i architekta ogrodów, młodszego brata zmarłego w roku 2015 legendarnego grafika, rysownika i typografa – Andrzeja – lublinianina osiadłego po studiach w Grodzisku Mazowieckim daje się poznać wielostronnie – jako twórca, znawca ogrodów i… patriota w zanikającym już stylu jednoczesnej miłości do Polski, jak też rozwagi w wypowiedziach i twórczych poczynaniach.

O wciąż stojącej kością w gardle „sługom Ukrainy” Rzezi Wołyńskiej pisze Irena Gajowczyk, mieszkanka Wołynia podczas II wojny. O Banderze i jego kulcie na zachodzie Ukrainy pisze z kolei autor wydanej niedawno książki o ideologicznym „ojcu” mordów na Polakach – Marek A. Koprowski.

Wojciech Reszczyński przygląda się „rządzicielom” III RP („Złe rządy są jak zbójce”), zaś Elżbieta Królikowska-Avis zadaje konkretne pytanie: „Co się stało z polskimi elitami?”. Cóż, w „SięMyśli” mamy na nie odpowiedź od lat: „Spsiały, Drodzy Czytelnicy, spsiały!”.

O Hance Nowobielskiej i jej poezji (redakcja zamieszcza kilka wierszy) opowiada Kazimierz Świegocki, o dyktacie pokojowym z Trianon, sprowadzającym po I wojnie Węgry do roli państewka peryferyjnego, pozbawiającym go ziemi, mieszkańców i sporej części kultury pisze (ciekawe ilustracje w postaci map) Konrad Sutarski. 30-lecie Nagrody im. Witolda Hulewicza i nagrodę „Perły Tańca” wspomina red. Bruski, podobnie jego autorstwa jest tekst na temat polskiej Sceny Narodowej, kamień węgielny pod którą wmurowano ni mniej ni więcej tylko 200 lat temu!

O odnalezieniu rysunku – szkicu Michała Anioła do „Sądu Ostatecznego” opowiada Andrzej Sztumski, zaś o pustelnikach, wciąż w RP funkcjonujących, za pretekst znajdując książkę Jana Nalepy „Ludzie wielkiej ciszy”, pisze Jadwiga Mizińska. Aforyzmy i fraszki publikuje Marian T. Karaś, w obronie Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych staje Kierownictwo Formacji Niepodległościowej a postać prof. Juliusza Chrościckiego w dwulecie jego odejścia przypomina naczelny „Ostoi”.

Zachęcamy do czytania. I oczekiwania na kolejny podwójny numer pisma.

„Ostoja” nr 19-20 w pliku PDF do pobrania tutaj:

Ostoja nr 19-20

Redakcja SięMyśli