Cypr: USA i Izrael spierają się z Turcją o kontrolę nad wschodnią częścią Morza Śródziemnego (4)
Rola Washingtonu w ułatwianiu realizacji projektu kolonizacji syjonistycznej
Nie powinniśmy zapominać, że po 7. października 2023 roku Stany Zjednoczone próbowały stworzyć morski most logistyczny między Cyprem a Strefą Gazy pod pretekstem dostarczania pomocy humanitarnej bombardowanym i głodującym mieszkańcom Gazy, co nigdy nie nastąpiło. Kontrola nad Cyprem ma kluczowe znaczenie dla zabezpieczenia potencjału handlowego i gospodarczego wschodniej części Morza Śródziemnego. Wyspa Cypr jest strategicznie położona w pobliżu wyjścia szlaku żeglugowego z Kanału Sueskiego. Z tej pozycji Washington i syjoniści mogliby ograniczyć dostęp Rosji, Iranu, a nawet Chin do wschodniej części Morza Śródziemnego. Cypr jest również idealnie położony u wybrzeży Syrii i mógłby zapewnić dostęp do złóż gazu w Lewancie, gdzie Syria znajduje się obecnie pod rządami terrorystycznego państwa klienckiego syjonistów i USA.
Taka była historyczna wizja Washingtonu wobec Cypru. W 2017 roku Victoria Nuland, świeżo po zamachu stanu na Ukrainie, naciskała na przyjęcie Turcji do Unii Europejskiej (UE) w oparciu o „ugodę” na Cyprze. Ugoda była zrewidowanym planem Annana, który został odrzucony w referendum w 2004 roku. Demilitaryzacja Cypru była kluczowym elementem planu, który ostatecznie miał ułatwić Turcji i Wielkiej Brytanii interwencję militarną na terytorium UE. Cypr przystąpił do UE w 2004 roku.
Demilitaryzacja cypryjskiego aparatu obronnego jest zgodna z tym, co obserwujemy w regionie od 7. października, a także, historycznie rzecz biorąc, z dążeniem do zniszczenia i trwałego osłabienia wszelkich suwerennych sił zbrojnych, które mogą stanowić zagrożenie dla planów Izraela, zarówno teraz, jak i w przyszłości.
W 2020 roku, sekretarz stanu USA, Mike Pompeo, który był pod wodzą Trumpa, ogłosił zniesienie 33-letniego embarga na broń dla Cypru i zapowiedział, iż USA pogłębią „współpracę w dziedzinie bezpieczeństwa” z Nikozją. Wywołało to wówczas głębokie oburzenie Turcji. Analitycy postrzegali ten krok jako nagrodę dla Cypru za nawiązanie strategicznego partnerstwa z Izraelem w sektorze gospodarczym, energetycznym i wojskowym. W rezultacie syjonistyczne grupy lobbystyczne w USA wywarły presję na administrację Trumpa, aby zniosła embargo na broń. Był to również środek powstrzymujący Erdoğana, który antagonizował Izraelczyków w sprawie swoich interesów we wschodniej części Morza Śródziemnego.
Również w 2020 roku, za prezydentury Trumpa, przywódcy Grecji, Izraela i Cypru spotkali się w Atenach, aby podpisać umowę o podmorskim rurociągu, który miałby transportować gaz z nowych złóż podmorskich w południowo-wschodniej części Morza Śródziemnego do Europy kontynentalnej, co było kolejnym krokiem, który rozgniewał Turcję. 2000-kilometrowy gazociąg EastMed miałby zapewnić Europie alternatywne źródło gazu i zmniejszyć zależność od dostaw z Kaukazu Południowego i Rosji – dwa lata przed rozpoczęciem rosyjskiej specjalnej operacji wojskowej na Ukrainie.
Z Trumpem ponownie u steru władzy, który ułatwia dezintegrację regionu Azji Zachodniej i czystki etniczne Palestyny, nie byłoby zbyt naciągane wyobrażenie sobie, że Izrael ruszy z głębszą ekspansją na Cypr jako trampoliną do Europy. Plany te obejmowałyby eksploatację złóż węglowodorów w krajach, objętych okupacją bezpośrednią i pośrednią, przy czym Liban, Syria i Irak znalazłyby się wśród tych, które miały zostać objęte dominacją syjonistyczną.
Warto zauważyć, iż kilku Cypryjczyków potwierdziło obawy dotyczące przejęcia władzy przez syjonistów, kiedy pisałem o tym na X.
Krótka historia roli Kissingera w zamachu stanu na Cyprze w 1974 roku
Autor: Dimitris Konstantakopoulos (2017):
W lipcu 1974 roku kontrolowana przez USA junta wojskowa w Atenach zorganizowała zamach stanu na Cyprze i zamach na prezydenta Cypru, arcybiskupa Makariosa. Wszystko odbyło się dokładnie tak samo, jak rok wcześniej w Santiago w Chile. (Cypr to wyspa o ogromnym znaczeniu strategicznym, obecnie członek UE i strefy euro. 82% jej ludności to Grecy, a 18% to Turcy cypryjscy. Kraj uzyskał niepodległość od Wielkiej Brytanii w 1960 roku, po jednej z najbardziej udanych walk narodowowyzwoleńczych po II wojnie światowej) (…).
Kiedy po zamachu stanu Joanides zdał sobie sprawę, że został oszukany i że to Turcja, a nie Grecja, ma być „zjednoczona” z Cyprem, nakazał greckim siłom zbrojnym bronić wyspy wszelkimi środkami i atakować Turcję na wszystkich frontach. Nikt niczego nie zrobił. USA kontrolowały całą grecką hierarchię wojskową. Wojska tureckie najechały wyspę praktycznie bez oporu, dokonując czystek etnicznych ludności greckiej w kontrolowanej przez siebie strefie. Cypr stracił 3% swojej populacji podczas tej operacji, czyli więcej niż straty Iraku podczas inwazji w 2003 roku.
Amerykanie nie darzą miłością krajów, z którymi mieszają się na arenie międzynarodowej. Są one środkiem do celu, który ostatecznie służy ruchowi syjonistycznemu – głównemu udziałowcowi w amerykańskiej polityce i amerykańskiemu kompleksowi wojskowo-wywiadowczemu.
Czy Izrael snuje narrację Turcja posiada broń masowego rażenia, aby usprawiedliwić okupację wojskową TRNC?”.
Pod koniec lipca hebrajski portal Israel Hayom opublikował artykuł, w którym stwierdzono, że „Północny Cypr to również problem Izraela”:
„Wyzwolenie Północnego Cypru nie jest rolą ani pragnieniem Izraela. Jeśli jednak zagrożenie z tego obszaru osiągnie punkt krytyczny, strategiczna postawa Izraela musi ulec zmianie. Izrael, we współpracy z Grecją i Cyprem, musi przygotować operację ratunkową w celu wyzwolenia północnej części wyspy.
Zagrożenie? W praktyce Północny Cypr funkcjonuje jako międzynarodowa ziemia niczyja, dając Turcji i grupom terrorystycznym, takim jak Hamas i irańskie Siły Al-Kuds, nieograniczoną swobodę operacyjną.
W związku z tym, pomimo bycia de facto sojusznikiem Izraela (choć chwilami trudnym), Turcja znajduje się obecnie na celowniku syjonistów na Cyprze:
„Obszar ten jest obecnie wysuniętą bazą tureckiego wojska, na której znajdują się zaawansowane systemy uzbrojenia, infrastruktura cybernetycznego nadzoru i wywiadu elektronicznego (SIGINT), zdolna do przechwytywania zarówno wojskowej, jak i cywilnej izraelskiej komunikacji, a także tajne obiekty terrorystyczne, wspierane przez Ankarę. Według ujawnionych dokumentów wywiadowczych, wysocy rangą tureccy urzędnicy określili Cypr Północny jako idealne miejsce, „gdzie wszystko można zrobić bez ingerencji policji lub nadzoru sądowego”.
Dokumenty „przechwycone” w Strefie Gazy podczas syjonistycznych agresji w latach 2021 i 2023 stanowią „dowód” na to, iż „okupowany obszar stał się centrum finansowania terroryzmu i prania pieniędzy, a nielegalne fundusze irańskie i tureckie płynęły za pośrednictwem firm-słupów, wspierając Hamas i inne grupy terrorystyczne”.”
Następnie pojawia się strategia:
…jeśli zagrożenie z tego obszaru osiągnie punkt krytyczny, strategiczna postawa Izraela musi ulec zmianie. Izrael, we współpracy z Grecją i Cyprem, musi przygotować operację awaryjną w celu wyzwolenia północnej części wyspy. Taka operacja miałaby na celu zneutralizowanie tureckich zdolności wzmacniających z kontynentu, wyeliminowanie systemów obrony powietrznej na Cyprze Północnym, zniszczenie centrów wywiadowczych i dowodzenia, a ostatecznie usunięcie sił tureckich, przywracając uznaną na arenie międzynarodowej suwerenność Cypru.
Ten plan awaryjny można by nazwać Gniewem Posejdona. Nazwa pochodzi od imienia greckiego boga morza, podkreślając dominację morską i niszczycielskie konsekwencje najgorszego scenariusza. Nazwa ta podkreśla nacisk Izraela na ochronę strategicznych zasobów morskich i utrzymanie otwartych szlaków morskich o kluczowym znaczeniu dla bezpieczeństwa regionalnego. Pozostanie to planem awaryjnym: Izrael nie dąży do konfrontacji, ale musi pozostać w pełni przygotowany. Izraelski atak na irańską infrastrukturę nuklearną, wcześniej uważany za wysoce mało prawdopodobny scenariusz, ostatecznie został zrealizowany. Turcja, która obecnie buduje problematyczną elektrownię jądrową Akkuyu na swoim wybrzeżu Morza Śródziemnego – projekt, który Rosja szybko porzuca z powodu rozpoznanych zagrożeń – powinna wyciągnąć z tego wnioski [podkreślenie dodane]. (Cdn.)
Vanessa Beeley i UK Column
Tłum. Andrzej Filus
