Co się dzieje w „pułapce miodu”?

To, co dzieje się w Washingtonie, jest niedoceniane przez tych z nas, którzy lubią odrobinę humoru, wplecionego w politykę. W zeszłym tygodniu usłyszeliśmy całą serię niepoprawnych sformułowań z ust prezydenta Donalda Trumpa, w tym pytanie, zadane przez Trumpa prezydentowi Liberii, Josephowi Boakai, gdzie tak doskonale nauczył się mówić po angielsku. „Tak dobrze mówi Pan po angielsku” – powiedział Trump. „Gdzie nauczył się pan tak pięknie mówić? W Liberii? To bardzo interesujące. Gdzie się pan kształcił? Gdzie? W Liberii? Cóż, to bardzo interesujące. Taki piękny angielski. Przy tym stole siedzą ludzie, którzy nie mówią nawet w przybliżeniu tak dobrze”. Trump prawdopodobnie nie został poinformowany o tym, że Liberia została założona przez Stany Zjednoczone na początku XIX wieku, aby dać dom wyzwolonym afroamerykańskim niewolnikom i stała się państwem w 1847 roku. Językiem urzędowym jest angielski.

Ale o wiele lepsza była tygodniowa batalia o ujawnienie „list klientów” oraz innych dokumentów i materiałów, rzekomo związanych ze skandalem Jeffreya Epsteina. Epstein stał się niezwykle bogatym człowiekiem, posiadając luksusowe domy w Nowym Jorku i Palm Beach, a także ranczo w Nowym Meksyku i prywatną wyspę Epstein Island na Wyspach Dziewiczych Stanów Zjednoczonych, na którą można dotrzeć tylko łodzią. Wszystkie jego pozostałe nieruchomości były połączone prywatnym odrzutowcem Lolita Express. O ile udało się to ustalić (choć nie zostało to udowodnione ze względu na brak dokumentacji), Epstein mógł dorobić się milionów, wykorzystując pedofilię, werbując nieletnie dziewczęta, które poddawały się gwałtom i świadczyły usługi seksualne swoim bogatym klientom, którzy następnie mogli być szantażowani.

Zestawienie niektórych publicznie dostępnych akt sądowych ujawnia, że Epstein gościł co najmniej dwudziestu jeden miliarderów, a także czołowe postacie polityczne, takie jak Bill Clinton i Tony Blair, a także czterech byłych premierów Izraela. Clinton rzekomo latał Lolita Express dwadzieścia sześć razy. Wśród pasażerów było wielu celebrytów, takich jak książę Andrzej i Robert Kraft. Zaskakująco wiele jest też osobistości z Doliny Krzemowej, w tym Bill Gates i Siergiej Brin. Epstein był również bliskim przyjacielem Donalda Trumpa w czasach ich młodości, gdy Trump mieszkał w Mar a Lago, a Epstein, którego Trump nazywał swoim „najlepszym przyjacielem”, miał rezydencję nad brzegiem morza w Palm Beach.

Epstein został ostatecznie aresztowany pod zarzutem handlu nieletnimi w celach seksualnych i zmarł w więzieniu w Nowym Jorku w sierpniu 2019 roku. Zdarzenie to zostało opisane przez policję i Biały Dom jako samobójstwo, ale wielu uważa, iż było to morderstwo, którego celem było uciszenie go przez rząd.

X X X

Jak dorobił się swojej ogromnej fortuny – to jedna z największych tajemnic Epsteina. Czy szantażował swoich „klientów”, uprawiających seks z nieletnimi kobietami, używając filmów z ukrytych kamer wideo w swoich rezydencjach? A może istniało coś bardziej złowrogiego, jak na przykład powiązania wywiadowcze z izraelskim Mossadem lub CIA? Istniały pewne wyraźne powiązania z Izraelem, o czym świadczy fakt, że czterech byłych premierów Izraela odwiedziło go w nowojorskiej rezydencji. Wielu jego przyjaciół-miliarderów było Żydami o bliskich powiązaniach z rządem Izraela, a dziewczyną (i stręczycielką) Epsteina była Ghislaine Maxwell, córka znanego izraelskiego szpiega, Roberta Maxwella. Jednak sugestia powiązań wywiadowczych wymagałaby odpowiedzi na dwa pytania: po pierwsze, jakich informacji mógł oczekiwać od swoich klientów? I po drugie, kto byłby skłonny zapłacić duże sumy pieniędzy za informacje, jakie uzyskałby od starców, sypiających z trzynastoletnimi dziewczynkami?

Opierając się na moich własnych doświadczeniach jako oficera CIA w Europie w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, operacje wykorzystujące kobiety do uwodzenia prominentnych mężczyzn nazywano „pułapkami na miód” lub „miodowymi zasadzkami/sidłami”. Były one stosowane tylko w określonych obszarach geograficznych, gdzie przebywali zagraniczni dyplomaci z krajów uważanych za nieprzyjazne, a zatem stanowiące cele werbunku. O ile pamiętam, Wiedeń był szczególnie faworyzowany, ponieważ w czasie zimnej wojny mieszkało tam wielu Rosjan i obywateli Europy Wschodniej, którzy wykonywali zadania, wiążące ich z rządami. Celem było wciągnięcie ich w nielegalną relację i ostatecznie przekonanie, zazwyczaj oferując im pieniądze, do podzielenia się informacjami o zamiarach swoich rządów, aby uniknąć ujawnienia ich prywatnych działań.

Ponieważ wydaje się mało prawdopodobne, aby Epstein dopuszczał się jawnego szantażu, być może odpowiedzi na te pytania dotyczące jego działań znajdują się wśród licznych dokumentów, szczegółowo opisujących współpracowników Epsteina i jego kontakty. Trump, kandydat na prezydenta, obiecał upublicznić tysiące dokumentów, filmów i zdjęć, znalezionych w sejfie jego rezydencji w Nowym Jorku. Gdyby te dokumenty kiedykolwiek zostały upublicznione, mogłyby potwierdzić, iż Epstein rzeczywiście pracował dla Izraela, co moim zdaniem miało miejsce i dało powód do uciszenia go. Wyobraźmy sobie na przykład, gdyby potwierdzono, że Epstein i jego kontakty były częścią jakiejś zakrojonej na szeroką skalę operacji szpiegowskiej/wpływowej, skierowanej przeciwko rządowi USA i narodowi amerykańskiemu? Nie zostałoby to dobrze przyjęte, zwłaszcza,  iż w kręgach kontrwywiadu w Washingtonie powszechnie wiadomo, że Izrael jest niewątpliwie najbardziej aktywnym rządem zagranicznym w szpiegowaniu USA i ingerowaniu w politykę tego kraju, czego dowodem jest chociażby obecna sytuacja na Bliskim Wschodzie, gdzie Donald Trump tańczy w takt gry premiera Binjamina Netanjahu. Istnieje również precedens w szpiegowaniu na dużą skalę przez państwo żydowskie, jak w przypadku tzw. studentów sztuki, sprzedających kosmetyki w amerykańskich centrach handlowych przed 11. września. (Cdn.)

Philip Giraldi

19. lipca 2025

Tłum. Andrzej Filus

 Za: Ron Paul Institute

Philip Giraldi jest amerykańskim felietonistą, komentatorem i konsultantem ds. bezpieczeństwa. Jest dyrektorem wykonawczym Rady Interesu Narodowego, którą to funkcję pełni od 2010 roku.