(Polski) Nieznośne

3 Gedanken zu „(Polski) Nieznośne“

• Dobry tekst, jestem na tak 😉

  Antwort

• do jaity –

  – dzięki!

  Antwort

• Polakom, ku pamięci

  Polacy, tak długo będą biedować,
  Jak długo nie nauczą się ze sobą współpracować.
  Po głębszym zastanowieniu
  Doszedłem do wniosku, że niewiele potrzeba
  Aby starczyło każdemu na kromkę chleba
  – Determinantą spełnienia powyższego
  Jest spełnienie warunku poniższego:
  Wystarczy traktować bliźniego swego,
  Tak jakbyśmy traktowali siebie samego.

  Do Polaków
  Popróbujcie! – Zanim wybierzecie się za morze
  Tu w Polsce wymościć samemu, sobie łoże.
  Ja wiem, że urzędnik Wam w tym nie dopomoże.
  Cóż począć? Jedynie westchnąć – „Smutno mi Boże”.
  W Polsce, Polak pozostawiony został samemu sobie.
  A na urzędach – no cóż? Każdy sobie rzepkę skrobie.
  Dziś, jako dawniej. Polak pozostał tułaczem.
  Dla urzędasów – podobnie jak dla zaborcy – nic nie zaczem.

  Czemu Polacy wolą, obcych kątów wycieranie
  A nie, własnego mieszkania restaurowanie?

  Prawda to?
  Czy to przypadkiem nie my – Polacy
  O czterech literach Maryni, chętnie dyskutujemy.
  Natomiast bytowe problemy ludzkości – banujemy?

  Czy to prawda?
  Że Polak, Polaka ani nie wesprze, ani nie uszanuje.
  – Chodzą słuchy, że chętnie jeden drugiego dołuje.

  Polskie źródła
  W Polsce, prędzej wyczerpią się węgla pokłady
  Niż wyschną źródła tryskające – chęcią zwady.
  Jak już, o co kłócić się nie mamy
  To se, wzajem krzywe spojrzenia wypominamy.
  Ja tymczasem zauważyć sobie pozwolę
  Że kłótnią, nie zmieni złej, na dobrą dolę.
  Jedynie, ręka w rękę, ze sobą chodzenie
  Umożliwi statusu Polski podwyższenie.

  Młodzi Polacy wolą na zmywakach u sąsiadów pracować,
  Zamiast w Polsce warunki do godnego życia kształtować.

  Oczekiwania ludu
  Lud z niecierpliwością tego oczekuje
  Co natychmiast poprawą bytu skutkuje.
  I żeby, bez ruszania palcem w bucie
  Co dnia, miał dobre samopoczucie.
  A od tych co będą państwem zarządzali
  Żeby wszystkim i każdemu z osobna dogadzali.

  Panie autorze, nikt za nas nie ukształtuje środowiska, ani nie – na zawołanie – zbuduje wytwórczych zakładów pracy. Nie wystarczy wytykać błędy, sprawującym aktualnie władzę. Polacy muszą się uaktywnić – innego wyjścia nie widzę. Nie wystarczy stanowić, statystyczną jednostkę osobową. Ta jednostka musi uczestniczyć, czynnie w życiu – zło piętnować, dobro promować. Nie wystarczy jednak piętnowanie i promowanie. Istnieje konieczność pokazywania – przysłowiowym – palcem miejsce powstawania błędów i podawać sposoby ich naprawienia.

  Antwort