Kryzys na Bliskim Wschodzie
Oglądając izraelskie filmy, można dostrzec sztywny sposób myślenia ekstremistycznych Żydów i ich złe zamiary. Nadal wierzą, że są „Wybranym Narodem”, a ta wiara jest trwale zakorzeniona w ich umysłach i umysłach ich dzieci.
Wierzą, iż są jedynymi ofiarami i że nikt nie może dorównać ich cierpieniu z rąk Palestyńczyków. W ich psychikę wbiła się fałszywa historia, iż Palestyńczycy zmusili ich do zabicia swoich dzieci. To parodia prawdy.
Uważają Palestyńczyków za podludzi, zwierzęta i nierównych, których należy zabić. Twierdzą, że nikt nie może ich pouczać i wygłaszają kazania o tym, co robić, a czego nie, ponieważ wiedzą, co muszą robić.
Są tak stanowczy w swoich twierdzeniach, ponieważ wiedzą, iż najsilniejsza potęga na świecie, USA, i najsilniejsza machina militarna – NATO, wspierają i chronią Izrael, a Izrael stał się supermocarstwem Bliskiego Wschodu, którego nikt nie ma prawa pokonać.
Przy takim sztywnym nastawieniu, jaką wartość ma Porozumienie Abrahama, podpisane w 2020 r., w którym przywódcy Izraela i Arabów zgodzili się, że są synami i córkami Proroka Ibrahima (PBUH) i powinni pokojowo współistnieć i mieć jedno wspólne miejsce kultu? Czy Palestyńczycy to nie są Arabowie? Skąd ta dyskryminacja? Mówi o marzeniach Izraela, ale nie rozwija tematu.
Kto nie jest świadomy swojego marzenia o ustanowieniu Wielkiego Izraela? Aby zrealizować to marzenie, wojska USA i NATO zmiękczały silniejsze kraje arabskie na Bliskim Wschodzie od czasów wojny irańsko-irackiej (1978-1988), zniszczenia Libanu od połowy lat 70. do połowy lat 80., pierwszej wojny w Zatoce Perskiej w 1991 r., okupacji i zniszczenia Iraku w 2003 r., arabskiej wiosny w 2011 r., która zniszczyła Libię, Syrię, Liban, Sudan, Jemen i Somalię; zmieniły reżimy w Tunezji i Egipcie, rozpaliły wojnę wyznaniową.
A teraz wojna w Gazie, która eskaluje i rozprzestrzeniła się na Liban. Iran jest na skraju przyłączenia się do wojny. Palestyńczycy, mieszkający w Gazie i na Zachodnim Brzegu w Jordanii, są brutalnie mordowani.
Po zamienieniu Gazy w gruzy i wymordowaniu 44 000 jej mieszkańców, zranieniu 90 000 cywilów i pozbawieniu żywności, wody, lekarstw i podstawowych środków do życia ocalałych z Holocaustu podczas trwającej rok wojny, izraelscy przywódcy mają czelność mówić, że walczą w samoobronie i że są ofiarami, a Palestyńczycy zabójcami, którzy nie zasługują na litość.
Izraelscy przywódcy i ich zwolennicy na Zachodzie chwalą każde morderstwo palestyńskich mężczyzn, kobiet i dzieci. Gorąco wiwatują na cześć IDF i Mossadu za zabijanie ludzi Hamasu, Hezbollahu i irańskich przywódców.
Przywódcy Izraela i Ameryki są bardzo oburzeni uporczywym oporem Hamasu w Strefie Gazy, Hezbollahu w Libanie i Houthi w Jemenie oraz ich bezczelnością w kontynuowaniu ostrzału Izraela i żołnierzy IDF, jaki zadaje im ofiary.
Są zszokowani i wściekli protestami na rzecz Palestyńczyków w USA, Europie, Izraelu i gdzie indziej oraz stanowiskiem, zajętym przez MTK/MTS i ONZ.
Są też bardzo zaniepokojeni skutecznością pocisków balistycznych i dronów irańskich i Hezbollahu, przebijających nieprzenikniony system obrony przeciwlotniczej Iron Dome, wzmocnionych czterowarstwowym systemem obrony przeciwlotniczej i atakujących cele wojskowe w północnym Izraelu. Obawiają się, iż Iran mógł opracować bombę atomową.
Podczas ostatnich kontrataków Iranu 1. października wystrzelono 300 pocisków i dronów. Przywódcy Iranu przysięgli, że następna odpowiedź będzie bardziej śmiercionośna, jeśli Izrael podejmie kolejną ofensywę.
Aby odstraszyć Iran, USA na prośbę Izraela rozmieściły THAAD wzdłuż najbardziej zewnętrznego obwodu, aby jeszcze bardziej wzmocnić AD Izraela. Najbardziej śmiercionośnym elementem tego systemu jest radar AN/TPY, który może wykrywać, śledzić i rozpraszać wrogie pociski balistyczne, aby ułatwić zestrzeliwanie pocisków krótkiego, średniego i dalekiego zasięgu.
Wdrożenie THAAD obala izraelską propagandę, skierowaną do atlantów, iż ofensywne ataki Iranu z 1. października były całkowicie nieskuteczne, ponieważ wszystkie zostały przechwycone w połowie drogi.
Według raportów celem ataku była izraelska siedziba Mossadu, największa baza lotnicza, dom Netanjahu i siedziba dowodzenia.
Ostatnie doniesienia wskazują, że Izrael również poniósł porażki. Szczegóły podano poniżej:
– dwa miliony Izraelczyków opuściły Izrael;
– 46 000 firm zostało zamkniętych, a 60 000 jest na drodze do zamknięcia;
– choroba psychiczna rozprzestrzeniła się w Izraelu jak epidemia;
– tarcia i chaos są powszechne;
– rezerwiści izraelscy nie mają serca, aby dołączyć do niezwyciężonej wojny;
– IDF jest zdemoralizowane i wyczerpane;
– najemnicy z Afryki oraz z Indii są wynajmowani, aby walczyć w ich wojnie.
– Izrael stracił do tej pory na walkach 85 miliardów dolarów.
Cóż, ponad 17 miliardów dolarów pomocy, wpompowanej przez same Stany Zjednoczone, wydaje się być zmarnowane. Dla USA i Europy staje się niezwykle trudne utrzymanie dwóch teatrów wojny na Ukrainie i w Strefie Gazy jednocześnie, szczególnie gdy z obu frontów nie napływają żadne dobre wieści.
Analitycy uważają, że Siły Obronne Izraela nieustannie walczą dzięki szerokiemu wsparciu ze strony USA i satrapii atlantyckich. Bez ich pełnego wsparcia Izrael już dawno by upadł.
W praktyce Izrael przegrał wojnę. Zawieszenie broni mogłoby już nastąpić, gdyby Netanjahu i jego gabinet wojenny zachowali się rozsądnie. Kariera polityczna Netanjahu prawdopodobnie dobiegnie końca.
Odporność i wiara w Allaha zwyciężą nad apartheidem, faszyzmem, rasizmem i okrucieństwem.
Asif Haroon Raja
Tłum. Andrzej Filus
Autor jest emerytowanym generałem brygady, weteranem wojennym, analitykiem ds. obrony, bezpieczeństwa i polityki, autorem pięciu książek, patronem naczelnym CDS Think Tank, byłym przewodniczącym TFP Think Tank, dyrektorem Measac Research Centre, administratorem Fact Check Think Tank, bierze udział w telewizyjnych talk-show.
