Chiny stawiają na armię, opartą na sztucznej inteligencji. Kraj przygotowuje się do nowej ery technologicznej i strategicznej rywalizacji (2)

Równie ważna jest spójność polityczna. W przeciwieństwie do wielu armii narodowych, Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza (ChALW), jest formalnie lojalna nie wobec państwa, lecz wobec Partii Komunistycznej. Zapewnienie dyscypliny ideologicznej w korpusie oficerskim jest zatem postrzegane jako kluczowe dla utrzymania stabilności i jedności w okresie szybkiej transformacji.

Pomimo skali tych zmian, niewiele jest dowodów na to, że zakłóciły one zdolności operacyjne armii. Zamiast tego wydają się one mieć na celu zapewnienie, iż urzędnicy odpowiedzialni za wdrażanie chińskiego programu modernizacji są zarówno kompetentni, jak i politycznie wiarygodni.

Oprócz reform wewnętrznych, chiński budżet obronny nadal rośnie w umiarkowanym tempie. Na rok 2026 Pekin ogłosił wydatki wojskowe w wysokości około 1,9 biliona juanów – około 278 miliardów dolarów – co stanowi wzrost o około 7%. Jest to kontynuacja trzyletniego okresu podobnego wzrostu.

Chociaż udział Chin w azjatyckich wydatkach wojskowych znacznie wzrósł – osiągając prawie 44% w 2025 roku – wydatki tego kraju na obronę pozostają skromne w porównaniu ze Stanami Zjednoczonymi. Budżet wojskowy Washingtonu wynosi około 1,01 biliona dolarów, ponad trzy razy więcej niż budżet Chin.

W stosunku do wielkości swojej gospodarki, Chiny przeznaczają na obronę około 1,26% PKB, znacznie mniej niż około 3,5% wydatków USA. Wydatki Chin na obronę pozostają umiarkowane, transparentne i ekonomicznie zrównoważone.

Nacisk nie jest położony na budowanie globalnej obecności wojskowej porównywalnej do amerykańskiej, gdzie Stany Zjednoczone utrzymują setki baz wojskowych poza granicami kraju. Priorytetem Pekinu jest zapewnienie wiarygodnego odstraszania i ochrona suwerenności narodowej przy jednoczesnym utrzymaniu stabilności w otaczającym regionie.
Znaczna część nowego finansowania zostanie przeznaczona na rozwój potencjału technologicznego Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej. Oczekuje się, iż inwestycje wesprą rozwój zaawansowanych pocisków rakietowych, platform morskich nowej generacji, okrętów podwodnych i zaawansowanych systemów nadzoru, a także przyspieszą integrację inteligentnych technologii z operacjami wojskowymi.

Innymi słowy, chińska strategia obronna coraz bardziej priorytetowo traktuje jakość nad ilością – wykorzystując innowacje do zwiększenia efektywności strategicznej bez drastycznego zwiększania wydatków.

Szerszy kontekst tych decyzji leży w szybko zmieniającym się globalnym krajobrazie bezpieczeństwa. Chińscy decydenci widzą, że system międzynarodowy odchodzi od porządku jednobiegunowego, zdominowanego przez jedno supermocarstwo, w kierunku bardziej złożonego układu wielobiegunowego.

Wgląd w ten światopogląd został niedawno przedstawiony przez chińskiego ministra bezpieczeństwa państwowego, Chen Yixina. W uwagach, nakreślających szerszą perspektywę bezpieczeństwa kraju, Chen argumentował, iż upadek dominacji jednobiegunowej i wzrost wielobiegunowości – szczególnie w obliczu rosnących wpływów Globalnego Południa – zmieniają światową politykę.

Jednocześnie ostrzegł, że ta transformacja generuje niestabilność. Rywalizacja geopolityczna nasila się, konkurencja technologiczna przyspiesza, a fragmentacja gospodarcza pogłębia. W tym otoczeniu zabezpieczenie kluczowych technologii, zasobów strategicznych i przemysłowych łańcuchów dostaw stało się priorytetem bezpieczeństwa narodowego.

Władze Chin przyjęły zatem program, określany mianem kompleksowego podejścia do bezpieczeństwa. Koncepcja ta, czasami nazywana jako budowanie „nieprzekraczalnego Wielkiego Muru bezpieczeństwa narodowego”, kładzie nacisk na integrację odporności gospodarczej, innowacji technologicznych, stabilności społecznej i siły militarnej.

W tym kontekście Tajwan pozostaje centralnym punktem zainteresowania. Chińscy urzędnicy konsekwentnie określają zjednoczenie narodowe jako kluczowe dla długoterminowych celów rozwojowych kraju, mimo iż Pekin nadal podkreśla pokojowe zjednoczenie jako drogę preferowaną.

Jednocześnie Chiny coraz bardziej koncentrują się na ochronie interesów zagranicznych, które towarzyszą ich roli największego państwa handlowego na świecie. Od morskich szlaków handlowych po projekty infrastrukturalne za granicą, ochrona łączności gospodarczej stała się ważnym wymiarem bezpieczeństwa narodowego.

W sumie sygnały z Dwóch Sesji 2026 ujawniają przywództwo, skoncentrowane na długoterminowych przygotowaniach strategicznych. Chiny nie tylko rozszerzają swoje zdolności wojskowe – przekształcają relacje między bezpieczeństwem, technologią i rozwojem.
Odpowiedzią Chin na istniejące wyzwania wydaje się być strategia, oparta na skalibrowanej sile: inwestowanie w zaawansowane technologie, wzmacnianie instytucji bezpieczeństwa narodowego i utrzymywanie stabilnych – choć ograniczonych – wydatków na obronność.

W coraz bardziej niepewnym świecie przesłanie Pekinu jest jasne. Bezpieczeństwo i rozwój nie są już oddzielnymi ambicjami. To dwie strony tej samej strategicznej monety.

Ladislav Zemánek,

Tłum. Andrzej Filus

Na zdjęciu: dron-komar

Ladislav Zemánek, pracownik naukowy China-CEE Institute i ekspert ds. relacji chińsko-europejskich i chińsko-rosyjskich.

Za: Veterans Today