Manifest losowy (Wyższa forma reprezentacji politycznej)
Proszę o szerokie rozpowszechnianie tego manifestu. Proszę jedynie o podanie mnie, Vaughna Klingenberga, jako autora.
Demokracja jest najgorszą formą rządu – z wyjątkiem wszystkich innych, które zostały wypróbowane.
Premier Winston Churchill
Jeśli rządy nie mogą być sprawowane przez platońskich filozofów-królów, to dlaczego nie stworzyć narodu filozoficznych królów i królowych?!!!
Vaughn Klingenberg
Wprowadzenie
Cóż, panie premierze Churchill, prawdziwy losowy system (znany jako losowanie) w rzeczywistości nigdy nie został wypróbowany i istnieją ku temu powody, na przykład dlatego, że w rządzie losowym rzeczywista demografia narodu byłaby dokładnie i proporcjonalnie odzwierciedlona w składzie instytucji rządowych. Na przykład, w Stanach Zjednoczonych 50% członków Kongresu stanowiliby mężczyźni i 50% kobiety, 13% stanowiliby Afroamerykanie, 60% biali, 60% nie miałoby wykształcenia wyższego, 10% stanowiliby geje, a – co najważniejsze – 20% stanowiliby ci, którzy żyją w ubóstwie i nie mają miejsca przy stole naszego obecnego plutokratycznego, duopolistycznego rządu… i tak dalej. Zarówno Samolubne Państwo Głębokie i rządząca klasa polityczna, której zawsze głównym interesem jest utrzymanie się na stołku, są najbardziej przeciwne temu, aby zwykli ludzie faktycznie mieli decydujący wpływ na to, jak są rządzeni.
Zdominowane przez Żydów media i kolaborujący politycy lubią twierdzić, że żyjemy w demokracji. Nie żyjemy. Żyjemy w republice. Wybieramy polityków, aby reprezentowali nas w Kongresie. My, zwykli obywatele, nie głosujemy – jak miałoby to miejsce w prawdziwej demokracji – nad wszystkimi ustawami. To prawo jest scedowane na klasę polityczną. Ale jest jeszcze gorzej. Żyjemy w duopolistycznym, plutokratycznym, oligarchicznym państwie faszystowskim, państwie, w którym rząd i korporacje ściśle ze sobą współpracują dla obopólnych korzyści. Z pewnością nie interesują się korzyściami dla całej wspólnoty, ponieważ podzielają egoistyczne, partykularne interesy. Co ciekawe, obecne wynagrodzenie kongresmena wynosi znacznie poniżej 200 000 dolarów rocznie, a mimo to wydatki na kampanie wyborcze idą w miliony dolarów. Coś tu jest nie tak. Co więcej, mimo że kongresmeni zarabiają znacznie poniżej 200 000 dolarów rocznie, dzięki poufnym informacjom rządowym i handlowi, wybrani politycy szybko gromadzą miliony dolarów majątku w trakcie urzędowania. Ba, w nagrodę za ich pochlebne poparcie dla wielkich firm i innych antypopulistycznych przedsięwzięć, często czekają na nich po odejściu z urzędu lukratywne posady. Nasz republikański rząd jest do cna skorumpowany i wymaga gruntownego oczyszczenia – prawdziwej rewolucji w myśleniu. Nie ma sensu wierzyć, iż coś się zmieni, jeśli po prostu wybierzemy „właściwych” przedstawicieli i wyrzucimy z urzędu polityków, sprzeciwiających się Wspólnocie Narodowej. Po pierwsze, ponad 90% wybranych polityków i tak zostaje ponownie wybranych, więc tak naprawdę nie ma realnej zmiany u steru, że tak powiem. Po drugie, nawet tak zwani kandydaci „z zewnątrz”, którzy zostają wybrani, wkrótce popadają w szambo w Washingtonie i stają się uzależnieni od bogatych lobbystów i interesów finansowych, które mogą zapewnić im wpłaty na kampanię, czyli zalegalizowane łapówki, pozwalające im utrzymać mandat w Kongresie. Nie, wybieranie polityków w głosowaniu nie jest rozwiązaniem. To właśnie to doprowadziło nas do nieszczęśliwej i opłakanej sytuacji, w której wszyscy się teraz znajdujemy. To prawda, że ludzie myślą, iż „muszą coś zrobić”, na przykład głosować, aby być zaangażowanymi, świadomymi obywatelami i odpowiedzialnymi obywatelami, ale to nieprawda. Jak mówi Thoreau w O obowiązku obywatelskiego nieposłuszeństwa: „Rząd, który rządzi najlepiej, rządzi najmniej”, i dodaje, że z jakiegoś powodu ludzie czują potrzebę słuchania zgiełku i szumu machiny rządowej [takiej jak kampanie wyborcze], aby uwierzyć, iż funkcjonuje ona i że mają na nią wpływ. Mam nadzieję, iż uda mi się wyprowadzić zwykłych ludzi z błędu.
Ludzie NIE muszą niczego robić, poza zgodą na wybór prawodawców i innych urzędników za pomocą całkowicie losowej loterii. Żadnych datków na kampanię. Żadnego ubiegania się o reelekcję. Żadnego martwienia się o konieczność grania pod elektorat. Żadnego handlu wpływami przez sępów-lobbystów. Tylko decydowanie, co jest dobre dla USA (Polski) jako całości, to wszystko, czego oczekujemy od przedstawicieli loterii. Numery ubezpieczenia społecznego mogą być używane w losowaniu, wybierającym przedstawicieli loterii, a osoby z podwójnym obywatelstwem powinny być wykluczone z rządu. Na przykład, ponieważ wszyscy Żydzi są de facto i de jure obywatelami Izraela — dzięki syjonistycznemu izraelskiemu prawu powrotu — dlatego powinni być wykluczeni z urzędów. Masoni i inni członkowie tajnych stowarzyszeń, takich jak B’nai B’rith, również powinni być wykluczeni z urzędów. Jak słusznie zauważył George Orwell w Roku 1984, zmorą otwartych społeczeństw (takich, za jakie lubią uważać się Stany Zjednoczone) jest „oligarchiczny kolektywizm”. Taktyka ta oznacza, że tajne i półtajne stowarzyszenia, na przykład, potajemnie i jawnie promują się wzajemnie na drabinie wybranej instytucji lub organizacji, dopóki nie przejmą kontroli nad jej wyższym szczeblem administracji; nie ma znaczenia, który członek tajnego stowarzyszenia lub grupa członków kontroluje organizację, ważne, iż to właśnie oni. Mogą nawet mieć członka niebędącego członkiem tajnego stowarzyszenia jako figuranta, kierującego organizacją, aby jeszcze bardziej ukryć faktyczną kontrolę. Demokratyczne lub republikańskie otwarte stowarzyszenia nie mają ochrony przed samouwielbieniem, zaściankowym, oligarchicznym kolektywizmem, ale ponieważ w rządzie loteryjnym przedstawiciele nie są awansowani w szeregach, lecz wybierani wyłącznie w drodze losowego doboru, oligarchiczny kolektywizm nie zdoła zdobyć nawet przyczółku w rządzie. (Cdn.)
Vaughn Klingenberg, filozof
Tłum. Andrzej Filus
