Cena złota szybuje powyżej 5300 dolarów za uncję

Cena złota kontynuowała wzrost w środę, przekraczając 5300 dolarów za uncję, osiągając rekordowy poziom. Wzrost ten przypisuje się silnemu popytowi na bezpieczne aktywa w obliczu niepewności geopolitycznej i słabnącego dolara amerykańskiego.

W środę ceny spot złota wzrosły do ​​5319 dolarów o godzinie 19:50 GMT, przedłużając rekordową passę tego szlachetnego kruszcu. Ceny wzrosły o ponad 20% od początku roku, kontynuując ubiegłoroczne znaczne wzrosty.

Według analityków, wzrostowi sprzyjało połączenie globalnej niepewności i czynników ekonomicznych, w tym napięć na Bliskim Wschodzie, zwiększonego skupu przez banki centralne, a także interwencji wojskowej prezydenta USA, Donalda Trumpa w Wenezueli i jego dążenia do przejęcia Grenlandii, które zwiększyły popyt na aktywa materialne. Spadek dolara amerykańskiego do najniższego poziomu od czterech lat w tym tygodniu wzmocnił atrakcyjność złota jako zabezpieczenia przed niestabilnością.

Obserwatorzy rynku są coraz bardziej optymistycznie nastawieni do złota. Prognozy London Bullion Market Association sugerują, że ceny mogą osiągnąć w tym roku poziom 6000–7000 dolarów za uncję. Analitycy Bank of America prognozują, że poziom 6000 dolarów osiągnie już wiosną.

Strukturalnym motorem gwałtownego wzrostu cen złota jest to, iż banki centralne na paletach gromadzą ten metal do swoich skarbców. Na początku zeszłego roku pisałem o tym, jak ten trend zapoczątkowuje zmianę w sile decyzyjnej rynku. Podczas gdy rynek złota był wcześniej zdominowany przez zachodnich inwestorów instytucjonalnych – którzy głównie obstawiali złoto jako wskaźnik oczekiwanych zmian stóp procentowych – obecnie ceny są dyktowane poza Wall Street, ponieważ banki centralne, niewrażliwe na ceny, inwestują w ten metal.

Ta hossa przyniosła Rosji znaczne korzyści finansowe i w dużej mierze zrekompensowała zamrożone na Zachodzie rezerwy banków centralnych w wysokości około 300 miliardów dolarów. W przeciwieństwie do środków, unieruchomionych za granicą, rosyjskie rezerwy złota w kraju mogą zostać sprzedane lub zastawione jako zabezpieczenie, co zapewnia Moskwie większą elastyczność finansową.

Według doniesień rosyjski bank centralny dysponował na początku 2026 roku łączną kwotą 74,8 mln uncji trojańskich (2326,54 ton metrycznych). Wartość rynkowa tych zasobów wzrosła w 2025 roku o prawie 67%, ze 195,7 mld dolarów do 326,5 mld dolarów.

Złoto jest obecnie najszybciej rosnącym międzynarodowym aktywem rezerwowym – głównie ze szkodą dla dolara. Szacuje się, że pod koniec 2025 roku osiągnęło 30% całkowitych rezerw banków centralnych. Co więcej, rzeczywiste zasoby złota są prawdopodobnie znacznie zaniżone. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, iż złoto może przemieszczać się między rządami bez żadnego ujawnienia. Głównym źródłem oficjalnych informacji o zasobach złota poszczególnych krajów są dane, które kraje same zgłaszają do MFW. Nigdy nie były to dane ścisłe, a dane te mogą już nie być nawet miarodajne. Wiele rządów kupuje złoto za pośrednictwem podmiotów spoza banku centralnego, aby móc wiarygodnie zaprzeczyć. Na przykład istnieje wiele chińskich podmiotów, które raportują bezpośrednio do Ludowego Banku Chin i mogą kupować złoto – ale nie muszą zgłaszać tego do MFW. Te nieprzejrzyste wolumeny to nie tylko kilka ton, potajemnie przemycanych. Światowa Rada Złota oszacowała w 2024 roku, że około dwie trzecie popytu na złoto w sektorze oficjalnym nie jest obecnie zgłaszane. Analitycy cytowani przez Financial Times uważają na przykład, iż niezgłoszone przez Chiny zakupy złota mogą być ponad dziesięciokrotnie wyższe niż oficjalne dane, ponieważ kraj ten po cichu dywersyfikuje swoją politykę odchodzenia od dolara. Ukryte zakupy złota są rodzajem „ukrytej dedolaryzacji”.

To prowadzi niektóre duże kraje do dążenia do ustalania cen kluczowych dóbr, takich jak surowce, we własnych walutach – tj. odchodzą od dolara. Chiny wyprzedzają w tym względzie konkurencję.

Andrzej Filus