7 krajów w 5 lat – czy zmiana reżimu w Iranie już wkrótce? (3)

Druga strategia, to wydarzenie pod fałszywą flagą, obwinianie Iranu i wykorzystane jako pretekst dla Washingtonu do wypowiedzenia wojny Tehranowi. Strategia, która doprowadziła do pierwotnego planu „7 krajów w 5 lat”.

Rano 11. września 2001 roku, gdy w Nowym Jorku zapanował chaos, a świat nieodwracalnie zmienił się na zawsze, gospodyni domowa z New Jersey zauważyła kolejny niepokojący widok z okna swojego mieszkania. Trzech młodych mężczyzn klęczących na dachu furgonetki dostawczej, zaparkowanej na parkingu jej kompleksu mieszkalnego, wydawało się być w nastroju do świętowania, tańczyli i przybijali sobie piątki, pomimo otaczających ich scen zawalenia się wież.

Po zgłoszeniu tego incydentu i numeru rejestracyjnego pojazdu władzom, furgonetka została zatrzymana pod groźbą broni późnym popołudniem, a na miejscu zatrzymano 5 mężczyzn w wieku od 22 do 27 lat. Ku zdziwieniu aresztujących funkcjonariuszy, okazało się, że mężczyźni byli Izraelczykami, a jeden z nich – Sivan Kurzberg – oznajmił po aresztowaniu: „Jesteśmy Izraelczykami. To nie my jesteśmy problemem. Wasze problemy są naszymi problemami. Palestyńczycy są problemem”. U jednego z mężczyzn znaleziono 4700 dolarów w gotówce, jeden miał dwa zagraniczne paszporty, a psy tropiące wykryły ślady materiałów wybuchowych w furgonetce.

Po aresztowaniu pięciu mężczyzn, którzy później zostali nazwani „Tańczącymi Izraelczykami”, biuro ich pracodawców – Urban Moving Systems – zostało następnego dnia przeszukane przez FBI, które stwierdziło, iż jest wiele dowodów sugerujących, że w budynku jest prowadzona nieduża działalność gospodarcza, a nieproporcjonalnie duża liczba komputerów i sprzętu elektronicznego w tak małej firmie wręcz raziła w oczy. Miesiąc później, wracając do biura w celu przeprowadzenia dalszych poszukiwań, agenci FBI znaleźliby budynek całkowicie opuszczony, a dyrektor firmy Dominick Suter – również Izraelczyk – uciekł ze Stanów Zjednoczonych do Izraela dwa dni po przesłuchaniu przez FBI w dniu pierwszego nalotu.

Pięciu Izraelczyków, aresztowanych 11. września nadal przebywało w areszcie, a FBI doszło do wniosku, że co najmniej dwóch z nich było agentami Mossadu. Brat Sivana Kurzberga, Paul, początkowo odmówił poddania się testowi na wykrywaczu kłamstw podczas pobytu w areszcie i ostatecznie go nie zdał, gdy w końcu to zrobił. Jeden z jego prawników później oświadczył, iż jego niechęć do wzięcia udziału wynikała z jego wcześniejszego zaangażowania w izraelskie działania wywiadowcze w innych krajach. Po 71 dniach wszyscy pięciu zostało zwolnionych na polecenie prokuratora generalnego USA, Johna Ashcrofta, który później założył firmę konsultingową, która miała rząd Izraela jako jednego ze swoich pierwszych klientów.

Po powrocie do Izraela w listopadzie 2001 roku cała piątka została przesłuchana w talk show Inside Israel, a jeden z mężczyzn, Oded Ellner, potwierdził wcześniejszą wiedzę o atakach, oświadczając, że „naszym celem było udokumentowanie wydarzenia”. Później okazało się, iż ponad 200 Izraelczyków zostało aresztowanych w Stanach Zjednoczonych po atakach, wielu z nich podawało się za studentów sztuki i otrzymało specjalne dokumenty, umożliwiające im dostęp do newralgicznych budynków rządowych.

Rok przed atakami, w marcu 2000 roku, World Trade Center gościł program artystyczny World Views, w ramach którego otwierano ściany i usuwano okna na potrzeby zaplanowanej wystawy oświetlenia, która miała się odbyć na 90. i 91. piętrze. W zdumiewającym zbiegu okoliczności to właśnie tam miały uderzyć samoloty rok później. Jeszcze większym zbiegiem okoliczności było, iż w tym samym roku ukazał się dokument Rebuilding America’s Defenses, opublikowany przez think-tank Project for the New Century, który zgodnie z rewelacjami generała Wesleya Clarka przewidywał, że Washington wykorzysta swoją pozycję jedynego supermocarstwa świata po zakończeniu zimnej wojny i obejmie dominującą rolę w sprawach światowych za pomocą siły militarnej. Dokument przyznał jednak, iż taką politykę można wdrażać tylko powoli i stopniowo, z wyjątkiem „katastroficznego wydarzenia w formie kataklizmu”, takiego jak „nowy Pearl Harbor”.

Takie planowane wydarzenie – wedle dokumentu – miało mieć miejsce w Nowym Jorku lub Wirginii w następnym roku, a teraz wygląda na to, że zdarzy się ponownie w niedalekiej przyszłości, zaś zamierzonym rezultatem byłaby wojna z Iranem.

Gavin O’Reilly

Tłum. Andrzej Filus

Źródło: Theinteldrop