InneWyróżnione

Wojna przeciwko Słowianom na Ukrainie zbliża się do końca (2)

Dmitrij Miedwiediew, były prezydent Rosji, a obecnie sekretarz Rady Bezpieczeństwa tego kraju, opublikował listę problemów, jakie „narkoman z Kijowa” stworzył dla Trumpa [6].

 

 „1. Zawsze i wszędzie otwarcie popierał »starca« Bidena.

  1. Podczas poprzednich wyborów odmówił przekazania Trumpowi prawdziwych, kompromitujących informacji na temat jego rywala.
  2. Z męczącą natarczywością – niczym wielka, bzycząca plujka, która wpadła do garnka z miodem – i w prostackim tonie domagał się od Trumpa pieniędzy oraz broni na prowadzenie wojny z Rosją.
  3. Manipulował europejskimi przywódcami, codziennie nastawiając ich przeciwko Trumpowi i jego otoczeniu.
  4. Wielokrotnie odrzucał propozycje Trumpa i jego współpracowników, dotyczące negocjacji w celu zakończenia konfliktu.
  5. Lekceważył stronę amerykańską: nie zaprzestał ataków na rosyjskie rafinerie i ignorował argumenty Trumpa, dotyczące wpływu tych działań na światowe ceny ropy oraz sytuację w samych Stanach Zjednoczonych w przededniu wyborów.
  6. Swoim lekkomyślnym postępowaniem doprowadził Stany Zjednoczone i NATO na skraj globalnego konfliktu nuklearnego z Rosją.
  7. Wraz ze swoimi poplecznikami – takimi jak zbiegły Mindicz czy Jermak (który później popadł w niełaskę) – bezwstydnie przywłaszczał amerykańskie fundusze, które »starzec« Biden tak hojnie przekazał na wojnę; sięgał po pozostałe z tych środków nawet za rządów Trumpa.
  8. Nawiązał kontakty z meksykańskimi kartelami – których Trump szczerze nienawidzi – a te wysyłały swoich ludzi na Ukrainę, by uczyli się obsługi dronów, płacąc »narkomanowi z Kijowa« pieniędzmi, pochodzącymi ze sprzedaży nielegalnych substancji w Stanach Zjednoczonych.
  9. Zamiast liczyć się ze stanowiskiem Washingtonu, posunął się do szantażowania Stanów Zjednoczonych: straszył klęską na Ukrainie i roztaczał wizję katastrofalnych konsekwencji dla całego świata zachodniego”.

Jurij Uszakow, były ambasador Rosji w Washingtonie, a obecnie doradca Władimira Putina, zasugerował, że po 4. listopada w Abu Zabi mogłyby odbyć się trójstronne negocjacje z udziałem Rosji, Ukrainy i USA. Zaznaczył, że wcześniejsza propozycja Moskwy, zakładająca przeprowadzenie rozmów w dniach 18.–20. września, została odrzucona przez stronę ukraińską [7].

Rzecznik Kremla, Dmitrij Pieskow, odnosząc się do poszukiwań negocjatora przez Unię Europejską, stwierdził, iż nie podjęto żadnych konkretnych działań: „Dużo rozmawiają, ale nie podejmują żadnych decyzji”. Komentując ewentualne powołanie na tę funkcję prezydenta Finlandii, Alexandra Stubba, powiedział: „Jeśli pojawi się negocjator – dobrze. Jeśli będzie to osoba, która szczerze dąży do pokojowego uregulowania konfliktu – tym lepiej”.
Kreml nie ukrywa, że jego preferowanym kandydatem byłby były kanclerz Niemiec, Gerhard Schröder, który obecnie zasiada w zarządzie Gazpromu.

Poseł Leonid Słucki, lider Liberalno-Demokratycznej Partii Rosji (założonej przez Władimira Żyrynowskiego), oświadczył: „Kijów nie dąży do negocjacji pokojowych. Zełenski już wcześniej storpedował ważną trójstronną inicjatywę, dotyczącą ukraińskiej diaspory, przeprowadzając brutalne naloty na lokale wyborcze podczas wyborów do Dumy Państwowej. Teraz postanowił powtórzyć to zachowanie przed planowanym spotkaniem w Abu Zabi. Strona amerykańska również powinna wyciągnąć wnioski – nie tylko »zamrozić« swoje stanowisko, ale także całkowicie wstrzymać wszelką pomoc wojskową dla Ukrainy. Byłby to rzeczywisty wkład w proces pokojowy”.

Kreml zazwyczaj wykorzystuje tę partię do wyrażania poglądów, na które – ze względu na wymogi dyplomatycznego decorum – nie może pozwolić sobie bezpośrednio.

Kreml stanowczo odrzuca wszelkie propozycje prostego, ograniczonego zawieszenia broni. Obecnie domaga się zawarcia kompleksowego traktatu pokojowego – w pełnym tego słowa znaczeniu – który zakłada m.in. „denazyfikację” kraju.

Wszystkie państwa, będące członkami „koalicji chętnych”, muszą teraz zmierzyć się z konsekwencjami tego wszystkiego.

  • W jaki sposób zostanie wyjaśnione, iż w składzie ukraińskiego rządu rzeczywiście znajdowali się „nacjonaliści integralni” – „banderowcy”?
  • W jaki sposób zostanie wyjaśnione, że nie uważali oni nawet samych siebie za Słowian, lecz dążyli do całkowitego unicestwienia wszystkich Słowian – zarówno Ukraińców, jak i Rosjan – nie oszczędzając nawet dzieci?
  • W jaki sposób zostanie wyjaśnione, iż to właśnie te osoby były szeroko wspierane – finansowane z pieniędzy podatników – przez Unię Europejską oraz Kanadę?

Niewykluczone, że po zakończeniu tej rzezi – która pochłonęła życie ponad miliona ludzi – z pola widzenia zniknie nie tylko Wołodymyr Zełenski, ale także wielu przywódców politycznych z Unii Europejskiej i Kanady.

Tymczasem 26. października Niemcy, Francja, Włochy, Polska i Zjednoczone Królestwo podpisały wspólną deklarację, podkreślając swoje niezachwiane zaangażowanie na rzecz Ukrainy oraz ogłaszając zamiar wzmocnienia swojej roli w ramach NATO [8].

Thierry Meyssan,

Tłum. Andrzej Filus

 

Przypisy:

[1]«Résolution 2202 du Conseil de sécurité», dite S/RES/2202 (2015), adoptée le 17 février 2015;

[2] «Plan d’attaque ukrainien», Révélé par l’Agence Tass, 9 mars 2022;

[3] “Volodymyr Zelensky’s alliance with Latin American cartels jeopardizes the White House’s anti-drug strategy”, Translation Gregor Fröhlich, Voltaire Network, 10 October 2026.

 

ReadHistory

[4] Princes and Thieves: Jared Kushner and Mohamed bin Zayed’s Secret Plot to Remake the Middle East, Matthew Cole, Atria/One Signal Publishers;

[5] «@elonmusk», Elon Musk, X, October 25, 2026;

[6] Dmitri Medvedev, VK, 24 октября 2026 года;

[7] «Commentary by Presidential Aide Yury Ushakov following Vladimir Putin’s meeting with US President’s Special Envoy Steve Witkoff», Kremlin, October 21, 2026;

[8] „E5 Defence Ministers’ Statement”, UK Ministry of Defense, October 26,2026

 

 

(Visited 1 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *