Strategiczny zwrot Singapuru: Partnerstwo z BRICS w wielobiegunowym świecie (2)

Instytucje BRICS, takie jak Nowy Bank Rozwoju (NDB), mogą dodatkowo rozszerzyć te ramy, oferując alternatywne źródła finansowania, zwłaszcza dla projektów infrastrukturalnych i zielonego rozwoju.

Poza dostępem ekonomicznym, bycie partnerem BRICS daje Singapurowi szansę na wpływanie i kształtowanie pojawiających się norm w wielobiegunowym świecie. Udział w grupach roboczych lub inicjatywach, dotyczących konkretnych zagadnień, skupionych na handlu cyfrowym, odporności łańcucha dostaw i bezpieczeństwie żywnościowym, może poprawić międzynarodowy profil Singapuru, jednocześnie rozszerzając jego opcje strategiczne.

Poruszanie się po globalnej ewolucji finansowej

W miarę jak globalne finanse zaczynają odchodzić od tradycyjnych systemów zdominowanych przez Zachód, takich jak SWIFT i MFW, poprzez projekty takie jak BRICS Pay, kraje BRICS aktywnie badają nowe architektury finansowe.

Pozycja Singapuru jako wiodącego transgranicznego centrum finansowego wymaga, aby mógł on szybko przyswajać idee w odpowiedzi na dynamiczne zmiany w globalnym krajobrazie finansowym. W miarę jak świat finansów nadal ewoluuje, Singapur musi poruszać się po zawiłościach szybko zmieniającego się środowiska, charakteryzującego się zmieniającymi się napięciami geopolitycznymi i turbulencjami. Ten ewoluujący krajobraz stwarza zarówno możliwości, jak i wyzwania.

Kraje BRICS aktywnie dążą do de-dolaryzacji, starając się zmniejszyć zależność od dolara amerykańskiego i stworzyć bardziej autonomiczny system finansowy. Ten wysiłek ma na celu uwolnienie się od dominacji osi finansowej Nowy Jork – Londyn, promując nowy paradygmat finansowy, który jest bardziej zróżnicowany i mniej zależny od jednej waluty.

Ma to potencjał decentralizacji władzy gospodarczej, promowania suwerenności finansowej i wspierania bardziej sprawiedliwych systemów gospodarczych. Jako partner BRICS, Singapur może badać innowacyjne mechanizmy finansowe, takie jak waluty cyfrowe, transgraniczne systemy płatności i inicjatywy finansowania klimatu, bez pełnego angażowania zasobów lub narażania stabilności regulacyjnej.

Singapur współpracuje już z Indiami i sąsiadami z Azji Południowo-Wschodniej w ramach Project Nexus, inicjatywy infrastruktury płatności cyfrowych. Pozwala to miastu-państwu utrzymać reputację przejrzystego centrum finansowego, jednocześnie ostrożnie eksperymentując z transformacyjnymi innowacjami finansowymi.

Nowy Bank Rozwoju BRICS odgrywa kluczową rolę w finansowaniu zrównoważonej infrastruktury i transformacji cyfrowej w krajach członkowskich i partnerskich. Singapur mógłby wykorzystać te zasoby do współtworzenia projektów z państwami członkowskimi, napędzając cele fintech, gospodarki cyfrowej i zrównoważonego rozwoju, które zwiększają gotowość kraju na przyszłość gospodarczą. Dzięki temu Singapur może ostrożnie poruszać się po zmieniającym się krajobrazie finansowym, jednocześnie wzmacniając swoją pozycję globalnego centrum finansowego.

Utrzymanie neutralności geopolitycznej

Pełne dołączenie do BRICS może nieumyślnie zasygnalizować geopolityczny zwrot, potencjalnie podważając starannie pielęgnowane relacje Singapuru ze Stanami Zjednoczonymi i Unią Europejską. Biorąc pod uwagę nasilającą się strategiczną konkurencję między głównymi blokami potęg, neutralność jest nie tylko symboliczna, ale strategicznie niezbędna.

Decydując się na status partnera, Singapur zachowuje swoją zdolność do utrzymania równowagi dyplomatycznej, pragmatycznie angażując się z BRICS w korzystne dla obu stron inicjatywy bez ideologicznego dopasowania. Wzmacnia swoją kluczową rolę jako pomostu między mocarstwami globalnymi, utrzymując w ten sposób dyplomatyczną zwinność krytyczną dla małych państw, poruszających się po globalnych zawiłościach.

Co ważne, polityka zagraniczna Singapuru historycznie kładła nacisk na zasady – takie jak poszanowanie suwerenności, prawa międzynarodowego i multilateralizmu. Partnerstwo z BRICS na określonych platformach – szczególnie tych, które są zgodne z podstawowymi zasadami Singapuru – można ująć nie jako ideologiczne dostosowanie, ale jako dyplomację zorientowaną na kwestie, która podtrzymuje interesy narodowe i stabilność regionalną.

BRICS ewoluowało w wielopoziomowy model członkostwa z jasno określonymi rolami i obowiązkami. Pełne członkostwo obejmuje kompleksowe dostosowanie polityczne, znaczące zobowiązania finansowe (tj. obowiązkowe wkłady kapitałowe do NDB) i równy udział w podejmowaniu decyzji w całym bloku.

Status partnera natomiast nie oferuje żadnych obowiązkowych wkładów, żadnych zobowiązań do głosowania i elastycznego uczestnictwa. Umożliwia krajom selektywną współpracę w obszarach tematycznych, takich jak zrównoważona infrastruktura, innowacje lub współpraca gospodarcza, co czyni tę opcję szczególnie atrakcyjną dla państw takich jak Singapur, które cenią strategiczną autonomię i elastyczność dyplomatyczną.

Elastyczność oferowana przez status partnera odzwierciedla szerszą ewolucję globalnego multilateralizmu – od sztywnych powiązań blokowych do funkcjonalnej, sieciowej współpracy. Ten modułowy model uczestnictwa pozwala Singapurowi na współpracę z krajami BRICS w sposób, który uzupełnia, a nie zaprzecza istniejącym relacjom i zobowiązaniom. (Cdn.)

 Shiwen Yap

Tłum. Andrzej Filus

Na zdjęciu autor