NOWOCZESNE IDEOLOGIE ZARZĄDZANIA STRACHEM

November 2015

Jakże ważny tekst, który ani na jotę się nie zdezaktualizował. Można by powiedzieć, że ostatnie lata wręcz pogłębiły nierówności na linii – opresyjne państwo (mówiąc najdelikatniej, jak się da) a obywatel. W latach 2020–2022 rząd w Polsce, kierowany przez Prawo i Sprawiedliwość jako jeden z najgorliwszych wykonawców globalnego planu wielkiego kapitału, żądnego zarabiać fortuny, a dodatkowo nie ukrywano planów depopulacyjnych, gdy nadarzył się idealny scenariusz do przetestowania, wzięcia całej globalnej wioski w ryzy strachu. W Polsce było to doprowadzone do administracyjnej perfekcji na wielu poziomach.

Obostrzenia i restrykcje. Pierwszy lockdown (wiosna 2020).

Zamknięcie granic: Wstrzymano międzynarodowy ruch lotniczy i kolejowy. Zawieszono stacjonarną naukę w szkołach, uczelniach oraz zamknięto kina, teatry, muzea i galerie handlowe. Wprowadzono zakaz wstępu do parków, lasów i na plaże, a także ograniczono swobodne przemieszczanie się (nieletni musieli wychodzić z domu pod opieką dorosłych). Wprowadzono obowiązek noszenia maseczek lub zasłaniania ust i nosa w przestrzeni publicznej. Od jesieni 2020 roku obostrzenia dzielono regionalnie w zależności od liczby zakażeń w danym powiecie. W sklepach wprowadzono specjalne godziny (10:00–12:00), przeznaczone wyłącznie dla osób powyżej 60. roku życia. Restauracje mogły sprzedawać jedzenie wyłącznie na wynos i dowóz, a siłownie, baseny i kluby fitness zostały zamknięte.

Nauka zdalna: Uczniowie wrócili do nauki przed ekrany komputerów na wiele miesięcy. Od grudnia 2020 / stycznia 2021 roku ruszyły szczepienia przeciw Covid-19, początkowo dla medyków i seniorów, potem powszechne. W miejscach publicznych, kościołach, kinach i restauracjach wprowadzono limity osób na metr kwadratowy, z których zwalniano osoby zaszczepione (co bywało przedmiotem sporów prawnych). Okresowo wprowadzano wymóg okazania unijnego certyfikatu COVID (zaświadczenia o szczepieniu, ozdrowieniu lub negatywnym teście) przy wejściu do niektórych miejsc. Ograniczono prawa obywatelskie. Zakazy i limity uczestnictwa w zgromadzeniach publicznych i wydarzeniach religijnych. Czasowo ograniczono możliwość przemieszczania się. Wstrzymano lub mocno ograniczono funkcjonowanie branż: gastronomicznej, hotelarskiej, kulturalnej czy handlowej. Wprowadzono kwarantanny, izolacje oraz obowiązek poddawania się testom i noszenia maseczek. Rząd nie wprowadził żadnego ze stanów nadzwyczajnych, przewidzianych w Konstytucji RP (np. stanu klęski żywiołowej), co spotkało się z krytyką prawników. Ograniczenia wprowadzano głównie za pomocą rozporządzeń Rady Ministrów i Ministra Zdrowia, a nie ustaw. Zgodnie z orzecznictwem sądów naruszało to art. 31 ust. 3 Konstytucji, który wymaga, aby ograniczenia wolności i praw obywatelskich były ustanawiane wyłącznie w ustawie. Nikt nie poniósł konsekwencji za swoje decyzje. Ograniczony dostęp do lekarzy i szpitali, pojawił się problem z leczeniem chorób przewlekłych (np. nowotworów, kardiologii), zarządzania systemem szpitalnym i wdrażania restrykcji – to wszystko doprowadziło do nadplanowych śmierci 200 tysięcy Polaków! Walka z epidemią przekroczyła 271 mld zł. Samo zarządzanie z pozabudżetowego Funduszu Przeciwdziałania Covid-19 w latach 2020–2022 wyniosło ok. 190 mld zł. Większość środków wyprowadzono poza tradycyjny budżet państwa (tzw. ekstra budżet), co utrudniało bieżącą kontrolę parlamentarną. (Cdn.)

Za: Modern Research of Social Problems (elektroniczne czasopismo naukowe), Współczesne badania problemów społecznych, nr 9(53), 2015▪ www.sisp.nkras.ru

Tłum. i wstępem obdarzył

Roman Boryczko,

październik 2026