Mefedron = śmierć!

Dr Zee, Żyd pochodzący z Izraela, jako znamienity chemik jest uważany za ojca dopalaczy, a zarazem godnego następcę zmarłego w 2014 roku farmakologa, Alexandra Szulgina. Dr Zee na nowo odkrył zsyntetyzowany w 1921 roku mefedron, który przez pewien czas był legalny w większości europejskich krajów (w tym w Polsce) i zastąpił nielegalne narkotyki. Mieszkający w Amsterdamie dr Zee stworzył ponad setkę dopalaczy. Naukowiec ma trzeci stopień naukowy z matematyki i przez jakiś czas był zaangażowany w badanie nad poznaniem ludzkiego genomu (tzw. Human Genome Project). W późnych latach dziewięćdziesiątych dr Zee na nowo odkrył mefedron – euforyczną substancję, która w działaniu przypomina MDMA. Do 2010 roku mefedron był legalny w większości europejskich państw. Zakazano go po serii doniesień medialnych o zgonach, do których miał doprowadzić wśród młodych ludzi. Zdaniem dr Zee, dopalacz nie jest groźniejszy od alkoholu.

Mefedron to jeden z najpopularniejszych narkotyków na świecie. Najczęściej sprzedawany jest w Internecie pod innymi nazwami. Oto niektóre z nich: „odkrycie chemików”, „legalny narkotyk”, „nowa substancja psychoaktywna”. Jedną z najpopularniejszych nazw jest „sól do kąpieli”. Często „sole do kąpieli” są ukrywane pod innymi nazwami: „nawóz roślinny”, „środek do czyszczenia szkła”, „nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi”, „nie testowane pod kątem toksyczności ani bezpieczeństwa”, „mąka”.

Najpopularniejszy typ, produkowany w workach polietylenowych lub papierowych – „czeki”. Wyglądem przypomina mąkę i ma kolor złamanej bieli, żółci lub szarości. Po sprasowaniu substancja zbryla się i w tej postaci stosowana jest do inhalacji, rozpuszczana w napojach lub wcierana w dziąsła. „Miauczący”. Jest to ogólna nazwa wszystkich leków, wytwarzanych na bazie mefedronu. To nieszkodliwe i niepodejrzane słowo to w slangu określenie narkomanów, a wyrażenie „miau” oznacza używanie narkotyku. „Kryształ”. Kształtem przypomina proszek do prania, stąd nazwa. Ten rodzaj narkotyku przypomina coś pomiędzy „mąką” a „kryształami”. „Bateria”. Termin ten odnosi się do tabletki mefedronu, którą najczęściej miesza się z innymi narkotykami. Ta mieszanka jest bardzo popularna wśród młodych ludzi i występuje w różnych kształtach i kolorach. Lek ma szybkie działanie, dając wigor i siłę. „Cukier”. Zewnętrznie formą przypomina cukier swoją przezroczystością i krystalicznym kształtem. Wszystkie te dodatkowe nazwy są „ekranem” i symbolem dla tych, którzy sprzedają i kupują mefedron.

Od 2011 roku mefedron znajduje się na wykazach substancji odurzających w wielu krajach świata, w tym w Federacji Rosyjskiej. Produkcja, przechowywanie, dystrybucja i sprzedaż narkotyków podlega karze długoterminowego pozbawienia wolności od 3 do 15 lat (art. 228 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej).Jeśli chodzi o polski Kodeks Karny za przestępstwa narkotykowe przewidziane są wysokie kary więzienia. Sankcje jakie grożą za zajmowanie się produkcją narkotyków określone są w art. 53 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W jego myśl, osoba, która wbrew przepisom ustawy, wytwarza, przetwarza albo przerabia środki odurzające lub substancje psychotropowe albo przetwarza słomę makową, podlega karze pozbawienia wolności do trzech lat. Jeśli dopuścisz się takich samych czynów w stosunku do nowych substancji psychoaktywnych, zagrożony będziesz grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności w takim samym wymiarze. Jeżeli więc Twój czyn polegał na produkcji znacznej ilość narkotyków lub popełniłeś go w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, wówczas podlegać będziesz sankcji w postaci grzywny i kary pozbawienia wolności od trzech do dwudziestu lat. (Cdn.)

Roman Boryczko,

 czerwiec 2024