<\/p>\n
III.<\/strong><\/span><\/p>\n Nad ca\u0142\u0105 okolic\u0105 w\u0142adz\u0119 obj\u0119\u0142y wichura i burza, jakich od kilku lat nie widziano. Gwa\u0142towno\u015b\u0107 deszczu zaskoczy\u0142a wszystkich. Po d\u0142u\u017cszej chwili Obcy z Opiekunem stan\u0119li w otwartych drzwiach przedsionka, obserwuj\u0105c szalej\u0105ce \u017cywio\u0142y.<\/span><\/p>\n – Nie ma si\u0119 Pan co martwi\u0107, koledze nic nie b\u0119dzie. G\u0142ow\u0119 ma ca\u0142\u0105.<\/span><\/p>\n – Wiem. Cholerna burza, nie wiadomo, kiedy dojad\u0105.<\/span><\/p>\n – Nie szybko, oj, nie szybko \u2013 pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105 Opiekun.<\/span><\/p>\n <\/span><\/p>\n – Nikt tam nie wejdzie od drugiej strony? \u2013 wypytywa\u0142 z obaw\u0105 Obcy.<\/span><\/p>\n – Zamkn\u0105\u0142em, zamkn\u0105\u0142em \u2013 uspokaja\u0142 Opiekun – a wszystkie wej\u015bcia od tej strony widzimy st\u0105d.<\/span><\/p>\n – Cholera, teczka! \u2013 Obcy zakl\u0105\u0142 uderzaj\u0105c si\u0119 w czo\u0142o \u2013 zosta\u0142a przy trupie.<\/span><\/p>\n – I co z tego? Co on taki wa\u017cny?<\/span><\/p>\n –\u00a0 Urz\u0119dnik, wi\u0119c wa\u017cny, a w teczce by\u0142y jakie\u015b dokumenty.<\/span><\/p>\n – Wicie, co mu si\u0119 sta\u0142o?<\/span><\/p>\n – Wiemy, bo zadzwoni\u0142 z kom\u00f3rki na posterunek. M\u00f3wi\u0142, \u017ce \u017cmije go pogryz\u0142y, jak chcia\u0142 przej\u015b\u0107 na prze\u0142aj do domu po drugiej stronie \u0142\u0105ki. Krzycza\u0142, \u017ceby go ratowa\u0107, \u017ce mu s\u0142abo i nie dojdzie do \u017cadnego z dom\u00f3w.<\/span><\/p>\n Opiekun z niedowierzaniem pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/span><\/p>\n – Mia\u0142 na nogach i r\u0119kach \u015blady po uk\u0105szeniach \u2013 doda\u0142 Obcy.<\/span><\/p>\n – Dobra, zaczekaj Pan tutaj, przynios\u0119 t\u0105 teczk\u0119.<\/span><\/p>\n – Chod\u017amy razem. Mniej pada.<\/span><\/p>\n – Jak Pan chce.<\/span><\/p>\n Zas\u0142onili si\u0119 tym samym kocem. Chwytaj\u0105c za dwie strony drzwi rozsun\u0119li je szybko. S\u0142abe wskutek ciemnych chmur \u015bwiat\u0142o wpad\u0142o do \u015brodka prosto na podest.<\/span><\/p>\n – Trzeba mu wyprostowa\u0107 \u2013 Opiekun pochyli\u0142 si\u0119 nad cia\u0142em od strony r\u0119ki, trzymaj\u0105cej teczk\u0119 \u2013 palce \u2013 doko\u0144czy\u0142 powoli, ale pozosta\u0142 zgi\u0119ty w p\u00f3\u0142 wpatruj\u0105c si\u0119 uwa\u017cnie w trupa.<\/span><\/p>\n – Musia\u0142y go pogry\u017a\u0107 jakie\u015b potwory nie \u017cmije \u2013 odwr\u00f3ci\u0142 powoli g\u0142ow\u0119 w stron\u0119 Obcego, kt\u00f3ry stan\u0105\u0142 tu\u017c za nim. Jego twarz wyra\u017ca\u0142a bardziej bezgraniczne zdumienie ni\u017c strach.<\/span><\/p>\n – Co tu si\u0119 dzieje \u2013 dopiero po chwili by\u0142 w stanie wydoby\u0107 z siebie kilka s\u0142\u00f3w.<\/span><\/p>\n – Sk\u0105d mog\u0119 wiedzie\u0107. To wy\u015bcie go pakowali i przywie\u017ali, ja go teraz pierwszy raz widz\u0119 \u2013 Opiekun wpatrywa\u0142 si\u0119 w pogryzione przez \u017cmije cia\u0142o. By\u0142 absolutnie pewien, \u017ce \u017cmije nie wyd\u0142ubuj\u0105 oczu, nie odgryzaj\u0105 palc\u00f3w i nos\u00f3w ani nie obgryzaj\u0105 t\u0142ustych n\u00f3g swoim ofiarom.<\/span><\/p>\n – Przynajmniej nie trzeba mu prostowa\u0107 palc\u00f3w, \u017ceby wyj\u0105\u0107 teczk\u0119 \u2013 doda\u0142 u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 krzywo.<\/span><\/p>\n – Rany boskie, jak ja si\u0119 z tego wyt\u0142umacz\u0119 \u2013 rozpacza\u0142 Obcy \u2013 ma Pan drug\u0105 plandek\u0119? Przykryjemy go.<\/span><\/p>\n Korzystaj\u0105c z zamieszania, Adela podesz\u0142a po cichu staj\u0105c w cieniu tak, \u017ce \u017caden z nich nie zwr\u00f3ci\u0142 na ni\u0105 uwagi. Wpatrywa\u0142a si\u0119 jak zahipnotyzowana w to co\u015b, le\u017c\u0105ce na pode\u015bcie.<\/span><\/p>\n Opiekun kiwn\u0105 g\u0142ow\u0105. Z ciemnego k\u0105ta po lewej wyci\u0105gn\u0105\u0142 identyczn\u0105 p\u0142acht\u0119 jak ta, na kt\u00f3rej le\u017ca\u0142 pogryziony urz\u0119dnik i przykryli go, a Obcy ob\u0142o\u017cy\u0142 kraw\u0119dzie ci\u0119\u017ckimi klocami drewna zabranymi ze sterty na opa\u0142.<\/span><\/p>\n – Dobra, teraz musz\u0119 zadzwoni\u0107 \u2013 powiedzia\u0142 \u0142ami\u0105cym si\u0119 wci\u0105\u017c g\u0142osem.<\/span><\/p>\n Nie zauwa\u017cyli Adeli, wycofuj\u0105cej si\u0119 krok za krokiem.<\/span><\/p>\n Wr\u00f3cili do domu. Przyjezdny zosta\u0142 w przedsionku, chc\u0105c najpewniej wykona\u0107 zapowiedziany telefon bez \u015bwiadk\u00f3w. Otworzy\u0142 drzwi wej\u015bciowe i stan\u0105\u0142 w progu. Chcia\u0142, aby deszcz zag\u0142uszy\u0142 jego s\u0142owa a mo\u017ce obawia\u0142 si\u0119 wci\u0105\u017c o bezpiecze\u0144stwo pogryzionego trupa. Po chwili do\u0142\u0105czy\u0142 do niego Opiekun, podaj\u0105c szklank\u0119 z kaw\u0105.<\/span><\/p>\n – B\u0119d\u0105 tu do godziny. Obawiam si\u0119, \u017ce b\u0119dzie Pan musia\u0142 odpowiada\u0107 na r\u00f3\u017cne pytania.<\/span><\/p>\n – To wy wpakowali\u015bcie mnie w t\u0105 sytuacj\u0119. Ja si\u0119 nie prosi\u0142em o trupa w szopie.<\/span><\/p>\n Obcy pociera\u0142 czo\u0142o z min\u0105, kt\u00f3ra wyra\u017ca\u0142a kompletn\u0105 dezorientacj\u0119.<\/span><\/p>\n – Pierwszy raz zdarzy\u0142o mi si\u0119 co\u015b takiego.<\/span><\/p>\n Tymczasem po drugiej stronie podw\u00f3rka schowana po dachem Adela opowiedzia\u0142a kole\u017cankom, co zobaczy\u0142a pod wiat\u0105.<\/span><\/p>\n – Dziewczyny, kto\u015b zjad\u0142 tego, kt\u00f3ry otru\u0142 Frel\u0119. On by\u0142 zjedzony! My\u015bla\u0142am, \u017ce zwymiotuj\u0119, ale ba\u0142am si\u0119, \u017ce mnie zobacz\u0105.<\/span><\/p>\n – Jeste\u015b pewna? Mo\u017ce ci si\u0119 przewidzia\u0142o po ciemku.<\/span><\/p>\n – Je\u017celi mia\u0142 wyjedzone oczy, odgryziony nos, palce i cz\u0119\u015b\u0107 n\u00f3g, to jak to mo\u017cna nazwa\u0107? Co?<\/span><\/p>\n – A sk\u0105d wiesz,\u00a0 \u017ce to by\u0142 on?<\/span><\/p>\n – Pozna\u0142am po reszcie, kt\u00f3ra zosta\u0142a \u2013 odpowiedzia\u0142a zdecydowanym g\u0142osem – Nie wierzycie to nie, id\u0119 opowiedzie\u0107 Adamowi.<\/span><\/p>\n Opiekun i Obcy stali w progu przedsionka tak d\u0142ugo, a\u017c us\u0142yszeli poprzez szum deszczu odg\u0142os nadje\u017cd\u017caj\u0105cych samochod\u00f3w. Przez bram\u0119 wtoczy\u0142o si\u0119 masywne cielsko karetki, czarny pod\u0142u\u017cny w\u00f3z z firankami w oknach a na ko\u0144cu jeszcze jedno niebiesko-bia\u0142e auto. Dw\u00f3ch obcych wysiad\u0142o z pierwszego pojazdu a Opiekun ruchem r\u0119ki zaprosi\u0142 ich do \u015brodka. Z ostatniego wyskoczy\u0142o trzech i podbiegli do czekaj\u0105cych.<\/span><\/p>\n – Gdzie nasz delikwent?<\/span><\/p>\n Ruszyli razem do miejsca, gdzie pod dok\u0142adnym przykryciem le\u017ca\u0142 pogryziony.<\/span><\/p>\n – Odsu\u0144cie to \u2013 rozkazali przyjezdni, kt\u00f3rzy prawdopodobnie byli wa\u017cniejszymi Obcymi od przyby\u0142ych wcze\u015bniej.<\/span><\/p>\n – Dlaczego on jest taki pognieciony? \u2013 kontynuowa\u0142 jeden z nich, zanim jeszcze zdo\u0142ano odwali\u0107 drzewa przytrzymuj\u0105ce p\u0142acht\u0119.<\/span><\/p>\n Obcy stoj\u0105cy obok Opiekuna, kt\u00f3rego mina przypomina\u0142a twarz pacjenta pod wp\u0142ywem mocnych \u015brodk\u00f3w og\u0142upiaj\u0105cych, by\u0142 blady na twarzy i r\u0119kach. Podest wraz z zawarto\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 tak pieczo\u0142owicie zabezpieczyli godzin\u0119 wcze\u015bniej zosta\u0142 pogruchotany i pognieciony przez jak\u0105\u015b tajemnicz\u0105 si\u0142\u0119.<\/span><\/p>\n – M\u00f3wi\u0142e\u015b przez telefon, \u017ce zwierz\u0119ta pogryz\u0142y trupa \u2013 jeden z przyby\u0142ych zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do bia\u0142ego jak \u015bciana kolegi \u2013 ods\u0142o\u0144 go do cholery. Co wy\u015bcie tu wyczyniali?<\/span><\/p>\n Kilku ludzi ostro\u017cnie zacz\u0119\u0142o odchyla\u0107 przykrycie. Wystarczy\u0142o, \u017ce ods\u0142onili do po\u0142owy by kilkoro z obecnych wybieg\u0142o na zewn\u0105trz zas\u0142aniaj\u0105c usta. Pod pogniecion\u0105 os\u0142on\u0105 by\u0142a jedna wielka miazga nie podobna ani do urz\u0119dnika pogryzionego przez \u017cmije ani do cia\u0142a urz\u0119dnika pogryzionego przez co\u015b innego.<\/span><\/p>\n Z pozostaj\u0105cego w cieniu k\u0105ta szopy da\u0142o si\u0119 s\u0142ysze\u0107 st\u0142umiony j\u0119k i odg\u0142os przewracanych przez kogo\u015b rzeczy. Nikt nie zwr\u00f3ci\u0142 na to uwagi, tak przykuwa\u0142 ich widok, jaki mieli przed sob\u0105.<\/span><\/p>\n – Co si\u0119 tutaj dzia\u0142o? \u2013 wrzeszcza\u0142 jeden z wa\u017cniejszych Obcych \u2013 przecie\u017c po nim jakie\u015b stado przebieg\u0142o, a Ty m\u00f3wi\u0142e\u015b, \u017ce mia\u0142 kilka ugryzie\u0144. Pogadamy sobie p\u00f3\u017aniej, pogadamy \u2013 pogrozi\u0142 palcem w kierunku poblad\u0142ego i Opiekuna. S\u0105dz\u0105c po tym, co tu widz\u0119, to jedyne zwierz\u0119, kt\u00f3re musimy odnale\u017a\u0107 i zabra\u0107 z tego miejsca, to co\u015b wielko\u015bci byka. I to natychmiast, bo si\u0119 nigdy z tego nie wyt\u0142umaczymy. I b\u0119dzie lepiej jak go Pan szybko przyprowadzi.<\/span><\/p>\n Oszo\u0142omiony Opiekun boj\u0105c si\u0119 powa\u017cniejszych konsekwencji przyprowadzi\u0142 po chwili ogromnego, ale nie stawiaj\u0105cego oporu byczka, trzymaj\u0105c go mocno na grubym powrozie.<\/span><\/p>\n – Dzwo\u0144 po w\u00f3z \u017ceby go zabra\u0107 na badania, cholera wie czy on w\u015bciek\u0142y czy co? Sk\u0105d ja mam wiedzie\u0107, na co to bydl\u0119 mo\u017ce chorowa\u0107 \u2013 wa\u017cny Obcy nie przestawa\u0142 rozkazywa\u0107 swoim kolegom. \u2013 A Wy zajmijcie si\u0119 zapakowaniem tego kotleta \u2013 poleci\u0142 kolejnym wskazuj\u0105c pozosta\u0142o\u015bci po trupie.<\/span><\/p>\n Nie by\u0142o to \u0142atwe zadanie. Up\u0142yn\u0119\u0142a kolejna godzina, byk Opiekuna zd\u0105\u017cy\u0142 odjecha\u0107 specjaln\u0105 przyczep\u0105 do najbli\u017cszego miasta a jego dzie\u0142o w dalszym ci\u0105gu nie by\u0142o w ca\u0142o\u015bci zapakowane. Kiedy uda\u0142o si\u0119 ju\u017c tego dokona\u0107, kilkoro Obcych przyst\u0105pi\u0142o do wype\u0142niania dokument\u00f3w korzystaj\u0105c z przedsionka domu, gdzie sta\u0142a stara \u0142awa i st\u00f3\u0142. Opiekunowie podali wszystkim kaw\u0119, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce roz\u0142aduje to wisz\u0105ce w powietrzu napi\u0119cie i chocia\u017c troch\u0119 poprawi ich sytuacj\u0119 w obliczu spodziewanych w najbli\u017cszych dniach problem\u00f3w. Pod wiat\u0105, obok zniszczonego podestu, zrobi\u0142o si\u0119 pusto. Przez chwil\u0119. Adela i Mirka, zachowuj\u0105c \u015brodki ostro\u017cno\u015bci przesuwa\u0142y si\u0119 bardzo powoli pod \u015bcian\u0105, staraj\u0105c si\u0119 podej\u015b\u0107 niezauwa\u017cone jak najbli\u017cej strasznego miejsca.<\/span><\/p>\n – Tutaj le\u017ca\u0142 zmielony \u2013 szepn\u0119\u0142a Adela.<\/span><\/p>\n – Co Ty m\u00f3wisz, podobno by\u0142 pogryziony czy nadjedzony?<\/span><\/p>\n – Widzia\u0142am, jak go odkrywali, wierz mi – by\u0142 zmielony.<\/span><\/p>\n – Wr\u00f3\u0107my ju\u017c do dziewczyn, bo nas tutaj zobacz\u0105 \u2013 odszepn\u0119\u0142a Mirka.<\/span><\/p>\n Po chwili sta\u0142y otoczone wianuszkiem kole\u017canek.<\/span><\/p>\n – Zmi\u0119ty \u2013 powiedzia\u0142a Mirka.<\/span><\/p>\n – Zmielony \u2013 poprawi\u0142a Adela.<\/span><\/p>\n – O Bo\u017ce, co teraz b\u0119dzie? Co si\u0119 stanie z Opiekunami?<\/span><\/p>\n – Co si\u0119 ma sta\u0107, przecie\u017c to nie oni go zmielili.<\/span><\/p>\n – A teraz te\u017c go pozna\u0142a\u015b? \u2013 zapyta\u0142a Ba\u015bka, ale w u\u0142amku sekundy zrozumia\u0142a sw\u00f3j b\u0142\u0105d \u2013 No tak, przecie\u017c kotlet, zapomnia\u0142am.<\/span><\/p>\n – No to pi\u0119knie, najpierw nadjedzony a teraz\u2026 \u2013 Danuta kr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105 \u2013 zosta\u0142 zmi\u0119tojedzolony. No to pi\u0119knie. Wiedzia\u0142am, \u017ce tak b\u0119dzie, jak zobaczy\u0142am to auto.<\/span><\/p>\n \u00a0<\/span><\/p>\n Deszcz pada\u0142 i pada\u0142, gdy zmi\u0119tojedzolone, owini\u0119te w brezent zw\u0142oki t\u0142um obcych w\u0142adowa\u0142 do czarnego auta. Najpierw ruszy\u0142o niebiesko-bia\u0142e, kt\u00f3re w tym dniu jako pierwsze by\u0142o zwiastunem wydarze\u0144. Za nimi karetka z Obcym, trafionym dach\u00f3wk\u0105, potem czarne auto a na ko\u0144cu kolejne niebiesko-bia\u0142e.<\/span><\/p>\n – Dwa takie pojazdy. A\u017c dwa. Co si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce tyle si\u0119 wydarzy\u0142o \u2013 stoj\u0105ca w oknie Danuta szepta\u0142a Mirce ko\u0142o ucha \u2013 ten kolor zawsze przynosi Z\u0142o.<\/span><\/p>\n Si\u0105pi\u0142o jeszcze, ale wiatr powoli zel\u017ca\u0142 a i b\u0142yskawice nagle oddali\u0142y si\u0119 za las. Wyczerpany niesamowitym dniem Opiekun znikn\u0105\u0142 za drzwiami domu.<\/span><\/p>\n Kud\u0142aty wyszed\u0142 z podcienia pochylaj\u0105c g\u0142ow\u0119 nad miejscem gdzie przed chwil\u0105 \u0142adowano na czarne auto pakunek. Za nim bezszelestnie stan\u0105\u0142 Teodor. Po chwili, otrzepuj\u0105c mokr\u0105 fryzur\u0119, do\u0142\u0105czy\u0142 do nich, nie wiadomo sk\u0105d, Stefan.<\/span><\/p>\n W b\u0142ocie prze\u015bwitywa\u0142o co\u015b bia\u0142ego.<\/span><\/p>\n – Ty, Kud\u0142aty znasz si\u0119 na tym, zobacz, co to \u2013 rzuci\u0142 Teodor rozgl\u0105daj\u0105c si\u0119 ostro\u017cnie dooko\u0142a.<\/span><\/p>\n – Tak, zobacz, to co\u015b wypad\u0142o Zmi\u0119tolonemu z tej czarnej teczki.<\/span><\/p>\n Kud\u0142aty wysun\u0105\u0142 z b\u0142ota uszkodzon\u0105 i brudn\u0105 kartk\u0119.<\/span><\/p>\n – No, co to jest? M\u00f3w \u2013 ponagla\u0142 Teodor.<\/span><\/p>\n – Ko\u2026 , ko\u2026\u00a0 – zacz\u0105\u0142 duka\u0107 Kud\u0142aty \u2013 strasznie zniszczone \u2013 t\u0142umaczy\u0142 si\u0119.<\/span><\/p>\n – Wysil si\u0119, jaki z Ciebie po\u017cytek \u2013 naciska\u0142 Stefan, patrz\u0105c mu przez rami\u0119.<\/span><\/p>\n – Czekajcie, co\u015b wida\u0107, o tutaj u g\u00f3ry: ko\u2026 ko\u2026 ko\u2026 rnik sadu rejonoweeego. Tak, tak tutaj jest \u2013 Kud\u0142aty podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119 znad kartki.<\/span><\/p>\n – Sad rejonowy, co ty m\u00f3wisz? Nie ma u nas \u017cadnego sadu rejonowego \u2013 w g\u0142osie Teodora s\u0142ycha\u0107 by\u0142o zaw\u00f3d.<\/span><\/p>\n – Cicho b\u0105d\u017a \u2013 fukn\u0105\u0142 Stefan \u2013 skoro tak tu jest to znaczy musi by\u0107. No i popatrzcie, do czego dosz\u0142o, Korniki maj\u0105 swoj\u0105 organizacj\u0119 w tym sadzie. Parszywce. Nale\u017ca\u0142o mu si\u0119, temu krwiopijcy \u2013 stwierdzi\u0142 stanowczo.<\/span><\/p>\n – Obcy m\u00f3wili, \u017ce to wa\u017cny kto\u015b. Mo\u017ce by\u0142 szefem u tych Kornik\u00f3w? \u2013 Kud\u0142aty popatrzy\u0142 po nich.<\/span><\/p>\n – By\u0142oby super.<\/span><\/p>\n – Szkoda tylko Adama \u2013 cicho szepn\u0105\u0142 Teodor.<\/span><\/p>\n – Rzeczywi\u015bcie szkoda, ale okaza\u0142 si\u0119 bohaterem \u2013 te s\u0142owa Stefana spowodowa\u0142y, \u017ce dwa ma\u0142e okienka obok otwar\u0142y si\u0119 szerzej i mo\u017cna by\u0142o ujrze\u0107 Danut\u0119, Mirk\u0119, Adel\u0119 i reszt\u0119 dziewczyn, jak staraj\u0105 si\u0119 wy\u0142apa\u0107 ka\u017cde s\u0142owo ich rozmowy.<\/span><\/p>\n – Panowie, b\u0105d\u017amy szczerzy, Adam uratowa\u0142 nam sk\u00f3r\u0119 \u2013 Kud\u0142aty dyskretnie otar\u0142 pysk i na ziemi\u0119 kapn\u0119\u0142y czerwone krople.<\/span><\/p>\n Wytrzyma\u0142 ich wymowne spojrzenia.<\/span><\/p>\n – No co, a po Twoim kocim pysku to mo\u017ce nie wida\u0107, Stefan? Nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o Twoim dziobie Teodor, ubabranym do teraz oczkami.<\/span><\/p>\n Zrozumieli si\u0119 bez s\u0142\u00f3w. Wiedzieli ju\u017c, \u017ce dzisiejsze wydarzenie zdeterminowa\u0142o ich przysz\u0142o\u015b\u0107. Okre\u015bli\u0142o dalsz\u0105 drog\u0119 ich \u017cycia. Ka\u017cdy kiedy\u015b odkrywa swoje przeznaczenie.<\/span><\/p>\n – Jak b\u0119dziemy ich znajdowa\u0107? Jak ich rozpoznamy? Kto nam ich wska\u017ce? \u2013 wykrztusi\u0142 Teodor.<\/span><\/p>\n – Spokojnie, \u017cmije wyczuwaj\u0105 ich Z\u0142o. Dadz\u0105 zna\u0107, gdy pojawi si\u0119 nast\u0119pny. Tak samo jak da\u0142y nam zna\u0107 dzisiaj.<\/span><\/p>\n W dw\u00f3ch okienkach obory wielkie krowie oczy, pe\u0142ne \u0142ez obserwowa\u0142y spotkanie na \u015brodku podw\u00f3rka.<\/span><\/p>\n – Nie p\u0142aczcie za Adamem, kochane. B\u0105d\u017amy dumne, \u017ce zrobi\u0142, co zrobi\u0142. Opiekun na pewno przywiezie nowego byka. On ju\u017c wie, jak znale\u017a\u0107 odpowiedniego. Wa\u017cne, \u017ce Frela zosta\u0142a pomszczona. Chod\u017amy, kiszonka wietrzeje w \u017c\u0142obach.<\/span><\/p>\n Kud\u0142aty omi\u00f3t\u0142 wzrokiem podw\u00f3rko. By\u0142 dumny z siebie. Po tylu latach odwa\u017cy\u0142 si\u0119 stan\u0105\u0107 po w\u0142a\u015bciwej stronie w tak wa\u017cnej sprawie. Usiad\u0142 przy bramie, obserwuj\u0105c Stefana przylizuj\u0105cego futro umoczone deszczem i Teodora, zaganiaj\u0105cego swoje Kury na grz\u0119dy. Wa\u017cna Sprawa \u2013 pomy\u015bla\u0142 \u2013 i dobre towarzystwo.<\/span><\/p>\n Popatrzy\u0142 za p\u0142ot, w stron\u0119 s\u0105siedniego gospodarstwa. Mo\u017ce ta pi\u0119kna, mocna suczka z s\u0105siedztwa pozwoli mu wreszcie na odwiedziny. U\u015bmiech zago\u015bci\u0142 w jego my\u015blach.<\/span><\/p>\n <\/p>\n Pingwin<\/span><\/strong><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" III. Nad ca\u0142\u0105 okolic\u0105 w\u0142adz\u0119 obj\u0119\u0142y wichura i burza, jakich od kilku lat nie widziano. Gwa\u0142towno\u015b\u0107 deszczu zaskoczy\u0142a wszystkich.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"colormag_page_layout":"default_layout","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-5520","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-okiem"],"yoast_head":"\n