<\/p>\n
Tytu\u0142 pisma wywodzi si\u0119 od rosyjskiego przys\u0142owia \u201eAnarchija \u2013 Mat\u2019 Pariadka\u201d, co oznacza \u201eanarchia matk\u0105 porz\u0105dku\u201d. Zdaniem Anny Nied\u017awieckiej o wyborze akurat takiego tytu\u0142u zdecydowa\u0142o w g\u0142\u00f3wnej mierze to, \u017ce by\u0142 on do\u015b\u0107 prowokacyjny. \u201eFajnie brzmia\u0142o \u2013 przyznaje – zw\u0142aszcza w okresie, kiedy komuna si\u0119 rozpierdzieli\u0142a i wszyscy nienawidzili Zwi\u0105zku Radzieckiego, a tu nagle wychodzi pismo z rosyjskim tytu\u0142em.\u201d[1]<\/a><\/span><\/p>\n Podtytu\u0142 pisma brzmi Wolny Magazyn Autor\u00f3w. <\/em>Przez pierwsze pi\u0119\u0107 numer\u00f3w Ma\u0107<\/em> ukaza\u0142o si\u0119 z podtytu\u0142em Wolny Magazyn.<\/em> Przez pewien czas Ma\u0107<\/em> istnia\u0142a niejako podw\u00f3jnie. Niezale\u017cnie bowiem od Pariadki<\/em> ukaza\u0142a si\u0119 efemeryda o nazwie Wolny Magazyn<\/em>. Mia\u0142 on stanowi\u0107 dodatek informacyjny do Ma\u0107 Pariadki<\/em>. Ukaza\u0142y si\u0119 jedynie dwa numery Wolnego Magazynu<\/em>. Numer 5. z marca 1992 roku (numer 5. MP<\/em> ukaza\u0142 si\u0119 w styczniu 1992 roku); numer 6. w lipcu 1992 roku (MP – # 6 \u2013 pa\u017adziernik 1992).<\/span><\/p>\n <\/span><\/p>\n Mi\u0119dzy sz\u00f3stym do jedenastym numerem pismo zn\u00f3w wychodzi\u0142o z innym podtytu\u0142em –\u00a0 Anarchistyczny Nieregularnik Autor\u00f3w. <\/em>Od numeru dwunastego, kiedy Ma\u0107<\/em> zacz\u0119\u0142a ukazywa\u0107 si\u0119 regularnie, autorzy postanowili pozby\u0107 si\u0119 z nazwy nieadekwatnego ju\u017c s\u0142owa \u201enieregularnik\u201d, zmieniaj\u0105c tym samym po raz kolejny podtytu\u0142, tym razem na Anarchistyczny Magazyn Autor\u00f3w<\/em>. Pozosta\u0142 on ju\u017c bez zmian a\u017c do ko\u0144ca 1998 roku, do numeru 71. <\/em>Zmiana ta by\u0142a te\u017c po cz\u0119\u015bci uk\u0142onem w stron\u0119 tworz\u0105cej si\u0119 Federacji Anarchistycznej. Redakcja Maci<\/em> chcia\u0142a pomimo pe\u0142nej niezale\u017cno\u015bci sta\u0107 si\u0119 jednak tub\u0105 tego \u015brodowiska.<\/span><\/p>\n Wraz z pierwszym numerem z 1999 roku (#72) redakcja przemianowa\u0142a ostatecznie podtytu\u0142 na Wolny Magazyn Autor\u00f3w<\/em>. Kolejna zmiana, zdaniem Anny Nied\u017awieckiej dokonana zosta\u0142a na skutek rozszerzenia formu\u0142y pisma. Opr\u00f3cz artyku\u0142\u00f3w o tematyce anarchistycznej znalaz\u0142y si\u0119 w pi\u015bmie r\u00f3wnie\u017c teksty niekoniecznie bezpo\u015brednio nawi\u0105zuj\u0105ce do tego tematu. Wydawcy uznali, \u017ce s\u0142owo \u201eanarchistyczny\u201d by\u0142oby w tym momencie pewnym nadu\u017cyciem. Jak przyznaj\u0105 \u2013 \u201eChcieli\u015bmy unikn\u0105\u0107 tego, by ludzie uwa\u017caj\u0105cy si\u0119 za anarchist\u00f3w nie m\u00f3wili, \u017ce jeste\u015bmy pismem anarchistycznym, a zamieszczamy inne rzeczy. Generalnie zamieszczamy i wydajemy, co chcemy i jak chcemy. Aczkolwiek wszyscy mamy przekonania anarchistyczne.\u201d[2]<\/a><\/span><\/p>\n Has\u0142em przewodnim Ma\u0107 Pariadki<\/em> sta\u0142 si\u0119 slogan \u201eAni na lewo, ani na prawo \u2013 swobodnie\u201d. <\/em>By\u0142o to popularne has\u0142o w dobie tworz\u0105cego si\u0119 polskiego neoanarchizmu. Wskazywa\u0142o ono ca\u0142kowit\u0105 niezale\u017cno\u015b\u0107 od jakiegokolwiek bratania si\u0119 z kt\u00f3r\u0105\u015b z opcji politycznych.[3]<\/a><\/span><\/p>\n Przez d\u0142u\u017cszy czas na jednej z pierwszych stron pisma pojawia\u0142 si\u0119 aforyzm Lwa To\u0142stoja \u2013 \u201eAnarchizm nie oznacza braku instytucji w og\u00f3le, lecz tylko takich, kt\u00f3re zmuszaj\u0105 ludzi do podporz\u0105dkowania si\u0119 przemocy\u201d. Sta\u0142o si\u0119 ono mottem pisma. Jak przyznaje Jakub Natasza<\/em> Medek, pojawienie si\u0119 lub brak to\u0142stojowego aforyzmu w g\u0142\u00f3wnej mierze zale\u017ca\u0142o od tego, czy by\u0142o miejsce, \u017ceby je umie\u015bci\u0107. Czasami, jego zdaniem, motto nie pojawia\u0142o si\u0119 jedynie dlatego, \u017ce podczas sk\u0142adu zapominano o nim[4]<\/a>.<\/span><\/p>\n Redaktorzy wyznaczyli sobie kilka cel\u00f3w, ku kt\u00f3rym pr\u00f3bowali zmierza\u0107. \u201eMieli\u015bmy takie plany, by mie\u0107 nak\u0142ad 30 000 egzemplarzy, sprzedawa\u0107 si\u0119 w ca\u0142ej Polsce i by\u0107 pismem opiniotw\u00f3rczym jak na przyk\u0142ad Polityka.\u201d[5]<\/a> <\/em>Krzysztof Gali\u0144ski wyzna\u0142, \u017ce stawia\u0142 przed Ma\u0107 Pariadk\u0105<\/em> nast\u0119puj\u0105ce cele. Po pierwsze mia\u0142a ona sta\u0107 si\u0119 tub\u0105 \u015brodowiska anarchistycznego. Zak\u0142ada\u0142 on stworzenie medium, kt\u00f3re dociera\u0142oby r\u00f3wnie\u017c do os\u00f3b spoza \u015brodowiska anarchistycznego. Pismo, w jego przekonaniu, mia\u0142o pozostawa\u0107 poza wszelkimi uk\u0142adami politycznymi, ale nie mog\u0142o by\u0107 bierne wobec polityki. Redakcja pr\u00f3bowa\u0142a komentowa\u0107 polityczn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 zgodnie ze sloganem \u201eAni na prawo, ani na lewo \u2013 swobodnie\u201d.<\/span><\/p>\n Jak przyznaje Gali\u0144ski nigdy nie uda\u0142o si\u0119 jednak stworzy\u0107 wsp\u00f3lnej, wolno\u015bciowej tuby. Jego zdaniem w szeregach ludzi uznaj\u0105cych si\u0119 za wolno\u015bciowc\u00f3w by\u0142o zbyt wiele antagonizm\u00f3w, by m\u00f3c zbudowa\u0107 jedn\u0105 frakcj\u0119. \u201eTo, \u017ce wszyscy deklarujemy, \u017ce jeste\u015bmy za wolno\u015bci\u0105 \u2013 niestety \u2013 nie wiele znaczy. Prawie wszyscy s\u0105 za tym by ludzie si\u0119 kochali i by\u0142o dobrze i co z tego? Szeroko rozumiana tuba wolno\u015bciowa w czasach wolnej prasy jest po prostu niepotrzebna. Ka\u017cdy ,,specyficznie\u201d wolno\u015bciowy syndykalista, libertarianin, sytuacjonista, ekologista itd., mo\u017ce wydawa\u0107 sobie co\u015b co b\u0119dzie autentycznie jego. Nie musi i\u015b\u0107 na kompromisy z inn\u0105 frakcj\u0105 – uwa\u017ca Gali\u0144ski. – Gazetka wolno\u015bciowa dla wszystkich wolno\u015bciowc\u00f3w przestaje mie\u0107 konkretnych odbiorc\u00f3w. Lawirowanie pomi\u0119dzy nurtami, kierunkami, trendami, doprowadzi\u0107 mo\u017ce do tego, \u017ce stajesz si\u0119 nijaki. Chc\u0105c by\u0107 dla wszystkich, stajesz si\u0119 dla nikogo\u201d[6]<\/a>. Gali\u0144ski twierdzi tak\u017ce, \u017ce Ma\u0107 Pariadce<\/em> nigdy nie uda\u0142o si\u0119 wypracowa\u0107 w\u0142asnego \u015bwiatopogl\u0105du[7]<\/a>.<\/em><\/span><\/p>\n Kolejnym wyzwaniem stawianym sobie przez redakcj\u0119, by\u0142o stworzenie pisma, kt\u00f3re odgrywa\u0142oby role \u201emedium walcz\u0105cego\u201d; medium, kt\u00f3re by\u0142oby aktywne w komentowaniu wszelkich bie\u017c\u0105cych wydarze\u0144, sta\u0142oby si\u0119 inspiracj\u0105 do walki z systemem, ale r\u00f3wnie\u017c, co podkre\u015bla Gali\u0144ski, samo by\u0142oby medium walcz\u0105cym. Autorzy pisma szybko przekonali si\u0119 jednak, \u017ce cel ten ci\u0119\u017cko jest realizowa\u0107 w czasach wolnego rynku. \u201eZa panowania cenzury \u0142atwo by\u0142o by\u0107 gazetk\u0105 walcz\u0105c\u0105, bo sam fakt ukazywania si\u0119 poza ni\u0105 by\u0142 ju\u017c jak\u0105\u015b form\u0105 walki z pa\u0144stwowym monopolem medialnym. W III RP medium, kt\u00f3re chcia\u0142oby sta\u0107 si\u0119 czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c autobusowym czytad\u0142em musi si\u0119 wysili\u0107\u201d\u201d[8]<\/a> – twierdzi Gali\u0144ski. Przyznaje, \u017ce nie ma on ju\u017c pomys\u0142u na stworzenie pisma, kt\u00f3re w czasach powszechnej wolno\u015bci same by\u0142oby zar\u00f3wno gazet\u0105 walcz\u0105c\u0105 z systemem, jak i inspiruj\u0105c\u0105 do tej walki.<\/span><\/p>\n Pismo od samego pocz\u0105tku edytowane by\u0142o przez \u201ekolektyw redaktorsko-wydawniczy\u201d, kt\u00f3rego sk\u0142ad zmienia\u0142 si\u0119 w r\u00f3\u017cnych okresach dzia\u0142alno\u015bci pisma. Niew\u0105tpliwie jednak g\u0142\u00f3wne skrzypce odgrywali w nim za\u0142o\u017cyciele. Kolektyw, zgadnie z za\u0142o\u017ceniami tw\u00f3rc\u00f3w mia\u0142 wykluczy\u0107 istnienie wszelkiej hierarchii i struktur wewn\u0105trz redakcyjnego grona. Wszyscy mieli dzia\u0142a\u0107 w pi\u015bmie na r\u00f3wnych zasadach. Istnienie i skuteczne funkcjonowanie w takiej formie by\u0142o kolejnym z cel\u00f3w Maci<\/em>. Jak przyznaje Galu <\/em>tworzenie pisma mia\u0142o opiera\u0107 si\u0119 na wsp\u00f3\u0142pracy wszystkich os\u00f3b oraz dzia\u0142a\u0107 \u201ew oparciu o pewne zasady wolno\u015bciowego wsp\u00f3\u0142dzia\u0142ania. W tym wypadku wa\u017cne by\u0142o nie tylko CO, ale JAK. Czyli istotne by\u0142o czy uda nam si\u0119 robi\u0107 gazetk\u0119 zgodnie z zasadami, kt\u00f3re mia\u0142a ona popularyzowa\u0107. Nie by\u0142o w\u015br\u00f3d nas rozgrywek, podchod\u00f3w i tego typu ,,zabaw\u2019\u2019. Pracowa\u0107 spo\u0142ecznie w tej samej ekipie przez tyle lat mogli ludzie, kt\u00f3rzy przerobili \u2013 przynajmniej w pewnym stopniu \u2013 kwestie ambicjonalne. Oczywi\u015bcie wkurzali\u015bmy si\u0119 na siebie, ale Ma\u0107 jest dla mnie dowodem, \u017ce mo\u017cna naprawd\u0119 robi\u0107 du\u017co, je\u015bli ludzie si\u0119 dogadaj\u0105\u201d.[9]<\/a><\/span><\/p>\n Na samym ko\u0144cu wydawcy Maci<\/em> zgodnie przyznaj\u0105, \u017ce robienie pisma musi przede wszystkim sprawia\u0107 przyjemno\u015b\u0107.<\/span><\/p>\n Na pocz\u0105tku redakcja okre\u015bla\u0142a si\u0119 mianem Czarny Alians.<\/em> Uznawali si\u0119 jednocze\u015bnie za Grup\u0119 Zrzeszon\u0105 Federacji Anarchistycznej. W 1996 roku porzucono t\u0105 nazw\u0119, pozostaj\u0105c przy nazwie kolektyw redaktorsko-wydawniczy<\/em>. W pocz\u0105tkowym okresie dzia\u0142alno\u015bci pismo prowadzone by\u0142o przede wszystkim przez Krzysztofa Gali\u0144skiego. W mniejszym stopniu wspomaga\u0142a go Anna Nied\u017awiecka. Du\u017cy wk\u0142ad swoimi tekstami i korekt\u0105 wni\u00f3s\u0142 Jany Waluszko oraz Jacek Sierpi\u0144ski. Ten drugi opr\u00f3cz pisania zajmowa\u0142 si\u0119 wraz z Nied\u017awieck\u0105 t\u0142umaczeniami. W 1996 roku kolektyw redakcyjny zostaje poszerzony o cztery kolejne osoby: Filipa Majchrzakowskiego, Przemys\u0142awa Guld\u0119, Ma\u0142gorzat\u0119 Mych\u0119<\/em> Guld\u0119, Jakuba Medeka oraz Miko\u0142aja Zi\u00f3\u0142kowskiego. Osoby te nie by\u0142y de facto<\/em> nikim nowym. Wszyscy wymienieni stanowili bowiem ekip\u0119, tworz\u0105c\u0105 muzyczny dodatek Maci<\/em> – \u017b\u00f3\u0142te Papiery. <\/em>Zostali jedynie oficjalnie w\u0142\u0105czeni w poczet redakcji. Obecnie (tekst z roku 2003<\/em>) trzon Pariadki<\/em> stanowi\u0105 Anna Nied\u017awiecka i Jakub Medek.<\/span><\/p>\n Legalizacja pisma wymaga\u0142a ustanowienia<\/em> funkcji redaktora naczelnego. Prawnie i formalnie zosta\u0142 nim Krzysztof Gali\u0144ski. Anna Nied\u017awiecka zastrzega jednak, \u017ce by\u0142o to tylko figuranctwo, bowiem \u2013 \u201etrudno by\u0107 redaktorem naczelnym jak nie ma si\u0119 podw\u0142adnych- twierdzi – Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142 redaktor naczelny, ale pozbawiony wszelkiej w\u0142adzy. Nikogo nie m\u00f3g\u0142 zwolni\u0107, bo wszyscy pracowali spo\u0142ecznie, on sam zreszt\u0105 te\u017c. Jak gada\u0142 jakie\u015b g\u0142upoty, to ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 mu powiedzie\u0107, \u201estary spierdalaj, bo to jest bzdura\u201d. Nie wi\u0105za\u0142 si\u0119 z t\u0105 funkcj\u0105 \u017caden zaszczyt, \u017cadna w\u0142adza. Gali\u0144ski wymy\u015bli\u0142 kiedy\u015b, jeszcze za czas\u00f3w WiP-u takie has\u0142o, kt\u00f3re najlepiej to zobrazuje. Ot\u00f3\u017c kiedy\u015b kto\u015b nas spyta\u0142, kto jest przyw\u00f3dc\u0105 WiP-u. On na to powiedzia\u0142, \u017ce tu nie ma przyw\u00f3dc\u00f3w, tylko s\u0105 lokomotywy, kt\u00f3re ci\u0105gn\u0105 ca\u0142\u0105 reszt\u0119 za sob\u0105, bo maj\u0105 akurat w danym momencie tyle si\u0142, by co\u015b robi\u0107. I w Maci <\/em>jest si\u0119 te\u017c tak\u0105 lokomotyw\u0105\u201d.[10]<\/a><\/span><\/p>\n Wed\u0142ug Nied\u017awieckiej redaktor techniczny by\u0142 znacznie wa\u017cniejsz\u0105 postaci\u0105 w redakcji ni\u017c redaktor naczelny. Osoba sprawuj\u0105ca t\u0119 funkcj\u0119 zajmowa\u0142a si\u0119 zlecaniem i przyjmowaniem tekst\u00f3w, ich czytaniem, sk\u0142adem, przygotowywaniem do druku. Generalnie wszystkim tym, co umo\u017cliwia\u0142o pojawienie si\u0119 nast\u0119pnego numeru. By\u0142a to owa \u201elokomotywa\u201d, kt\u00f3ra w danym momencie ci\u0105gn\u0119\u0142a pismo do przodu. Zajmowa\u0142y si\u0119 tym podobnie jak w przypadku redagowania r\u00f3\u017cne osoby w poszczeg\u00f3lnych latach. Przez d\u0142u\u017cszy czas by\u0142 to Gali\u0144ski, p\u00f3\u017aniej Filip Majchrzakowski. Obecnie robi\u0105 Anna Nied\u017awiecka i Natasza<\/em>.<\/span><\/p>\n Ma\u0107 Pariadka<\/em> od samego pocz\u0105tku posiada\u0142a liczne grono wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w, kt\u00f3rzy pisali teksty, a tak\u017ce w inny spos\u00f3b pomagali w redagowaniu pisma. Do najwa\u017cniejszych zaliczani s\u0105: Jany Waluszko, Jacek Sierpi\u0144ski. Mariusz Wielebski, Stefan Adamski, Mariusz Muskat, Antoni Koz\u0142owski. Z Maci\u0105<\/em> wsp\u00f3\u0142pracowali r\u00f3wnie\u017c plastycy. Podobnie jak w przypadku wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w by\u0142o ich wielu, ale do najwa\u017cniejszych Krzysztof Gali\u0144ski zalicza: Krzysztoffa Kaina May\u2019a, Badyla, Zimnego, G\u00f3rnisiewicza.[11]<\/a><\/span><\/p>\n Ma\u0107 Pariadka<\/em> od samego pocz\u0105tku by\u0142a pismem niezale\u017cnym. Nigdy nie korzysta\u0142a z \u017cadnych dotacji ze strony pa\u0144stwa, ani innych organizacji. Redaktorzy wychodzili z za\u0142o\u017cenia, \u017ce je\u017celi s\u0105 pieni\u0105dze – b\u0119dzie tak\u017ce nast\u0119pny numer. Je\u015bli ich nie by\u0142o, zawieszano wydawanie pisma do momentu pojawienia si\u0119 funduszy. Ma\u0107 Pariadka,<\/em> co prawda, otrzymywa\u0142a drobne sumy pieni\u0119dzy od czytelnik\u00f3w i sympatyk\u00f3w pisma, jednak – jak przyznaje Anna Nied\u017awiecka – z funduszy tych nie uda\u0142oby si\u0119 wyda\u0107 nawet jednego numeru. By\u0142y to, jej zdaniem kwoty bardziej symboliczne, za kt\u00f3re redakcja \u201enagradza\u0142a\u201d drukuj\u0105c na drugiej stronie nazwiska ofiarodawc\u00f3w. Redakcja Ma\u0107 Pariadki<\/em> w dalszym ci\u0105gu kontynuuje swoj\u0105 polityk\u0119 niezale\u017cno\u015bci. Mo\u017cliwe jest to dzi\u0119ki sprzeda\u017cy pisma g\u0142\u00f3wnie w sieci sklep\u00f3w EMPIK, gdzie sprzedaje si\u0119 oko\u0142o po\u0142owy z dwutysi\u0119cznego nak\u0142adu. Dzi\u0119ki temu s\u0105 regularne wp\u0142ywy do redakcyjnej kasy.<\/span><\/p>\n Ma\u0107 Pariadka<\/em> jest pismem non-profitowym. Wszyscy pisz\u0105cy do gazety, z \u201ekolektywem redaktorsko-wydawniczym\u201d w\u0142\u0105cznie pracuj\u0105 spo\u0142ecznie i nie pobieraj\u0105 za to \u017cadnych pensji. Dochody pisma s\u0105 zerowe lub czasami wychodz\u0105 one na niewielki plus \u2013 \u201eWtedy mo\u017cemy zmieni\u0107 komputer, zap\u0142aci\u0107 grafikowi za jak\u0105\u015b ok\u0142adk\u0119 itd. Ale nikt nie zarabia na gazecie\u201d[12]<\/a> – przyznaje Nied\u017awiecka.<\/span><\/p>\n W pocz\u0105tkowym okresie Ma\u0107 Pariadka<\/em> wydawana by\u0142a przez wydawnictwo Man Gala Press.<\/em> By\u0142a to jednoosobowa firma Krzysztofa Gali\u0144skiego, zajmuj\u0105ca si\u0119 grafik\u0105, a kt\u00f3ra jednocze\u015bnie wydawa\u0142a Pariadk\u0119<\/em>.[13]<\/a> Pismo w owym czasie kolportowane by\u0142o r\u00f3\u017cnymi kana\u0142ami. Pocz\u0105wszy od bezpo\u015bredniej sprzeda\u017cy podczas imprez alternatywnych – gie\u0142d muzycznych i prasowych, po prenumerat\u0119 i dystrybutor\u00f3w. Kana\u0142y te, zdaniem redakcji, by\u0142y jednak ma\u0142o wydajne oraz nie zawsze uczciwe. \u2013 <\/em>\u201eLudzie latami zwracali nam pieni\u0105dze za jakie\u015b egzemplarze – przyznaje Nied\u017awiecka – a czasami zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce g\u0142\u00f3wny dystrybutor nawali\u0142, bo mia\u0142 fantazj\u0119 przepi\u0107 pieni\u0105dze ze sprzeda\u017cy. No to wydawanie pisma musieli\u015bmy zawiesi\u0107 na p\u00f3\u0142 roku, bo nie mieli\u015bmy kasy na nast\u0119pny numer.\u201d[14]<\/a> Z problemami finansowymi redakcja boryka\u0142a si\u0119 przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 pocz\u0105tkowego okresu istnienia pisma. Autorzy przyznaj\u0105, \u017ce niejednokrotnie dok\u0142adali do gazety z w\u0142asnych funduszy.<\/span><\/p>\n W 1994 roku pojawi\u0142a si\u0119 przed Ma\u0107 Pariadk\u0105<\/em> szansa na rozwi\u0105zanie problem\u00f3w notorycznego braku pieni\u0119dzy, kt\u00f3r\u0105 redakcja wykorzysta\u0142a. W Sopocie na peronach kolejki \u0142\u0105cz\u0105cej Tr\u00f3jmiasto istnia\u0142a sie\u0107 kiosk\u00f3w nale\u017c\u0105cych do jednej firmy. Na ka\u017cdej stacji mia\u0142a ona sw\u00f3j punkt sprzeda\u017cy. Postanowiono tam rozprowadza\u0107 pismo. \u201e- Rozwiesili\u015bmy mn\u00f3stwo plakat\u00f3w i naklejek, \u017ce tu mo\u017cna kupi\u0107 Ma\u0107 Pariadk\u0119<\/em>, i rzeczywi\u015bcie si\u0119 tam sprzedawa\u0142a\u201d \u2013 wspomina Nied\u017awiecka.[15]<\/a> Od tej pory, jak przyznaje, sko\u0144czy\u0142y si\u0119 problemy finansowe, bowiem do redakcji dochodzi\u0142y regularne wp\u0142ywy ze sprzeda\u017cy pisma. Dzi\u0119ki temu gazeta, mog\u0142a sta\u0107 si\u0119 miesi\u0119cznikiem.<\/span><\/p>\n Zdecydowanie si\u0119 na kolporta\u017c w oficjalnym salonie prasowym wymusi\u0142o na redakcji konieczno\u015b\u0107 zalegalizowania pisma, przez co straci\u0142a ona w oczach niekt\u00f3rych czytelnik\u00f3w swoj\u0105 niezale\u017cno\u015b\u0107. Dodatkowo legalizacja by\u0142a konieczna, by m\u00f3c drukowa\u0107 pismo w legalnych drukarniach. W 1994 roku Ma\u0107 Pariadka<\/em> otrzyma\u0142a numer ISSN 1232-7816. (cdn.)<\/strong><\/span><\/p>\n \u00a0<\/strong><\/p>\n Marcin Pielu\u017cek<\/strong><\/span><\/p>\n <\/p>\n Przypisy:<\/strong><\/p>\n [1]<\/a> W rozmowie z autorem;<\/p>\n<\/div>\n [2]<\/a> Jak wy\u017cej;<\/p>\n<\/div>\n [3]<\/a> Na marginesie trzeba przyzna\u0107, \u017ce anarchistom zarzuca si\u0119 sympatyzowanie z Polska Parti\u0105 Socjalistyczn\u0105 lub jak obecnie Now\u0105 Lewic\u0105. Zreszt\u0105 niejednokrotnie \u201ena ulicy\u201d s\u0142yszy si\u0119 g\u0142osy, \u017ce tak jak M\u0142odzie\u017c Wszechpolska jest m\u0142odzie\u017c\u00f3wk\u0105 skrajnej prawicy, tak anarchi\u015bci spe\u0142niaj\u0105 podobna rol\u0119 w ramach skrajnej lewicy. Taki obraz wykorzystywany jest przeciwko anarchistom zar\u00f3wno przez polityk\u00f3w jak i media;<\/p>\n<\/div>\n [4]<\/a> W rozmowie z autorem;<\/p>\n<\/div>\n [5]<\/a> Anna Nied\u017awiecka w rozmowie z autorem;<\/p>\n<\/div>\n [6]<\/a> W rozmowie z autorem;<\/p>\n<\/div>\n [7]<\/a> Cho\u0107 w innym miejscu przyznaje, \u017ce \u201enasz \u015bwiatopogl\u0105d to by\u0142o w\u0142a\u015bnie nie precyzowanie wolno\u015bciowego \u015bwiatopogl\u0105du\u201d;<\/p>\n<\/div>\n [8]<\/a> W rozmowie z autorem;<\/p>\n<\/div>\n [9]<\/a> W rozmowie z autorem;<\/p>\n<\/div>\n [10]<\/a> W rozmowie z autorem;<\/p>\n<\/div>\n [11]<\/a> Jak wy\u017cej;<\/p>\n<\/div>\n