![\"hans\"](\"http:\/\/www.siemysli.info.ke\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/hans.jpg\")
<\/a>Ju\u017c trzeciego dnia mojego pobytu w bardzo dobrze zorganizowanej i uporz\u0105dkowanej Holandii trafiam do zesquatowanej wioski \u2013 Ruigoord. Wioski artyst\u00f3w, wizjoner\u00f3w, marzycieli, lekkoduch\u00f3w, hippis\u00f3w, elf\u00f3w, jednoro\u017cc\u00f3w i magii\u2026 Zjawiam si\u0119 tu dzi\u0119ki mojemu przyjacielowi, z kt\u00f3rym przyjecha\u0142am do Holandii. Sp\u0119dzi\u0142 w tej wiosce 8 lat, gdy jednak dooko\u0142a zacz\u0105\u0142 rozkwita\u0107 ci\u0119\u017cki przemys\u0142, uciek\u0142 do Polski, przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 w Sudety, bo jak twierdzi \u2013 to bardzo romantyczny kraina.<\/p>\n<\/p>\n
Ruigoord le\u017cy na obrze\u017cach Amsterdamu, od centrum stolicy to jakie\u015b 12 km. Zbli\u017camy si\u0119 do wioski. Obserwuj\u0119 okolic\u0119 przez szyby w aucie \u2013 dooko\u0142a pot\u0119\u017cne zbiorniki na paliwo \u2013 nigdy tak pot\u0119\u017cnych nie widzia\u0142am. Wychowana na polskiej prowincji, ma\u0142o co w \u017cyciu widzia\u0142am, pewnie st\u0105d moje ci\u0105g\u0142e zdziwienie. Po drugiej stronie zatoka z r\u00f3wnie pot\u0119\u017cnymi statkami. Jestem zaskoczona. Nie tak to sobie wyobra\u017ca\u0142am. Wygl\u0105da to przera\u017caj\u0105co. Wysiadam z auta. Powoli obracam si\u0119 wok\u00f3\u0142 w\u0142asnej osi. Co za widok! A raczej brak widoku! I ten zapach \u2013 zapach czekolady \u2013 lekko przypalonej \u2013 na pocz\u0105tku przyjemny, ale juz po kilku minutach niezno\u015bny, mdl\u0105cy. Jak sie p\u00f3\u017aniej dowiaduj\u0119 \u2013w pobliskiej zatoce znajduje si\u0119 jedna z najwi\u0119kszych na \u015bwiecie fabryk kakao. Niestety zapach towarzyszy mi do ko\u0144ca dnia.<\/p>\n
<\/p>\n
Wioska. W wiosce znajduje si\u0119 oko\u0142o 30-ci domostw. Stare, ceglane domy z dziurawymi dachami i pi\u0119knymi, folkowymi malunkami na fasadach. Po\u0142amane p\u0142oty, swobodnie rosn\u0105ce ogr\u00f3dki, r\u00f3\u017cnej ma\u015bci artefakty \u2013 od pi\u0119knych po kiczowate\u2026 Ca\u0142a sterta rupieci, kury, koty, psy, konie i paw! Poza tym przyczepy kamipingowe, jeden dom-piramida i ko\u015bci\u00f3\u0142. Pierwsze skojarzenie \u2013 Stacja Wolimierz. Ca\u0142a wioska to raptem dwie ulice, jest tak ma\u0142a, \u017ce mieszka\u0144cy co chwil\u0119 na siebie wpadaj\u0105. Ju\u017c po 10 minutach poznaj\u0119 burmistrza wioski (nie odwa\u017cy\u0142abym si\u0119 nazwa\u0107 go so\u0142tysem, ze wzgl\u0119du na skojarzenia, jakie to s\u0142owo we mnie wywo\u0142uje). To wysoki, szczup\u0142y, lekko \u0142ysiej\u0105cy, przystojny m\u0119\u017cczyzna, w s\u0119dziwym wieku. Za\u0142o\u017cy\u0142 wiosk\u0119 ponad 40 lat temu. Biega\u0142 wtedy nago po trawie z d\u0142ugimi, opadaj\u0105cymi na ramiona w\u0142osami, wyg\u0142aszaj\u0105c has\u0142a r\u00f3wno\u015bci i wolno\u015bci wszystkich ludzi na ziemi. Dzi\u015b patrzy ze smutkiem na pot\u0119\u017cne zbiorniki z paliwem. Wtedy dooko\u0142a by\u0142y tylko dzikie lasy\u2026 W centrum wioski \u2013 stary ko\u015bci\u00f3\u0142 \u2013 a w ko\u015bciele \u2013 bar. W barze \u2013 lane piwo, zamiast o\u0142tarza \u2013 scena. Wchodz\u0119 i \u015bmiej\u0119 si\u0119 w duchu. Co za widok! Ten mi sie akurat podoba. Dooko\u0142a ko\u015bcio\u0142a \u2013 na schodach i trawie siedz\u0105 mieszka\u0144cy wioski. Ich przyjezdni znajomi lub przypadkowi tury\u015bci, s\u0105 zupe\u0142nie r\u00f3\u017cni od autochton\u00f3w. Ko\u015bci\u00f3\u0142 to centrum animacji wioski. Tu odbywaj\u0105 si\u0119 warsztaty, koncerty, festiwale, imprezy. Na skwerze przed ko\u015bcio\u0142em \u2013 podczas corocznego festiwalu sztuki, w sierpniu, powstaj\u0105 instalacje, rze\u017aby i inne dzie\u0142a. Niestety \u2013 ka\u017cdego roku, tu\u017c po stworzeniu, zostaj\u0105 spalone. Tego mi zabrak\u0142o \u2013 galerii, dorobku z przesz\u0142o 40-tu lat festiwalu.Zag\u0142\u0119biam si\u0119 w wiosk\u0119 \u2013 poznaj\u0119 kolejnych mieszka\u0144c\u00f3w. P\u00f3\u0142holender-p\u00f3\u0142indonezyjczyk \u2013 kucharz freelanser \u2013 serwuje nam przepyszn\u0105 kuchni\u0119 azjatyck\u0105 \u2013 kus kus z warzywami i mi\u0119t\u0105. Jem i wzdycham. Nie mog\u0119 si\u0119 nadziwi\u0107, jakie to dobre, jakie zmys\u0142owe\u2026 Siedzimy wszyscy przy starym, drewnianym stole w zaro\u015bni\u0119tym ogrodzie. Pod stopami rozsypane muszle z nad morza. Wino przyjemnie uderza do g\u0142owy\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
Po obiedzie \u2013 dowiaduj\u0119 si\u0119 kim jestem. Poznaj\u0119 \u201epana od I Chingu\u201d. Przez ponad dziesi\u0119\u0107 lat studiowa\u0142 stare chi\u0144skie ksi\u0119gi, by w tym roku opublikowa\u0107 w\u0142asn\u0105 \u2013 kalendarz ze znakami zodiaku. Zostaj\u0119 dok\u0142adnie wypytana o szczeg\u00f3\u0142y moich urodzin. Zawsze czuj\u0119 si\u0119 lekko zaniepokojona, gdy kto\u015b nagle m\u00f3wi mi \u2013 a teraz powiem ci kim jeste\u015b\u2026 Czego tym razem dowiem sie na sw\u00f3j temat? Jestem jednak zupe\u0142nie zrelaksowana. Przys\u0142uchuj\u0119 si\u0119 uwa\u017cnie w\u0142asnemu opisowi. U\u015bmiech nie znika mi z twarzy\u2026 \u201ePan od I chingu\u201d wydaje si\u0119 by\u0107 r\u00f3wnie\u017c bardziej zafrapowany moj\u0105 osob\u0105 po wnikliwym przeanalizowaniu gwiazd towarzysz\u0105cych moim urodzinom. Zabawne\u2026Wiecz\u00f3r i noc sp\u0119dzam, wraz z moim polsko-holenderskim przyjacielem u starego znajomego \u2013 mieszka\u0144ca wioski. To prawdziwy Wiking z rozczochran\u0105 czupryn\u0105 rudych lok\u00f3w. Gdy widzimy si\u0119 po raz pierwszy \u2013 ma na sobie poszarpany, stary sweter i brudne od farby spodnie \u2013 w\u0142a\u015bnie sko\u0144czy\u0142 prace renowacyjne na wie\u017cy ko\u015bcio\u0142a. Gdy spotykamy si\u0119 po raz drugi, wieczorem u niego w domu, na ko\u0144cu wioski \u2013 on \u2013 tym razem od\u015bwi\u0119tnie. Dom \u2013 hm. Nie by\u0142o czasu na porz\u0105dki, nasza wizyta jest niezapowiedziana. Gospodarz kompletnie si\u0119 tym nie przejmuje, my w zasadzie te\u017c\u2026 Wchodz\u0119 i przeciskam si\u0119 delikatnie. Nie chc\u0119 nic str\u0105ci\u0107. Jest tu tyle wszystkiego, \u017ce nie wiadomo na czym zawiesi\u0107 oko \u2013 arcydzie\u0142a, pere\u0142ki zakupione na pchlich targach, stare graty, ko\u015bci zwierz\u0119ce \u2013 barania czaszka z ci\u0119\u017ckimi rogami jest naprawd\u0119 pi\u0119kna, kamienie, muszelki, brudne skarpetki, zarastaj\u0105cy naczyniami zlew. Pok\u00f3j i kuchnia stanowi\u0105 jedno du\u017ce pomieszczenie \u2013 to w zasadzie ca\u0142y parter plus malutka ubikacja. Pod oknem \u2013 d\u0142uga, p\u00f3\u0142okr\u0105g\u0142a, sk\u00f3rzana sofa z wizerunkiem s\u0142o\u0144ca na \u015brodku \u2013 jest bardzo elegancka \u2013 mocno kontrastuj\u0105cy akcent w ca\u0142ym tym ba\u0142aganie. Czuj\u0119 si\u0119 tu bardzo dobrze. Dodatkowo wsz\u0119dzie paj\u0119czyny, gdzieniegdzie dziury w \u015bcianach, czasem obok stopy przebiegnie w\u0142ochaty paj\u0105k\u2026 I tym razem pyszno\u015bci na stole i czerwone wino\u2026 Potem noc. Noc jest intryguj\u0105ca, jest dziwnie przyjemna, z naciskiem na s\u0142owo dziwnie. Budz\u0119 si\u0119 co chwil\u0119, s\u0142ysz\u0119 ptaki za oknem, nie mog\u0119 zasn\u0105\u0107. Jestem w jednym \u0142\u00f3\u017cku z nieznajomym m\u0119\u017cczyzn\u0105 \u2013 Wikingiem (ze wzgl\u0119du na ograniczon\u0105 liczb\u0119 miejsc do spania). Obok na materacu m\u00f3j holenersko-polski znajomy. Wiking nie \u015bpi \u2013 to wiem na pewno. Zaczynamy nasz taniec \u2013 kontakt improwizacje. M\u00f3j ruch \u2013 wywo\u0142uje jego ruch, jego ruch powoduje m\u00f3j. Sp\u0119dzamy tak prawie ca\u0142\u0105 noc \u2013 ta\u0144cz\u0105c. Nic wi\u0119cej si\u0119 nie wydarza. Przewracamy si\u0119 na boki, zbli\u017camy si\u0119, oddalamy, czuj\u0119 jego oddech, moja r\u0119ka \u2013 jego r\u0119ka\u2026 co za choreografia\u2026 W ko\u0144cu s\u0142ysz\u0119 pianie koguta \u2013 jest ju\u017c prawie widno. Jestem zm\u0119czona, ale taniec by\u0142 naprawd\u0119 przepi\u0119kny. Kilka razy w ci\u0105gu nocy uda\u0142o mi si\u0119 zasn\u0105\u0107 \u2013 strz\u0119pki sn\u00f3w pozostaj\u0105 w mojej g\u0142owie \u2013 ca\u0142kiem przyjemne erotyczne wizje. Rano sama ju\u017c nie wiem \u2013 sen czy rzeczywisto\u015b\u0107\u2026 co za noc\u2026 Wstaj\u0119, wychodz\u0119 na podw\u00f3rze \u2013 witam si\u0119 z pawiem \u2013 karmi\u0119 go czerstwym chlebem. Prawie je mi z reki! Jest pi\u0119kny. Dumnie kroczy pomi\u0119dzy stert\u0105 rupieci na podw\u00f3rku, kury wydaj\u0105 si\u0119 przy nim takie marne, kogut niestety te\u017c, ale gdy tylko s\u0142ysz\u0119, jak okrutny i nieprzyjemny d\u017awi\u0119k wydaje z siebie to pi\u0119kne, kr\u00f3lewskie stworzenie \u2013 zwracam honor kogutowi i jego pianiu!<\/p>\n
<\/p>\n
Ogl\u0105dam ksi\u0119g\u0119 artystycznych dokona\u0144 mieszka\u0144c\u00f3w Ruigoord \u2013 czyli podsumowanie z okazji 40 urodzin wioski. Ogl\u0105dam i coraz bardziej zag\u0142\u0119biam si\u0119 w histori\u0119 tego miejsca. Jestem zauroczona, ca\u0142kowicie zapominam o przemys\u0142owym otoczeniu, kt\u00f3re jeszcze wczoraj powodowa\u0142o we mnie uczucie niepokoju. Dobrze si\u0119 tu czuje, i wiem, \u017ce to dzi\u0119ki ludziom. W ci\u0105gu tych 40 lat zmienia\u0142a si\u0119 okolica, a przede wszystkim rzeczywisto\u015b\u0107. A ci ludzie pozostali tacy sami \u2013 wci\u0105\u017c z marzeniami, z w\u0142asnymi wizjami, z w\u0142asnym stylem \u017cycia! No mo\u017ce z odrobin\u0105 smutku w oczach i w sercu, \u017ce widok z okna ju\u017c nie ten sam i powietrze inne\u2026Wracam do Ruigoord po prawie miesi\u0105cu. Tym razem wybieram si\u0119 sama, na rowerze. Zajmuje mi to jakie\u015b 50 min \u2013 kilka razy skr\u0119cam w niew\u0142a\u015bciw\u0105 ulic\u0119, ale w ko\u0144cu doje\u017cd\u017cam. Trasa raczej nieciekawa, drogi ekspresowe, fabryki. Jest podobno lepsza, o kt\u00f3rej nie wiedzia\u0142am, wypr\u00f3buj\u0119 nast\u0119pnym razem\u2026 Witam si\u0119 z mieszka\u0144cami. Jestem zgrzana i spragniona, wiec od razu id\u0119 do ko\u015bcio\u0142a i zamawiam lane piwo\u2026 Siadam na schodach w s\u0142o\u0144cu, odpalam papierosa i obserwuje zbli\u017caj\u0105c\u0105 si\u0119 w moim kierunku posta\u0107 \u2013 ma\u0142ego cz\u0142owieczka z d\u0142ugimi, siwymi w\u0142osami, w kapeluszu. Ci\u0105gnie za sob\u0105 jakie\u015b ga\u0142\u0119zie. Jest coraz bli\u017cej. Widz\u0119 coraz wyra\u017aniej jego star\u0105, zapadni\u0119t\u0105 twarz. Ma na sobie kolorowe, pasiaste spodnie, kt\u00f3re wisz\u0105 mu na ko\u015bcistych biodrach, ods\u0142aniaj\u0105c p\u00f3l ty\u0142ka (jak sie p\u00f3\u017aniej dowiaduj\u0119 \u2013 to pi\u017cama, m\u00f3j przyjazd do wioski to przecie\u017c wczesny ranek \u2013 ok. 14). \u2013 Masz mo\u017ce jointa? \u2013 pyta. \u2013 Nie, mam tylko papierosy \u2013 odpowiadam. Kr\u0119ci nosem. Chce zio\u0142o. \u2013 Zaraz do ciebie wr\u00f3c\u0119 \u2013 m\u00f3wi. I znika w ko\u015bciele. Pal\u0119 dalej, delektuj\u0105c si\u0119 cisz\u0105. Wraca po oko\u0142o 5 minutach, siada obok \u2013 palimy razem. On \u2013 rozgl\u0105da si\u0119 ca\u0142y czas w poszukiwaniu ofiary z jointem \u2013 ale jest za wcze\u015bnie \u2013 niewiele os\u00f3b w pobli\u017cu. Zaczyna ze mn\u0105 rozmawia\u0107. Okazuje si\u0119, \u017ce jest poet\u0105, kt\u00f3ry mieszka w wiosce od 17 lat! \u2013 Jestem znany w Anglii, ludzie kochaj\u0105 moje wiersze, ale ty nie wiesz kim jestem? \u2013 Nie mam poj\u0119cia \u2013 odpowiadam. \u2013 Wi\u0119c opowiem ci m\u00f3j wiersz. Lubisz magi\u0119? Ba\u015bnie? Pos\u0142uchaj! I zaczyna\u2026 a ja od razu ulegam nastrojowi \u2013 co za g\u0142os\u2026 Jest naprawd\u0119 magicznie. James m\u00f3wi o ba\u015bniach, elfach, magii, jednoro\u017ccach, o poszukiwaniu siebie, o marzeniach, o r\u00f3\u017cnych drogach, zakr\u0119tach. Opowiada o tym wszystkim za czym najbardziej t\u0119sknimy w \u017cyciu doros\u0142ym. Sam wygl\u0105da prawie jak le\u015bny stw\u00f3r\u2026 \u2013 Kim jeste\u015b dzieciaku? Widz\u0119, \u017ce masz w sobie du\u017co mi\u0142o\u015bci, jeste\u015b pe\u0142na mi\u0142o\u015bci, nie zmarnuj tego dzieciaku! B\u0119dziesz mia\u0142a gromada dzieci \u2013 s\u0142ysz\u0119 od Jamesa. Co za przepowiednia \u2013 \u015bmia\u0107 sie czy p\u0142aka\u0107? Potem przenosimy sie nad zatok\u0119. Przed nami wielkie statki i \u0142ab\u0119dzie. James recytuje mi kolejny wiersz, a ja \u015bpiewam mu ukrai\u0144sk\u0105 pie\u015b\u0144 folkow\u0105 \u2013 pi\u0119kne spotkanie.Spotykam jeszcze jedn\u0105 osob\u0119 \u2013 te\u017c pomieszkuje w tej wiosce \u2013 obecnie ju\u017c tylko weekendowo. Przed laty sp\u0119dzi\u0142a tu kawa\u0142ek swojego \u017cycia \u2013 aktorka, tancerka, \u015bpiewaczka. Cudowna kobieta. Pozna\u0142am j\u0105 w Amsterdamie, zaraz po tym jak przyjecha\u0142am, na jednym z vintage market\u00f3w. Pomaga\u0142am mojemu polsko-holenderskiemu znajomemu rozk\u0142ada\u0107 kram z vintage ceramik\u0105 (zakupion\u0105 oczywi\u015bcie w Polsce za grosze, jak\u017ce cenna w Holandii dla znawc\u00f3w) i wtedy zjawi\u0142a si\u0119 ona \u2013 dos\u0142ownie zjawi\u0142a si\u0119 \u2013 bo wygl\u0105da\u0142a zjawiskowo \u2013 z wielkimi czerwonymi ustami, odziana w panterki i ciasn\u0105, kr\u00f3tk\u0105 katan\u0119. Wielkie pi\u00f3ra na uszach, kowbojki na stopach, niemi\u0142osiernie kr\u0119c\u0105c ty\u0142kiem. Zobaczy\u0142a mojego znajomego i podbieg\u0142a si\u0119 przywita\u0107, a w jej ruchach by\u0142o tyle seksapilu, \u017ce nie mog\u0142am oderwa\u0107 od niej oczu! Roz\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 ze swoim kramem (poka\u017ana kolekcja podrasowanych vintage ciuch\u00f3w) tu\u017c obok. Dzi\u0119ki temu mog\u0142am j\u0105 pozna\u0107 troch\u0119 lepiej. Ju\u017c od pierwszego momentu poczu\u0142y\u015bmy wzajemne fluidy, a po kr\u00f3tkiej chwili rozmowy by\u0142o nam bardzo weso\u0142o i obie nie mog\u0142y\u015bmy si\u0119 nadziwi\u0107 jak dobrze si\u0119 ze sob\u0105 czujemy. Wi\u0119c gdy po prawie miesi\u0105cu przypadkiem spotyka\u0142y\u015bmy si\u0119 w Ruigoord pad\u0142y\u015bmy sobie w ramiona, jakby\u015bmy si\u0119 zna\u0142y od dzieci\u0144stwa. By\u0142a w tym prawdziwie szczera rado\u015b\u0107 z niespodziewanego spotkania dw\u00f3ch bliskich, cho\u0107 z pozoru zupe\u0142nie obcych sobie kobiet\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
\u017begnam sie z wiosk\u0105. Przyjad\u0119 znowu za jaki\u015b czas\u2026 Wsiadam na rower, by pow\u0119drowa\u0107 na p\u00f3\u0142noc Amsterdamu. Jest 4 maja \u2013 narodowe \u015bwi\u0119to \u2013 dzie\u0144 pami\u0119ci ofiar II wojny \u015bwiatowej. Przeje\u017cd\u017cam przez centrum. Dam Square jest ca\u0142kowicie zablokowane \u2013 to czas pami\u0119ci \u2013 2 minuty kompletnej ciszy \u2013 trafiam na ten moment \u2013 stoj\u0119 z wszystkim, przyby\u0142ymi na ta chwile lud\u017ami. W samiu\u015bkim centrum Amsterdamu \u2013 jest absolutna cisza \u2013 maszyny wy\u0142\u0105czone, tramwaje nie kursuj\u0105, rodzice uciszaj\u0105 dzieci. Niesamowite doznanie \u2013 mam g\u0119si\u0105 sk\u00f3rk\u0119\u2026 Jeszcze dzie\u0144 wcze\u015bniej na Dam Square sta\u0142 diabelski m\u0142yn i ca\u0142a karuzela. S\u0142ycha\u0107 by\u0142o g\u0142o\u015bn\u0105 muzyk\u0119, piski ludzi \u2013 wznosz\u0105cych si\u0119 i opadaj\u0105cych na kolorowych maszynach \u2013 a dzi\u015b \u2013 s\u0142ycha\u0107 bzyczenie muchy\u2026 Ekstremum! Przemawia kr\u00f3lowa \u2013 widz\u0119 j\u0105 na wielkim telebimie \u2013 ale nic nie rozumiem. Wsiadam na rower i wracam oszo\u0142omiona do domu\u2026<\/p>\n
za<\/p>\n