<\/p>\n
3.<\/strong><\/span><\/p>\n Ma\u0107 Pariadka – reprezentant anarchistycznej prasy alternatywnej<\/strong><\/strong><\/span><\/p>\n Jednym z najstarszych, ukazuj\u0105cych si\u0119 do dzi\u015b pism anarchistycznych jest Ma\u0107 Pariadka<\/em>. Z niewielkimi przerwami wychodzi ona od kwietnia 1990 roku. Za\u0142o\u017cycielami pisma s\u0105: Krzysztof \u201eGal\u201d Gali\u0144ski, \u00f3wczesny s\u0142uchacz studium kulturalno spo\u0142ecznego; Anna Nied\u017awiecka \u2013 studentka polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wojciech \u201eZappa\u201d Janiszewski \u2013 student politechniki. Wszyscy oni, przed powstaniem Maci<\/em> do\u015b\u0107 powa\u017cnie anga\u017cowali si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 kontestatorsk\u0105, wydawali b\u0105d\u017a pisali do innych pism alternatywnych oraz w\u0142o\u017cyli sw\u00f3j wk\u0142ad w budowanie polskiego neoanarchizmu.<\/span><\/p>\n Pismo, cho\u0107 redagowane przez ludzi, deklaruj\u0105cych swoj\u0105 przynale\u017cno\u015b\u0107 lub sympatie do ruchu anarchistycznego, nie jest pismem stricte<\/em> anarchistycznym. W stopce redakcja zastrzega, i\u017c \u201epogl\u0105dy przedstawiane w Maci<\/em> niekoniecznie musz\u0105 reprezentowa\u0107 punkt widzenia redakcji. \u0141amy Ma\u0107 Pariadki<\/em> s\u0142u\u017c\u0105 wymianie pogl\u0105d\u00f3w i informacji mi\u0119dzy szeroko rozumianym \u015brodowiskiem wolno\u015bciowym. Ma\u0107<\/em> nie propaguje jednej \u201ejedynie s\u0142usznej\u201d orientacji libertarnej. MP<\/em> otwarta jest na wsp\u00f3\u0142prac\u0119 bez pr\u00f3b tworzenia organu czy reprezentacji polskiego anarchizmu\u201d[1]<\/a>.<\/span><\/p>\n <\/span><\/p>\n Krzysztof Gali\u0144ski przyznaje, \u017ce pismo otwarte jest dla wszystkich, kt\u00f3rzy maj\u0105 co\u015b ciekawego do powiedzenia w sprawach wolno\u015bciowych. Jego zdaniem etykietki ideowe i powi\u0105zania nie maj\u0105 znaczenia. Z tego te\u017c wzgl\u0119du wydrukowano na przyk\u0142ad tekst prawicowego ekstremisty, bo mia\u0142 wymow\u0119 wolno\u015bciow\u0105. Redakcja nie mia\u0142a r\u00f3wnie\u017c nic przeciwko temu, by sta\u0107 si\u0119 tak\u017ce biuletynem Federacji Anarchistycznej, jednak od samej federacji niezale\u017cnym. \u201eChcieli\u015bmy unikn\u0105\u0107 zaklasyfikowania nas do pism anarcho \u2013 co\u015b tam -syndykalizm, libertarianizm, autonomi\u015bci itd.\u201d[2]<\/a><\/span><\/p>\n Ma\u0107 Pariadka<\/em> swoimi korzeniami si\u0119ga do sztandarowego pisma ruchu Wolno\u015b\u0107 i Pok\u00f3j<\/em> A’Cappelli<\/em>. Z WiP-u i z redakcji A\u2019Cappelli<\/em> wywodzi si\u0119 za\u0142o\u017cyciel Pariadki – <\/em>Krzysztof Gali\u0144ski. Z pismem tym wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a tak\u017ce Anna Nied\u017awiecka, kt\u00f3ra zajmowa\u0142a si\u0119 t\u0142umaczeniem tekst\u00f3w.<\/span><\/p>\n A\u2019Cappella<\/em> powsta\u0142a w listopadzie 1986 roku w Tr\u00f3jmie\u015bcie, gdzie wychodzi\u0142a do 1990 roku. Gazet\u0119 wydawali Adam Bota, Krzysztof Gali\u0144ski, Wojciech Jankowski, Klaudiusz Weso\u0142ek, Tomasz \u017bmuda, Jaros\u0142aw Cieszy\u0144ski, Adam Jagusiak, Ma\u0142gorzata Tarasiewicz. Wsp\u00f3\u0142pracowali z nim tak\u017ce Krzysztof Skiba oraz Jany Waluszko \u2013 p\u00f3\u017aniejszy wsp\u00f3\u0142pracownik Ma\u0107 Pariadki<\/em>. Na \u0142amach pisma WiP-owcy publikowali artyku\u0142y programowe: wszelkiego rodzaju deklaracje, apele, odezwy. Znajdowa\u0142y si\u0119 w niej r\u00f3wnie\u017c opisy wszystkich akcji organizowanych przez ruch oraz opis dzia\u0142alno\u015bci WiP-u. W A\u2019Cappelli<\/em> zamieszczane by\u0142y tak\u017ce artyku\u0142y dotycz\u0105ce anarchizmu, feminizmu, kultury alternatywnej. Pojawia\u0142y si\u0119 wywiady oraz liczne dyskusje i polemiki, kt\u00f3re wp\u0142ywa\u0142y na kszta\u0142t i spos\u00f3b funkcjonowania ruchu. W sumie przez 5 lat istnienia gazety ukaza\u0142o si\u0119 21 numer\u00f3w, w tym kilka specjalnych, wydanych w postaci ulotki.[3]<\/a><\/span><\/p>\n \u00a0<\/span><\/p>\n Powstanie Maci<\/em><\/strong><\/strong><\/span><\/p>\n Zdaniem Krzysztofa Gali\u0144skiego pomys\u0142 wydawania nowego pisma powsta\u0142 po upadku A’Cappelli<\/em>. \u201ePo 1989 drogi redakcji tego pisma si\u0119 rozesz\u0142y, ja z Ank\u0105 [Nied\u017awieck\u0105 \u2013 aut.] postanowili\u015bmy dalej co\u015b robi\u0107. Ma\u0107<\/em> w\u0142a\u015bciwie by\u0142a wi\u0119c dalsz\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 A\u2018Cappelli<\/em>, z tym, \u017ce nie chcieli\u015bmy firmowa\u0107 gazetki \u017cadn\u0105 ,,powa\u017cn\u0105 firm\u0105\u201d opr\u00f3cz nas samych[4]<\/a>\u201d.<\/em><\/span><\/p>\n Jany Waluszko uwa\u017ca, \u017ce Ma\u0107 Pariadka<\/em> powsta\u0142a dlatego, \u017ce Krzysztof Gali\u0144ski, kt\u00f3ry w owym momencie sam zajmowa\u0142 si\u0119 A\u2019Cappell\u0105<\/em>, mia\u0142 do\u015b\u0107 ci\u0105g\u0142ej krytyki wsp\u00f3\u0142redaktor\u00f3w pisma, \u201ekt\u00f3rzy \u2013 jak twierdzi Waluszko – robili w niej mniej ni\u017c ja, cho\u0107 nie by\u0142em w redakcji, a nawet w WiP-ie, ale mieli o wszystko pretensje. W swoim pi\u015bmie m\u00f3g\u0142 robi\u0107 co chcia\u0142 i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce to on robi pismo, a tamci poddali si\u0119 i wypadli z obiegu\u201d.[5]<\/a><\/span><\/p>\n Ma\u0107 Pariadka<\/em> w rzeczywisto\u015bci jest wi\u0119c przed\u0142u\u017ceniem pisma WiP-owskiego. Pocz\u0105tkowo opr\u00f3cz nazwy niewiele si\u0119 zreszt\u0105 r\u00f3\u017cni\u0142a od swojego poprzednika, zar\u00f3wno wizualnie jak i tre\u015bciowo. Zdaniem Anny Nied\u017awieckiej pierwsze numery pisma rzeczywi\u015bcie przypomina\u0142y A’Cappell\u0119<\/em>. R\u00f3\u017cnic\u0119 stanowi\u0142 jedynie fakt, \u017ce w przeciwie\u0144stwie do WiP-owskiego periodyku, kt\u00f3ry by\u0142 sk\u0142adany maszynowo, Ma\u0107<\/em> mia\u0142a ju\u017c sk\u0142ad komputerowy. \u201eGeneralnie by\u0142 ten sam styl \u2013 przyznaje Nied\u017awiecka. – Pariadka<\/em> by\u0142a spadkobierczyni\u0105 A’Capelli<\/em>, bo ona zdech\u0142a a my przetrwali\u015bmy. Aczkolwiek Maci<\/em> nie tworzyli ci sami ludzie. Nie by\u0142o w gazecie poza Galem i w p\u00f3\u017aniejszym okresie Jacobem os\u00f3b, kt\u00f3re wcze\u015bniej zwi\u0105zane by\u0142y z pismem WiP-owskim\u201d.[6]<\/a><\/span><\/p>\n<\/div>\n Jany Waluszko twierdzi, \u017ce teksty w A’Cappelli<\/em> wygl\u0105da\u0142y znacznie lepiej ni\u017c w Maci,<\/em> a grafika du\u017co skromniej. Jednak jak zaznacza \u2013 \u201ei dzi\u015b Ma\u0107 Pariadce<\/em> daleko do barwno\u015bci A’Cappelli<\/em>. Dotyczy to zreszt\u0105 og\u00f3\u0142u pism po \u201ewynalezieniu\u201d komputera\u201d.[7]<\/a>\u00a0(cdn.)<\/strong><\/span><\/p>\n \u00a0<\/p>\n Marcin Pielu\u017cek<\/strong><\/span><\/p>\n <\/p>\n [1]<\/a> Z redakcyjnej stopki;<\/p>\n<\/div>\n [2]<\/a> Krzysztof Gali\u0144ski w rozmowie z autorem;<\/p>\n<\/div>\n