<\/p>\n
Wra\u017cliwo\u015b\u0107 jest spojrzeniem Otwartego w Otwarte: otwartego oka w otwarte co\u015b: wn\u0119trze, wrota przyrody, czyje\u015b drugie oczy. I w tym spojrzeniu przep\u0142ywa delikatna energia uczu\u0107. To one nas poruszaj\u0105, a p\u00f3\u017aniej pchaj\u0105 do dzia\u0142ania. Uczucia pokazuj\u0105 nam drog\u0119, kt\u00f3r\u0105 kroczymy. Im silniejsze uczucie, tym pewniejsi jeste\u015bmy wybranego szlaku, a jest ono silniejsze im mocniej je odczuwamy, tj. im jeste\u015bmy na nie wra\u017cliwsi.<\/span><\/p>\n <\/span><\/p>\n Tak wi\u0119c wra\u017cliwo\u015b\u0107 jest motorem \u017cycia. Cz\u0142owiek niewra\u017cliwy nie \u017cyje. Porusza si\u0119 tylko mi\u0119dzy jedn\u0105 rozterk\u0105 a drug\u0105, szamocz\u0105c w czterech \u015bcianach w\u0142asnej ozi\u0119b\u0142o\u015bci. Zastanawia si\u0119, my\u015bli, dedukuje… i nie robi nic, a przede wszystkim nie rozgl\u0105da si\u0119 na boki i nie otwiera oczu, bo c\u00f3\u017c by mu to da\u0142o? On nie widzi niczego<\/strong>, poniewa\u017c nie jest wra\u017cliwy.<\/span><\/p>\n W swoim kr\u00f3tkim \u017cyciu mia\u0142am przyjemno\u015b\u0107 spotka\u0107 ludzi o bardzo r\u00f3\u017cnej wra\u017cliwo\u015bci. Czasem bardzo du\u017cej, dla mnie nie do ogarni\u0119cia, a nie raz niemal zerowej, kt\u00f3r\u0105 musz\u0119 nazwa\u0107 \u015blepot\u0105 emocjonaln\u0105. O \u201e\u015blepcach\u201d nie b\u0119d\u0119 tu ju\u017c wi\u0119cej m\u00f3wi\u0107 (powy\u017csze dwa zdania w zupe\u0142no\u015bci wystarcz\u0105). O ludziach wra\u017cliwych powiem z przyjemno\u015bci\u0105.<\/span><\/p>\n Ci najwra\u017cliwsi to zawsze arty\u015bci. Cokolwiek robi\u0105, przeobra\u017caj\u0105 to w sztuk\u0119. Bo sztuk\u0105 jest to, co porusza, a oni poruszaj\u0105 innych ca\u0142ym swoim jestestwem. Ka\u017cde ich s\u0142owo jest prawie arcydzie\u0142em, ka\u017cda wykonana przez nich rzecz zachwyca. S\u0105 tw\u00f3rcami wra\u017cliwo\u015bci tak przez codzienne czynno\u015bci jak i przez przedmioty, kt\u00f3re tworz\u0105. Zara\u017caj\u0105 ludzi wra\u017cliwo\u015bci\u0105 na pi\u0119kno i na brzydot\u0119.<\/span><\/p>\n Mo\u017cna si\u0119 od nich du\u017co nauczy\u0107, poniewa\u017c s\u0105 jak otwarta ksi\u0119ga. Ka\u017cdego dnia poznajesz now\u0105 histori\u0119. Mo\u017cesz rozmy\u015bla\u0107 nad ni\u0105 miesi\u0105cami i wci\u0105\u017c pozostaje r\u00f3wnie pi\u0119tka i tajemnicza. Wra\u017cliwo\u015b\u0107 ludzi-artyst\u00f3w budzi \u015bwiat ze snu; pokazuje innemu \u017cycie, o kt\u00f3rym marzy I to jest pocz\u0105tek nowej wra\u017cliwo\u015bci \u2013 wra\u017cliwo\u015bci w jakim\u015b innym cz\u0142owieku. Ta nowa iskierka tli si\u0119 bardzo d\u0142ugo, szukaj\u0105c dla siebie miejsca, gdzie mog\u0142aby si\u0119 na prawd\u0119 rozpali\u0107. Je\u015bli je znajdzie, staje si\u0119 ogniskiem wra\u017cliwo\u015bci i mo\u017ce tworzy\u0107 nast\u0119pne iskierki, kt\u00f3re kiedy\u015b spadn\u0105 w czyje\u015b inne serce, \u2026a mo\u017ce nie; bo ognisko nic nie wie o tym, \u017ce ma co\u015b robi\u0107, ono po prostu jest<\/strong>. I to takie bycie<\/strong> \u2013 w tym przypadku bycie wra\u017cliwym – staje si\u0119 obrazem chodz\u0105cej mi\u0142o\u015bci.<\/span><\/p>\n Wra\u017cliwe serce zawsze jest pe\u0142ne mi\u0142o\u015bci<\/strong> – cz\u0119sto mi\u0142o\u015bci zranionej, odrzuconej, kt\u00f3ra p\u0142acze nad sob\u0105 i \u015bwiatem, tej, kt\u00f3ra zamienia ka\u017cdy dzie\u0144 w lament nad utraconym nie-wiadomo-czym. Nie raz jednak to, co w cz\u0142owieku kocha, nie daje za wygran\u0105, nie pozwala si\u0119 st\u0142amsi\u0107 i \u015bmieje si\u0119 z tragicznych masek losu. Daje sobie i innym nadziej\u0119 na lepsze jutro. Mi\u0142o\u015b\u0107 pojawia si\u0119 w relacji opartej na wra\u017cliwo\u015bci, a mo\u017ce odwrotnie; bo mi\u0142o\u015b\u0107 tworzy wra\u017cliwo\u015b\u0107, a wra\u017cliwo\u015b\u0107 jest jej drugim imieniem, jest jej alter ego<\/em>.<\/span><\/p>\n Cz\u0142owiek nie-kochaj\u0105cy to cz\u0142owiek nie-wra\u017cliwy, a wi\u0119c martwy. Nie b\u0105d\u017acie martwi. Trupy s\u0105 przera\u017caj\u0105ce. Zosta\u0144cie \u017cywi. Zosta\u0144cie w dialogu z sob\u0105, ze \u015bwiatem, z drugim cz\u0142owiekiem. B\u0105d\u017amy wszyscy wra\u017cliwi na siebie na wzajem. To b\u0119dzie niejednokrotnie bolesne do\u015bwiadczenie, lecz c\u00f3\u017c z tego? \u017bycie musi czasem by\u0107 bolesne.<\/span><\/p>\n Dodatek:\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/strong><\/span><\/p>\n W ramach buntu na to, co tu napisa\u0142am, kto\u015b mo\u017ce zapyta\u0107: A co z twoj\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105? No c\u00f3\u017c, JEST\u2026 jak\u0105 jest, jak\u0105 j\u0105 widzisz…<\/span><\/p>\n \u00a0Agnieszka Buczek<\/span><\/strong><\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wra\u017cliwo\u015b\u0107 jest spojrzeniem Otwartego w Otwarte: otwartego oka w otwarte co\u015b: wn\u0119trze, wrota przyrody, czyje\u015b drugie oczy. I w<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"colormag_page_layout":"default_layout","footnotes":""},"categories":[143],"tags":[],"class_list":["post-2913","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-inne"],"yoast_head":"\n