Catherine Connolly: Nowa prezydent Irlandii nie przebiera w słowach w sprawie ludobójstwa w Strefie Gazy i militaryzmu USA-NATO (2)

Kwestionowanie Stanów Zjednoczonych i NATO

Pozycje Connolly wykraczają poza region Azji Zachodniej. Konsekwentnie krytykuje ona zaangażowanie USA w wojny, które finansowo wspierają operacje wojskowe na całym świecie.

„Ludobójstwo było możliwe i finansowane z amerykańskich pieniędzy” – powiedziała w ostatniej telewizyjnej debacie prezydenckiej w zeszłym tygodniu.

Zapytana, jak potraktowałaby prezydenta USA, Donalda Trumpa, który ma ośrodek golfowy w Irlandii i planuje odwiedzić to miejsce podczas przyszłorocznego turnieju Irish Open, Connolly odpowiedziała:

„Jeśli to tylko spotkanie, to się spotkam. Jeśli dyskusja dotyczy ludobójstwa, to zupełnie co innego”.

W wywiadzie, udzielonym w sierpniu, Connolly skrytykowała hegemoniczną politykę USA, opisując Trumpa jako „niestabilnego, nieprzewidywalnego, zachowującego się jak tyran” i ostrzegając, że ludzkie koszty wspieranej przez Amerykę ludobójczej wojny w Strefie Gazy są pomijane.

„Czy mam problem z zaufaniem do Ameryki? Myślę, iż wszyscy w kraju mają problem z zaufaniem do Ameryki. Mamy prezydenta Trumpa, który jest nieprzewidywalny, zachowuje się jak tyran, wprowadzając cła, kiedy mu to pasuje” – powiedziała.

Zwróciła uwagę na kryzys humanitarny w Strefie Gazy: „Ciągle mówimy o konsekwencjach ceł, ale nigdy nie mówimy o konsekwencjach ludobójstwa… W Strefie Gazy wywołano głód, tak jak w Irlandii w 1845 roku, głód wywołany przez człowieka”.

Krytykowała również zachodni kompleks militarno-przemysłowy. W parlamencie i w wystąpieniach publicznych często wyrażała sceptycyzm wobec NATO i rosnącej militaryzacji Unii Europejskiej w następstwie wojny zastępczej NATO na Ukrainie.

Dowodziła paraleli między obecnymi trendami zbrojeniowymi UE a historycznymi wydarzeniami militarnymi, w tym porównaniami z remilitaryzacją w czasach nazistowskich w latach 30. XX wieku i kwestionowała ekspansję NATO na wschód.

Argumentowała, że Stany Zjednoczone, Wielka Brytania i Francja są głęboko uwikłane w globalny handel bronią i to kształtuje ich decyzje w polityce zagranicznej.

„To, co stoi za ich motywacją, to po prostu przemysł zbrojeniowy, więcej wojny” i „generowanie ogromnych zysków”. Powiedziała również: „To trzeba wielokrotnie podkreślać”.

W parlamencie konsekwentnie podkreślała ludzkie konsekwencje interwencji wojskowych i polityki Zachodu, nie tylko w Strefie Gazy, ale także w Syrii, którą odwiedziła w 2018 roku.

Swój sprzeciw wobec niektórych mocarstw zachodnich i sojuszy wojskowych przedstawiła jako zgodny z historycznymi doświadczeniami Irlandii i jej zobowiązaniem do neutralności.

Nowa prezydent Irlandii podkreśliła również, iż chce bronić irlandzkiej tradycji neutralności militarnej w obliczu apeli o większy wkład kraju w europejską obronę.

Podczas swojej kampanii mówiła o konieczności przeprowadzenia referendum w sprawie rządowego planu zniesienia „potrójnej blokady”, czyli warunków rozmieszczania irlandzkich żołnierzy na misjach międzynarodowych.

 

 

Reakcje krajowe i międzynarodowe

Wybór Connolly wywołał reakcje w całym spektrum politycznym Irlandii.

Heather Humphreys, jej centroprawicowa konkurentka, powiedziała, że Catherine będzie prezydentem „dla nas wszystkich, będzie to moja prezydentura i naprawdę chciałabym życzyć jej wszystkiego najlepszego”.

„Catherine Connolly jest nową panią prezydent Irlandii, pomimo wszelkich starań głównych mediów, które robiły wszystko, aby ją powstrzymać. Catherine sprzeciwiała się militaryzacji UE, machinie wojennej NATO, imperializmowi Zachodu” – powiedział.

W przesłaniu gratulacyjnym do narodu irlandzkiego, znany irlandzki dokumentalista, Sean Murray, powiedział: „Zwycięstwo nad korporacjonizmem, zbrodniarzami wojennymi, korupcją i wszelkimi brudnymi sztuczkami establishmentu. Ale przede wszystkim zdecydowane zwycięstwo narodu irlandzkiego”.

Międzynarodowi obserwatorzy podkreślili znaczenie jej stanowiska w polityce zagranicznej.

Media opisywały Connolly jako osobę, rzekomo popierającą ludobójstwo w Strefie Gazy, krytykującą Izrael i nieufną wobec interwencji NATO i USA.

Jej wybór odzwierciedla zbieg czynników, w tym rosnące niezadowolenie z nierówności społecznych, poparcie dla neutralnej polityki zagranicznej oraz mobilizację młodszych wyborców, którzy popierają postępowe programy społeczne i zagraniczne.

Zobowiązała się skupić na słuchaniu i refleksji, twierdząc: „Razem możemy kształtować nową republikę, jaka ceni każdego, która ceni i wspiera różnorodność oraz która ufa własnej tożsamości, naszemu językowi irlandzkiemu, naszemu językowi angielskiemu i nowym ludziom, jacy przybyli do naszego kraju”.

W kraju eksperci uważają, że prezydentura Connolly może wzmocnić widoczność lewicowych stanowisk w sprawie sprawiedliwości społecznej, równości i inkluzywności.

Na arenie międzynarodowej sygnalizuje, iż Irlandia może zająć bardziej asertywne stanowisko w kwestiach humanitarnych, stanowisko zgodne z przekonaniami, które dotychczas głosiła.

 

Humaira Ahad

Tłum. Andrzej Filus